III SA/Kr 967/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Kutzner Sędziowie WSA Barbara Pasternak (spr.) WSA Maria Zawadzka Protokolant sekretarz sądowy Honorata Kuźmicka-Wełna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2018 r. sprawy ze skargi M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji Decyzją z dnia [...] 2018 r. ([...]) na podstawie art. 1, 2, 4, 5, 7, 8, 10, 13, 16, 18, 20, 21, 22, 27, 28 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r., o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2017 r., poz. 1851 ze zm.), art. 104, 107 kpa, Rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 27 lipca 2017 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o przyznanie świadczenia wychowawczego oraz zakresu informacji, jakie mają być zawarte we wniosku, zaświadczeniach i oświadczeniach o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1465) Burmistrz Miasta i Gminy w związku z ustaleniem prawa do świadczenia wychowawczego na wniosek złożony przez M. D. uchylił w części decyzję [...] z dnia [...] 2017 r. w sprawie ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego na K. D. od dnia 1 lutego 2018 r. do dnia 30 września 2018 r. Organ wskazał, że decyzją Burmistrza Gminy i Miasta znak: [...] z dnia 2017-[...] przyznano M. D. świadczenia wychowawcze na dzieci: K. D., data ur. 2005- [...]; B. D., data ur. 2012-[...] oraz M. D., data ur. 2017- [...]; na okres od 2017-10-01 do 2018-09-30. Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci w przypadku wystąpienia zmian mających wpływ na prawo do świadczenia wychowawczego osoba otrzymująca świadczenie wychowawcze jest obowiązana do niezwłocznego powiadomienia o tym organu właściwego wypłacającego to świadczenie. W dniu 2018-02-13 do akt sprawy dołączono kopię świadectwa pracy, z treści którego wynika, że mąż M. D. – P. D. utracił zatrudnienie w dniu 2017-11-30. Zgodnie z art. 2 pkt 19 lit. c ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci utrata dochodu oznacza utratę dochodu spowodowaną m.in. utratą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. W myśl postanowienia art. 7 ust. 1 przedmiotowej ustawy w przypadku utraty dochodu przez członka rodziny lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego w roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, lub po tym roku, ustalając ich dochód, nie uwzględnia się dochodu utraconego. Zgodnie z treścią § 5 pkt 1 lit. g Rozporządzenia Ministra Rodźmy, Pracy i Polityki Społecznej do wniosku należy dołączyć dokument, w tym oświadczenie, określający datę utraty dochodu oraz wysokość i rodzaj utraconego dochodu. Organ wyjaśnił, że w aktach sprawy znajduje się świadectwo pracy potwierdzające fakt utraty zatrudnienia przez P. D. w dniu 2017-11-30 w Przedsiębiorstwie [...] B Sp. z o.o., mającym swą siedzibę w D, ul. C. Jednocześnie M. D. złożyła pisemne oświadczenie, z którego wynika, że P. D. w roku 2016 uzyskał dochód w wysokości 20 531,28 zł wyłącznie z tytułu umowy o pracę w w/w przedsiębiorstwie. Biorąc pod uwagę powyższe, dochód P. D. traktuje się za utracony, zgodnie z zapisem art. 7 ust. 1 oraz art. 2 pkt 19 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci. Jednocześnie do akt sprawy dołączono zaświadczenie pracodawcy potwierdzające fakt podjęcia zatrudnienia przez P. D. na podstawie umowy o pracę zawartej na czas określony od 2017-12-04 do 2018-03-03. Organ podał również, że zgodnie z art. 2 pkt 20 lit c ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci - uzyskanie dochodu oznacza to uzyskanie dochodu