III SAB/Kr 134/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: ASR WSA Ewelina Dziuban po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie niezałatwienia wniosku skarżącego z dnia 30 grudnia 2022 r. o wydanie zaświadczenia postanawia odrzucić skargę. Wnioskiem z dnia 30 grudnia 2022 r. K. J. (dalej jako: skarżący) zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie o wydanie zaświadczenia żądanej treści. Z akt sprawy wynika, że Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie, pismem z 12 stycznia 2023 r. (k. 31 a.a.) w trybie art. 19 w związku z art. 65 § 1 k.p.a. przekazał wniosek skarżącego - do załatwienia zgodnie z właściwością, tj. Komendantowi Powiatowemu Policji w Krakowie, który postanowieniem z 24 stycznia 2023 r., nr 1 /2023/ZSK odmówił skarżącemu wydania zaświadczenia (k. 33 a.a.). Komendant Wojewódzki Policji postanowieniem z 28 lutego 2023 r., nr 13/2023/AH utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie (k. 52 a.a.). Wyrokiem z dnia 12 września 2023 r., sygn. akt III SA/Kr 524/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę na postanowienie nr 13/2023/AH Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z dnia 28 lutego 2023 r. Wyrok ten jest prawomocny. Pismem z dnia 11 listopada 2024 r. skarżący wniósł skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania ww. wniosku z dnia 30 grudnia 2022 r. o wydanie zaświadczenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, względnie o jej oddalenie w całości. W dniu 13 grudnia 2024 r. skarżący złożył pismo procesowe, w którym podtrzymał wniesioną skargę oraz rozszerzył argumentację na jej poparcie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 149 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Wątpliwości co do różnego rozumienia powołanego przepisu i związanej z tym dopuszczalności jego stosowania w sytuacji wniesienia skargi na bezczynność po zakończeniu postępowania, były przedmiotem analizy Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 22 czerwca 2020 r. (II OPS 5/19) wyjaśnił, że: "Wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej, stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.". Jakkolwiek powyższa uchwała traktuje bezpośrednio o zakończeniu postępowania administracyjnego przez wydanie decyzji ostatecznej, przyjąć należy, że sformułowana w niej zasada dotyczy także zakończenia czynności przez organ administracji publicznej w inny przewidziany prawem sposób – a takim sposobem jest w szczególności przekazanie podania do organu właściwego w trybie art. 65 § 1 k.p.a. "Pod pojęciem "załatwienia sprawy" należy rozumieć nie tylko wydanie aktu władczego kończącego postępowanie, ale również podjęcie działania stosownie do treści art. 65 § 1 k.p.a." (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 14 maja 2020 r., II SAB/Wr 63/19, CBOSA). Ponieważ skarga została wniesiona po wykonaniu przez organ czynności z art. 65 § 1 k.p.a., a nadto po załatwieniu wniosku ostatecznym postanowieniem – Sąd uznał tę skargę za niedopuszczalną. Z tego też względu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak sentencji postanowienia. Dodać należy, że kwestia dopuszczalności skargi na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 30 grudnia 2022 r. o wydanie zaświadczenia była już wielokrotnie negatywnie weryfikowana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny Krakowie (postanowienie z dnia 3 kwietnia 2023 r., sygn. akt III SAB/Kr 10/23, postanowienie z dnia 31 marca 2023 r., sygn. akt III SAB/Kr 19/23, postanowienie z dnia 13 czerwca 2023 r., sygn. akt III SAB/Kr 16/23, postanowienie z dnia 23 lipca 2024 r., sygn. akt III SAB/Kr 49/24). Wobec tego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawi art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.