III SAB/Kr 50/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. B. na bezczynność Wojewody postanawia: odrzucić skargę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 sierpnia 2009r. P. B. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi w dniu 10 września 2009r. P. B. przesłał drogą elektroniczną wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 20 listopada 2009r. referendarz sądowy pozostawił wniosek P. B. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, gdyż skarżący nie uzupełnił w wyznaczonym terminie jego braków. Od powyższego zarządzenia referendarza sądowego P. B. wniósł sprzeciw, który jednak został odrzucony postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 lutego 2010r. Z kolei zażalenie P. B. na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 26 lutego 2010r. zostało odrzucone postanowieniem tego Sądu z dnia 13 maja 2010r. Pismem z dnia 19 lipca 2010r. skarżący został wezwany do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 sierpnia 2009r. i uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu 10 sierpnia 2010r. (data prezentaty Sądu) P. B. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Zarządzeniem z dnia 7 października 2010r. referendarz sądowy pozostawił wniosek P. B. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, gdyż skarżący nie podpisał urzędowego formularza PPF, na którym ten wniosek został złożony. Postanowieniem z dnia 30 marca 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił sprzeciw P. B. od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 7 października 2010r. Z kolei postanowieniem z dnia 19 lipca 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie P. B. na postanowienie z dnia 30 marca 2011r. Natomiast zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 19 lipca 2011r. zostało odrzucone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 21 października 2011r. Na powyższe postanowienie z dnia 21 października 2011r. P. B. wniósł zażalenie, które jednak zostało odrzucone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 marca 2012r., sygn. akt I OZ 112/12. Pismem z dnia 27 marca 2012r. skarżący został wezwany do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 sierpnia 2009r. i uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu 4 kwietnia 2012r. (data prezentaty Sądu) wpłynął kolejny wniosek P. B. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3 tego przepisu, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast § 3 art. 220 p.p.s.a. stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, iż skarżący trzykrotnie był wzywany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, jednak za każdym razem składał wnioski o zwolnienie go od kosztów sądowych. Wnioski te nie mogły być jednak rozpoznane merytorycznie przez Sąd, gdyż skarżący pomimo wezwania ich nie podpisał. Skarżący nie podpisał również sprzeciwów i zażaleń od postanowień Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wydanych w toku kolejnych postępowań o przyznanie mu prawa pomocy. Ostatnie postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy zakończyło się postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 marca 2012r., sygn. akt I OZ 112/12, którym odrzucono zażalenie P. B. na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 21 października 2011r. W zaistniałym więc w niniejszej sprawie stanie faktycznym wnioski P. B. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata nie mogły być rozpoznane na skutek okoliczności leżących po stronie skarżącego. W związku z tym zaktualizował się obowiązek skarżącego do uiszczenia wymaganego wpisu i faktu tego nie zmieniają kolejne wnioski o przyznanie prawa pomocy, które nie mają wpływu na bieg terminu określonego w art. 220 p.p.s.a. Ponowne złożenie wniosku, nawet w terminie przewidzianym dla uiszczenia wpisu, nie może bowiem uchylić skutków prawomocności pierwotnego rozstrzygnięcia w kwestii prawa pomocy. Pogląd taki znajduje wzmocnienie w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. postanowienie SN z dnia 21 kwietnia 1999r., sygn. I CKN 1461/98, publ. OSNC 1999, nr 11, poz. 196 ; postanowienie SN z dnia 23 lutego 1999 r., sygn. I CKN 1064/97, publ. OSNC 1999, nr 9, poz. 153), jak również w orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienia NSA: z dnia 8 maja 2007 r. sygn. akt II FSK 649/06, LEX nr 927112; z dnia 3 lutego 2009 r. sygn. akt I OZ 53/09, LEX nr 544984; z dnia 28 lipca 2009 r. sygn. akt I FZ 252/09, LEX nr 552218 i z dnia 7 lutego 2011 r. sygn. akt II FSK 2274/10, LEX nr 742349). Dlatego po bezskutecznym upływie siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu od skargi, określonego w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału, Sąd winien odrzucić skargę na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. Inna interpretacja powyższego przepisu mogłaby pozwolić stronom na nieograniczone przewlekanie postępowania sądowoadministracyjnego poprzez składanie kolejnych wniosków o przyznanie prawa pomocy. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż skarżący nie uiścił w wyznaczonym terminie wpisu od skargi, a w związku z tym na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.