spowodowane uzyskaniem zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. Stosownie do art. 7 ust. 3 cytowanej ustawy w przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego po roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, dochód ich ustala się na podstawie dochodu członka rodziny lub dochodu dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, powiększonego o kwotę osiągniętego dochodu za miesiąc następujący po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w okresie, na jaki ustalane lub weryfikowane jest prawo do świadczenia wychowawczego. Zgodnie z zapisem § 5 pkt.1 lit. i Rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej do wniosku należy dołączyć dokument, w tym oświadczenie, określający datę uzyskania dochodu oraz wysokość i rodzaj dochodu uzyskanego przez członka rodziny za miesiąc następujący po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu. Zgodnie art. 7 ust. 3 ustawy do dochodu rodziny należało doliczyć dochód uzyskany przez P. D. za styczeń 2018 roku. Z dołączonego do akt sprawy zaświadczenia wynika, że P. D. uzyskał dochód za miesiąc styczeń 2018 roku w wysokości 2 206,86 zł netto. Po uwzględnieniu "dochodu utraconego" oraz doliczeniu "dochodu uzyskanego", miesięczny dochód na osobę w rodzinie wynosi 815,04 zł ł przekracza kryterium dochodowe 800,00 zł o 15,04 zł. Zgodnie z art. 18 ust. 6 ustawy, w przypadku gdy uzyskanie dochodu powoduje utratę prawa do świadczenia wychowawczego, świadczenie nie przysługuje od miesiąca następującego po pierwszym miesiącu od miesiąca, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu. Zatem świadczenie wychowawcze na K. D. będącego "pierwszym dzieckiem" nie przysługuje od dnia 2018-02-01, gdyż rodzina nie spełnia kryterium dochodowego (art. 5 ust. 3 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci). Od powyższej decyzji odwołanie w ustawowym terminie złożyła M. D., która nie kwestionując wysokości ustalonego dochodu oraz faktu przekroczenia progu dochodowego, lecz podnosi fakt, że na podstawie obowiązujących przepisów uchylenie decyzji powinno nastąpić od marca. M. D. wskazała, że jej mąż faktycznie dochód za styczeń otrzymał w miesiącu lutym. Decyzją z dnia 27 czerwca 2018 r. ([...]) na podstawie art. 2 pkt 1, 2, 4, 14, 19 i 20, art. 4, art. 5 ust. 1 i 3, art. 7, 18, 27 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2017 r., poz. 1851) w zw. z art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 1952) oraz art. 138 §1 pkt 1 kpa Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania oraz podał, co następuje: Mocą decyzji z dnia [...] 2017 r. Nr [...] działający z upoważnienia Burmistrza Gminy i Miasta Dyrektor Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej: 1.1. przyznał świadczenie wychowawcze na dziecko: K. D. (ur. [...] 2005 r.) w wysokości 500 zł miesięcznie na okres od l października 2017 r. do 30 września 2018 r. 1.2. przyznał świadczenie wychowawcze na dziecko: B. D. (ur. [...] 2012 r.) w wysokości 500 zł miesięcznie na okres od l października 2017 r. do 30 września 2018 r. 1.3. przyznał świadczenie wychowawcze na dziecko: M. D. (ur. [...] 