III SAB/Kr 12/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka Sędziowie: WSA Janusz Kasprzycki (spr.) WSA Hanna Knysiak - Sudyka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 24 marca 2020 r. sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 31 grudnia 2019 r. postanawia odrzucić skargę Wyrokiem z dnia 10 marca 2020 r. (sygn. akt III SAB/Kr 5/20) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uwzględnił skargę K. J. z dnia 9 stycznia 2020 r. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 31 grudnia 2019 r. "...o wydanie zaświadczenia o warunkach mojej służby czynnej w Policji...w zakresie czynników zagrożeń i ich szczególnego zagrożenia, czy też ich niewystępowania." Sąd ww. wyroku orzekł w punkcie I, stwierdzając, że Komendant Powiatowy Policji dopuścił się bezczynności w załatwieniu wniosku, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, w punkcie II wyroku zobowiązał Komendanta Powiatowego Policji do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 31 grudnia 2019 r. w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Pismem z dnia 23 stycznia 2020 r. K. J. złożył ponownie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji, polegającą na niezałatwieniu jego wniosku z dnia 31 grudnia 2019 r. o wydanie zaświadczenia. Sprawa ta została zarejestrowana pod sygn. akt III SAB/Kr 12/20. W odpowiedzi na skargę Komendant Powiatowy Policji podał m. in., że skarżący stawia tożsamy zarzut, jak w poprzedniej sprawie, prowadzonej przed Komendantem pod znakiem: [...], twierdząc, że Komendant pozostaje w stanie bezczynności w przedmiocie nierozpoznania jego wniosku z dnia 31 grudnia 2019 r. o wydanie zaświadczenia "...o warunkach służby zainteresowanego w przedmiocie czynników zagrożeń i ich szczególnego zagrożenia." Sprawa ta została przekazana wraz ze skargą na bezczynność skarżącego oraz odpowiedzią do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej zwanej w skrócie – P.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. O istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens), bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość organu administracji. Odrzuceniu będzie podlegała skarga w sprawie, w której ze względu na tożsamość przedmiotową i tożsamość podmiotową wydany został prawomocny wyrok (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. C.H. Beck 2015, s. 362). Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga K. J. z dnia 23 stycznia 2020 r. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie niezałatwienia podania z dnia z dnia 31 grudnia 2019 r. o wydanie zaświadczenia. Zarówno argumentacja przedstawiona w skardze skarżącego z dnia 23 stycznia 2020 r., jak i w skardze z dnia 9 stycznia 2020 r., w sprawie o sygn. akt III SAB/Kr 5/20 oraz analiza akt administracyjnych obydwu postępowań wskazują, że istnieje tożsamość podmiotowa i przedmiotowa tych postępowań. W obydwu postępowaniach skarżący zarzucał bowiem bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w nierozpoznaniu tego samego wniosku z dnia 31 grudnia 2019 r. o wydanie zaświadczenia dotyczącego warunków służby czynnej skarżącego w Policji w zakresie czynników zagrożeń i ich szczególnego zagrożenia. Ponadto, w sprawie ze skargi skarżącego z dnia 9 stycznia 2020 r.(sygn. akt III SAB/Kr 5/20) zapadł wyrok w dniu 10 marca 2020 r. uwzględniający skargę skarżącego z dnia 9 stycznia 2020 r. na bezczynność. W takim razie, zdaniem Sądu, zaszła negatywna przesłanka uniemożliwiająca rozpoznanie tożsamej skargi skarżącego z dnia 23 stycznia 2020 r. w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym – z uwagi na tzw. zawiśnięcie sprawy (lis pendens), polegające na zakazie wszczęcia nowego postępowania pomiędzy tymi samymi stronami i w tej samej sprawie. Pomimo, że wskazany wyrok nie jest jeszcze prawomocny, to niewątpliwie mamy do czynienia z sytuacją "sprawy w toku", o której mowa w art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Wcześniej złożona przez tę samą stronę (tu skarżącego) i w tym samym przedmiocie skarga (z dnia 9 stycznia 2020 r.) została niewątpliwie rozpoznana merytorycznie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 marca 2012 r., sygn. akt I OSK 222/12) wskazanym wyrokiem. W świetle zatem treści art. 58 1 pkt 4 P.p.s.a. skarga skarżącego z dnia 23 stycznia 2020 r., podlega więc odrzuceniu Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) orzekł, jak w sentencji postanowienia.