III SAB/Kr 172/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Michna Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędzia WSA Maria Zawadzka (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 6 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Starosty w przedmiocie wydania zaświadczenia o okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych oddala skargę M. S., dalej "skarżący" w dniu 18 października 2019 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Starosty w przedmiocie wydania zaświadczenia o okresie pobierania zasiłku. W skardze zarzucił, że nie wydanie w siedmiodniowym terminie przez Starostę żądanego zaświadczenia o okresie pobierania przez skarżącego zasiłku dla bezrobotnych pozbawiło go prawa do otrzymania renty z ZUS na okres do 2022 r. Skarżący zakwestionował postanowienie Wojewody z 27 września 2019 r. znak [...] stwierdzające, że Starosta nie dopuścił się bezczynności w sprawie. W odpowiedzi na skargę organ podniósł, że żądane zaświadczenie zostało wydane z zachowaniem siedmiodniowego terminu i zostało pozostawione w urzędzie do osobistego odbioru. O takiej możliwości skarżący został pouczony, a nie uczynił wyraźnego zastrzeżenia, że chce aby zaświadczenie zostało mu doręczone pocztą. Organ podkreślił, że praktyką jest osobisty odbiór zaświadczenia w siedzibie urzędu chyba, że wnioskodawca w sposób jasny wskaże dyspozycję wysłania dokumentu. Z akt sprawy wynika następujący stan faktyczny i prawny. W dniu 12 sierpnia 2019 r. skarżący złożył w Powiatowym Urzędzie Pracy, wniosek o wydanie zaświadczenia o okresie i wysokości pobierania zasiłku dla bezrobotnych w celu przedłożenia w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych. W dniu 16 sierpnia 2019 r. organ wydał zaświadczenie zgodnie z żądaniem skarżącego. Wobec braku wyraźnej dyspozycji skarżącego o doręczeniu mu zaświadczenia pocztą, zostało ono pozostawione w siedzibie urzędu do osobistego odbioru. Następnie w dniu 16 września 2019 r. skarżący wniósł ponaglenie do Wojewody, który postanowieniem z 27 września 2019 r. znak [...] stwierdził, że Starosta nie dopuścił się bezczynności w sprawie. Wobec nie odebrania zaświadczenia przez skarżącego osobiście w siedzibie urzędu, 19 września 2019 r. zostało ono wysłane pocztą na adres korespondencyjny skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) - dalej jako: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Stosownie z art. 119 pkt 4 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.). Zgodnie z brzmieniem art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W niniejszej sprawie nie było kwestionowane, że skarżący poprzedził wniesienie skargi wniesieniem ponaglenia do właściwego organu, wobec czego formalne przesłanki do wniesienia skargi na bezczynność Starosty zostały spełnione. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., jeżeli organ nie dopełnił czynności określonych w art. 36 k.p.a. lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 6 marca 2019 r., sygn. akt III SAB/Po 41/18 oraz wyrok NSA z dnia 5 lipca 2018 r., sygn. akt I OSK 2936/16). Celem skargi na bezczynność jest zatem doprowadzenie do wydania przez organ aktu lub podjęcia czynności. Oznacza to, że sąd rozpoznając skargę na bezczynność bierze pod uwagę jedynie sam fakt, czy w danej sprawie została dokonana czynność lub czy z innych powodów organowi nie można zarzucić stanu bezczynności. Podkreślić przy tym należy, że rolą sądu jest ocena stanu rzeczy na dzień wniesienia skargi. W ocenie Sądu orzekającego w rozpoznawanej sprawie - wbrew twierdzeniu skarżącego - nie sposób uznać, że Starosta dopuścił się bezczynności w wydaniu zaświadczenia. Stosownie do szczególnego unormowania przepisu art. 217 § 3 k.p.a. zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni. Przy czym przed wydaniem zaświadczenia organ, może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające (art. 218 § 2 k.p.a.). Termin załatwienia sprawy o wydanie zaświadczenia należy liczyć od dnia wniesienia wniosku do dnia podpisania zaświadczenia albo postanowienia o odmowie jego wydania (tak Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. II., Hanna Knysiak-Sudyka (red.), LEX 2019). Stan faktyczny sprawy wskazuje tymczasem, że wniosek skarżącego o wydanie zaświadczenia został złożony 12 sierpnia 2019 r., a zaświadczenie zostało wydane 16 sierpnia 2019 r., a zatem w przepisanym prawem terminie. Zaświadczenie to pozostawiono w siedzibie urzędu do odbioru osobistego przez skarżącego zgodnie z obowiązującą praktyką i wobec braku wyraźnego wskazania skarżącego o doręczeniu zaświadczenia drogą pocztową. Istotne jest przy tym, że do dnia wniesienia ponaglenia przez skarżącego skarżący dwukrotnie (16 sierpnia 2019 r. oraz 5 września 2019 r.) był w urzędzie pracy i mimo takiej możliwości nie zwrócił się o wydanie mu zaświadczenia. Ponadto zaświadczenie to zostało mu wysłane pocztą 19 września 2019 r. A zatem na dzień wniesienia skargi do tut. Sądu organ nie pozostawał w bezczynności w przedmiocie wydania skarżącemu zaświadczenia. W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.