2017 r.) w wysokości 500 zł miesięcznie na okres od l października 2017 r. do 30 września 2018 r. W dniu 13 lutego 2017 r. M. D. zwróciła się o uchylenie decyzji przyznającej świadczenie wychowawcze na pierwsze dziecko K. D. i dołączyła do akt sprawy dokument, z którego wynika, że jej mąż utracił zatrudnienie w dniu 30 listopada 2017 r. w Przedsiębiorstwie [...] B Sp. z o.o., mającym siedzibę w D, gdzie był zatrudniony od 1 stycznia 2004 r. Jednocześnie M. D. oświadczyła, że w 2016 r. jej mąż uzyskał dochód wyłącznie z tytułu umowy o pracę w ww. przedsiębiorstwie. To oznacza, że dochód M. D. i jej męża z 2016 r. jest dochodem utraconym. Ponadto M. D. dołączyła umowę o pracę, z której wynika, że jej mąż podjął zatrudnienie w firmie A Sp. z o.o. sp. od 4 grudnia 2017 r., a za miesiąc styczeń 2018 r. uzyskał wynagrodzenie w wysokości 2 206,86 zł. Po uwzględnieniu dochodu utraconego i doliczeniu dochodu uzyskanego, miesięczny dochód na osobę w rodzinie wynosi 815,04 zł i przekracza kryterium dochodowe. Ustalenia te wynikają z następujących obliczeń: miesięczny dochód M. D. w 2016 r. to 1868,34 zł. Do dochodu tego doliczamy uzyskany w 2017 r. dochód męża M. D., tj. 2 206,86 zł i otrzymujemy kwotę 4 075,20 zł. Następnie kwotę 4 075,20 zł dzielimy przez 5 członków rodziny i otrzymujemy miesięczny dochód na członka rodziny w wysokości 815,04 zł. To oznacza, że na pierwsze dziecko, tj. K. D. - nie przysługuje świadczenie wychowawcze od 1 lutego 2018 r. i organ I instancji prawidłowo uchylił prawo do tego świadczenia od tej daty. M. D. podniosła w odwołaniu, iż na podstawie obowiązujących przepisów uchylenie decyzji powinno nastąpić od miesiąca marca, a nie od lutego, ponieważ jej mąż faktycznie dochód za styczeń otrzymał w lutym. Zdaniem Kolegium zarzut odwołującej jest niezasadny. Należy wyjaśnić, iż w przedmiotowej sprawie uzyskanie dochodu przez męża wnioskodawczyni nastąpiło w grudniu 2017 r. (podjęcie pracy), zatem należało powiększyć dochód o kwotę osiągniętego dochodu za styczeń 2018 r. Nie ma znaczenia dla sprawy, że wynagrodzenie za styczeń 2018r. faktycznie zostało wypłacone w lutym 2018 r. Z uwagi na to, że w niniejszej sprawie uzyskanie dochodu nastąpiło w grudniu 2017 r., dlatego świadczenie wychowawcze nie przysługuje od 1 lutego 2018 r. Organ I instancji zasadnie uchylił decyzję wydaną z upoważnienia Burmistrza Gminy i Miasta z dnia [...] 2017 r. Nr [...] w części przyznającej świadczenie wychowawcze na dziecko K. D. od dnia 1 lutego 2018 r., nastąpiła bowiem zmiana sytuacji dochodowej rodziny. Zgodnie z art. 27 ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci, organ właściwy oraz wojewoda mogą bez zgody strony zmienić lub uchylić ostateczną decyzję administracyjną, na mocy której strona nabyła prawo do świadczenia wychowawczego, jeżeli uległa zmianie sytuacja rodzinna lub dochodowa rodziny mająca wpływ na prawo do świadczenia wychowawczego, członek rodziny nabył prawo do świadczenia wychowawczego w innym państwie w związku ze stosowaniem przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, osoba nienależnie pobrała świadczenie wychowawcze lub wystąpiły inne okoliczności mające wpływ na prawo do świadczenia wychowawczego. Powołany przepis, dając możliwość weryfikacji rozstrzygnięcia administracyjnego, wprowadza wyjątki od zasady trwałości decyzji i związania nią, organu oraz strony. Na powyższą decyzję M. D. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarżąca zgodziła się z doliczeniem dochodu uzyskanego i uchyleniem jej prawa do świadczenia rodzinnego, jednakże uważa, iż uchylenie powinno nastąpić od miesiąca marca 2018 r., a nie lutego 2018 r., ponieważ jej mąż dochód faktycznie uzyskał w lutym 2018 r. M. D. zwróciła uwagę, iż pieniądze te były dla niej istotne, ponieważ mąż osiągnął wypłatę później, a przy pięcioosobowej rodzinie było dużo wydatków i wówczas utrzymywała rodzinę ze swojej niewysokiej pensji, świadczenia wychowawczego na dwójkę dzieci oraz świadczenia rodzinnego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.Dz.U.2017.2188 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Zgodnie z treścią art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.2016.270 ze zm.) dalej p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, oraz powołaną podstawą prawną. Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a) p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt.1 lit. c) p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt. 2 p.p.s.a.), jeżeli zachodzą przyczyny określone w innych przepisach, sąd stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa. Kontrolując zaskarżoną decyzję zgodnie z przywołanymi wyżej zasadami należało uznać, że skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek nie w całości z powodu zarzutu sformułowanego przez skarżącą. Podstawę prawną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowią przepisy ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U.2017.1851 t.j.), dalej w skrócie p.p.w.d. Stan faktyczny sprawy został ustalony przez organy w sposób prawidłowy i wystarczający do jego oceny w świetle brzmienia przepisów art. 20 ust. 1, art. 2 pkt. 19 lit. c, pkt. 20 lit. c, oraz art. 18 ust. 6 p.p.w.d. Stan ten jest niesporny - skarżąca nie kwestionowała w toku postępowania, nie kwestionuje też w skardze dokonanych przez organy ustaleń faktycznych. Zbędne jest więc ponowne przytaczanie treści tych ustaleń dokonanych przez organy. Kwestią sporną w sprawie jest natomiast ocena tego stanu, skutkująca uchyleniem skarżącej prawa do świadczenia wychowawczego na syna K. - pierwsze dziecko w rodzinie w rozumieniu przepisu art. 2 pkt. 14 p.p.w.d. od 1 lutego 2018 r. do końca okresu zasiłkowego tj. do 30 września 2018 r., co skarżąca uznaje za nieprawidłowe i niezgodne z prawem twierdząc, że prawo do świadczenia powinno być uchylone od 1 marca 2018 r.. stanowisko skarżącej wynika z faktu, iż wynagrodzenie z tytułu pracy za styczeń 2018 r. mąż otrzymał w lutym 2018r. Zdaniem organów, zdarzenia w postaci najpierw utraty dochodu przez męża skarżącej a następnie uzyskania przez męża dochodu skutkują uchyleniem decyzji przyznającej prawo do świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko w rodzinie z dniem 1 lutego 2018 r. Ocena taka zdaniem organu wynika z tego, że mąż skarżącej utraciwszy dochód na skutek utraty zatrudnienia 30 listopada 2017 r., zawarł następnie w umowę o pracę na czas określony, tj. na okres od 4 grudnia 2017 r. do 3 marca 2018 r. i wynagrodzenie miesięczne zostało ustalone na kwotę 3 100,00 złotych. (k. 29, 30, 31 akt adm.). Ocena ta co do zasady jest trafna. Sama okoliczność utraty dochodu nie spowodowała zmian w sytuacji dochodowej rodziny w świetle przepisu art. 5 ust. 3 p.p.w.d. (w rodzinie nie ma dzieci niepełnosprawnych), ponieważ decyzją z dnia 11 września 2017 r. świadczenie wychowawcze przyznane było również na pierwsze dziecko w rodzinie (syn K.) z uwagi na nieprzekroczenie wówczas progu dochodowego 800,-zł, o którym mowa w powyższym przepisie. Miesięczny dochód rodziny w przeliczeniu na osobę wynosił w 2016 r. (przed utratą dochodu przez męża skarżącej) 611,56 zł (k. 25-27 akt adm.). Natomiast o konieczności weryfikacji kryteriów decydujących o istnieniu prawa do świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko zadecydował fakt podjęcia przez męża skarżącej zatrudnienia na podstawie ww. umowy o pracę. Podstawą do zastosowania przepisu art. 18 pkt. 6 p.p.w.d. w kontrolowanej sprawie było więc uzyskanie przez męża skarżącej dochodu w związku z zawarciem umowy o pracę od 4 grudnia 2017 r. tj. po roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego i w trakcie pobierania przez skarżącą świadczenia wychowawczego. Nie ulega wątpliwości, że podjęcie przez męża skarżącej zatrudnienia skutkowało uzyskaniem dochodu, którego wysokość spowodowała przekroczenie kryterium dochodowego uprawniającego do ubieganie się o świadczenie 500+ także na pierwsze dziecko. Dochód na osobę w rodzinie wyniósł bowiem 815, 04 zł. Należy w tym miejscu przypomnieć, że ustawodawca definiując pojęcie dochodu w ustawie p.p.w.d. odwołał się do definicji dochodu zawartej w Ustawie o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. 2018.2220). Definicja dochodu zamieszczona w art. 3 pkt 1 u.ś.r., odwołuje się wprost do przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych. Na gruncie tych przepisów jest zaś zasadą, że "przychodem" - a co za tym idzie, także "dochodem" - są pieniądze (wartości pieniężne, wartość otrzymanych świadczeń w naturze, wartość innych nieodpłatnych świadczeń) "otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika" (art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych). Zatem także na gruncie cytowanych przepisów przy identyfikowaniu faktu i momentu uzyskania dochodu podstawowe znaczenie ma, co do zasady, sam moment zyskania możliwości faktycznego dysponowania kwotą danego świadczenia, a nie okres, za jaki formalnie ono przypada. Powyższe koresponduje z poglądem wyrażonym m.in. przez WSA w Gdańsku w wyroku z dnia 29 czerwca 2017 r., III SA/Gd 374/17 (LEX nr 2320895), który Sąd podziela, że: "Dopiero więc faktyczne uzyskanie dochodu wskutek zatrudnienia ma wpływ na uprawnienie do świadczeń rodzinnych. Związane jest to z pomocową istotą świadczeń rodzinnych. Wpływ na uprawnienie do tych świadczeń mieć mogą jedynie faktycznie uzyskane dochody, a nie wierzytelności czy ekspektatywa uzyskania dochodu". Wynika to również z prawidłowego odczytania przepisu art. 2 pkt. 20) lit. c) p.p.w.d. który stanowi, że uzyskaniem dochodu jest uzyskanie dochodu spowodowane uzyskaniem zatrudnienia. Nie można więc utożsamiać pojęć "uzyskanie zatrudnienia" i "uzyskanie dochodu", gdyż są to pojęcia określające różne zdarzenia następujące po sobie w ten sposób, że w sytuacji typowej najpierw mamy do czynienia z uzyskaniem zatrudnienia a następnie z uzyskaniem dochodu spowodowanym tym faktem. Nie w każdej sytuacji uzyskanie zatrudnienia będzie się łączyło z uzyskaniem dochodu w tym samym miesiącu. W świetle powyższych stwierdzeń, zdaniem Sądu w sprawie nie została wyjaśniona okoliczność mająca istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia na podstawie art. 18 pkt. 6 p.p.w.d., czyli w istocie ustalenia od którego miesiąca nie przysługują skarżącej świadczenie wychowawcze na pierwsze dziecko. Aby prawidłowo ustalić od którego miesiąca świadczenie nie przysługuje, czyli prawidłowo zastosować przepis art. 24 ust. 7 p.p.w.d. należy przede wszystkim ustalić, w którym miesiącu nastąpiło uzyskanie dochodu. Z treści zaskarżonego rozstrzygnięcia a także z jego uzasadnienia wynika, że organy uznały za okoliczność oczywistą, iż pierwszym miesiącem, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu przez męża skarżącej był grudzień 2017 r. Stwierdziły to wyłącznie na podstawie treści zawartej przez męża skarżącej umowy o pracę, z której wynika, że w dniu 4 grudnia 2017 r. nastąpiło podjęcie przez Ww. zatrudnienia. Brak natomiast dowodu na to, że również w grudniu 2017 r. nastąpiło uzyskanie dochodu z tytułu podjęcia zatrudnienia. Organy skupiły się na kwestii wypłaty wynagrodzenia mężowi skarżącej za styczeń 2017 r. w lutym, tymczasem nie ustaliły w sposób nie budzący wątpliwości, który miesiąc był pierwszym miesiącem uzyskania dochodu przez męża skarżącej, co w świetle udokumentowanych twierdzeń o wypłacie wynagrodzenia za styczeń 2017 r. może budzić wątpliwości. Tylko bowiem ustalenie, że wynagrodzenie za pracę podjętą i świadczoną przez męża skarżącej w grudniu 2017 r. zostało uzyskanie w grudniu powodowałoby, że uzyskanie dochodu w rozumieniu art. 2 pkt. 20) lit. a i c i art. 18 pkt. 6 p.p.w.d. nastąpiło w grudniu. Taki stan uzasadniałby istotnie uchylenie prawa doświadczenia na pierwsze dziecko od 1 lutego 2017 r., gdyż grudzień 2017 r. byłby miesiącem, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu spowodowanie uzyskaniem zatrudnienia, styczeń 2017 r. – pierwszym miesiącem od miesiąca w którym nastąpiło uzyskanie dochodu a luty miesiącem następującym po pierwszym miesiącu od miesiąca, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu. Brak jednakże w aktach dowodu na to, że uzyskanie dochodu spowodowane uzyskaniem zatrudnienia w grudniu 2017 nastąpiło również w grudniu. W tej sytuacji nieistotne byłoby faktycznie, że wynagrodzenie za styczeń zostało wypłacone w lutym 2017 r. Kolejnym istotnym uchybieniem jest rozstrzygnięcie dotyczące końcowej daty uprawnienia do pobierania zasiłku wychowawczego. Skoro z przedłożonej przez skarżąca umowy o pracę zawartej przez męża wynikało, że umowa ta została zawarta na okres od 4 grudnia 2017 r. do 3 marca 2018 r., to organ I instancji wydając decyzję dnia [...] 2018 r. nie mógł przewidywać i czynić takiego ustalenia, że umowa ta będzie przedłużona do końca okresu zasiłkowego i w konsekwencji bezpodstawnie orzec o uchyleniu prawa do zasiłku wychowawczego do dnia 30 września 2018 r. czyli do końca okresu zasiłkowego. Także organ odwoławczy nie dysponując nowym materiałem dowodowym, bez istniejącej ku temu podstawy uznał, że umowa o pracę jest kontynuowana, nie wzywając skarżącej do wyjaśnienia tej kwestii. Takie orzeczenie stanowi naruszenie art. 18 ust 1 w zw. z ust. 6 p.p.w.d. Art. 18 pkt. 6 ustawy nie precyzuje końcowej daty utraty prawa do świadczenia wychowawczego ze względów oczywistych, jednakże nie sposób nie zauważyć, że w przypadku kolejnej zmiany w sytuacji dochodowej rodziny mającej wpływ na prawo do zasiłku wychowawczego w danym okresie zasiłkowym, organ ma obowiązek wydania orzeczenia uwzględniającego taką zmianę. Jak z powyższego wynika, zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania – tj. art. 7 , 77 i 80 kpa przez brak prawidłowego ustalenia, który miesiąc był pierwszym miesiącem uzyskania dochodu przez męża skarżącej co mogło mieć istotny wpływ na treść wynik sprawy, oraz z naruszeniem art. 18 pkt. 1 i 6 p.p.w.d., co miało wpływ na wynik sprawy. Ponownie rozpatrując sprawę organy uzupełnią postępowanie dowodowe celem wyjaśnienia, który miesiąc był w istocie pierwszym miesiącem uzyskania dochodu przez męża skarżącej ( a nie uzyskania zatrudnienia) w szczególności czy uzyskał on dochód w grudniu 2017 r., oraz wyjaśnią, czy umowa o pracę została przedłużona do końca okresu zasiłkowego. W przypadku zaś, gdyby ustaliły, że pierwszym miesiącem, w którym mąż skarżącej uzyskał dochód był grudzień, rozważą organy jakie znaczenia miało uzyskanie dochodu za styczeń 2017 r. w lutym 2017 r. W związku z powyższym, na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a i c p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.