III SAB/Kr 6/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Halina Jakubiec spr. Sędziowie : NSA Grażyna Danielec WSA Elżbieta Kremer Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2009 r. sprawy ze skargi T. K. na bezczynność Marszałka Województwa postanawia : I. skargę odrzucić , II. zarządza zwrot wpisu na rzecz skarżącego w kwocie 100 zł ( sto złotych ). W skardze datowanej na dzień 13.01.2009r. T. K. wniósł o stwierdzenie bezczynności Marszałka Województwa w związku z nieprawidłowościami w Pogotowiu Ratunkowym dotyczącymi odszukania rejestru interwencji karetki u jego brata J. K. od dnia 1.01.2003r. do dnia 12.11.2003r. Uzasadniając skargę wyjaśnił, że Pogotowie Ratunkowe nie odpowiadało na jego pisma i skargi w ustalonych terminach, a obecnie w ten sam sposób postępuje Marszałek Województwa. W dniu 24.07.2008r. wysłał do Marszałka skargę, podnosząc szereg nieprawidłowości w Pogotowiu Ratunkowym. Odpowiedź z dnia 22.08.2008r. nie odniosła się do meritum sprawy. Następnie, w dniu 16.09.2008r. napisał skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i złożył ją w Urzędzie Marszałkowskim. W Sądzie, w dniu 13.09.2009r. uzyskał informację, że skarga nie wpłynęła. Nie otrzymał też odpowiedzi na skargę bezpośrednio od Marszałka Województwa. W skardze z dnia 16.09.2008r. wyjaśnił powody zwrócenia się do Marszałka Województwa o podjęcie działań w stosunku do Pogotowia. Skarga ta została wniesiona do Marszałka Województwa i nie została wniesiona do Sądu. W dniu 4.12.2007r. wniósł do Pogotowia Ratunkowego o odszukanie dokumentacji w sprawie dwóch interwencji Pogotowia na terenie bazy [...] przy ul. [...], gdzie jego brat uległ wypadkowi śmiertelnemu. W dniu złożenia pisma odnaleziona została dokumentacja medyczna z dnia 12.11.2003r., tj. z dnia kiedy zdarzył się wypadek. Co do pozostałej dokumentacji - pracownik archiwum zobowiązał się ją odszukać do 15.01.2008r. W marcu 2008r. wobec braku odpowiedzi ze strony Pogotowia, skarżący złożył pismo ponaglające o odszukanie dokumentacji, na które otrzymał odpowiedź, że zostały przeglądnięte do tej pory dzienniki dyspozytorów pogotowia od 1.01.2003r. do 31.03.2003r. Po kilku następnych monitach skarżącego (pismami z dnia maja i czerwca 2006r.) uzyskał informację od Kierownika Działu Organizacji, Statystyki i Dokumentacji Medycznej Pogotowia Ratunkowego, że dokumentacja została przeszukana pod kątem drugiej z interwencji. Skarżący podnosi jednak, że w jego odczuciu dokumentacja nie została przeszukana, na co wskazują również niejasne tłumaczenia Dyrektora Pogotowia Ratunkowego. W odpowiedzi na skargę Marszałek Województwa wniósł o jej odrzucenie względnie oddalenie, podnosząc, że zgodnie z § 52 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 21 grudnia 2006r. w sprawie rodzajów i zakresu dokumentacji medycznej w zakładach opieki zdrowotnej oraz sposobu jej przetwarzania (Dz. U. z 2006r., Nr 247, poz. 1819) dokumentacja medyczna udostępniana jest podmiotom i organom uprawnionym na podstawie odrębnych przepisów, a w razie śmierci pacjenta - osobie przez niego upoważnionej do uzyskania dokumentacji w przypadku zgonu. Wprawdzie udostępnienie informacji, która jest przedmiotem skargi nie jest w dosłownym znaczeniu informacją o dokumentacji medycznej, to jednak w/w przepis ma znaczenie dla sprawy. Organ powołał się tu na orzecznictwo sądowe, w którym przyjęto, że udostępnienie dokumentacji medycznej nie jest realizowane w formie przewidzianej przez przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Ponadto, sądy administracyjne są właściwe w sprawach o bezczynność organów, w przypadku niewydania przez nich decyzji, postanowień, aktów lub czynności określonych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Skarga nie dotyczy bezczynności organu w rozumieniu tego przepisu. Odnośnie nieudzielenia odpowiedzi na skargę T. K. z dnia 16.09.2008r. Marszałek Województwa wyjaśnił, że mimo zaadresowania przez skarżącego pisma bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie adres ten został przekreślony przez skarżącego w taki sposób, jaki jest to przyjmowane w przypadku przesłania pism do wiadomości innego podmiotu, niż ten wskazany jako adresat pisma, do którego pismo jest faktycznie bezpośrednio przesyłane. W związku z tym uznano, że skarga została wniesiona bezpośrednio do Sądu, a do urzędu wpłynęła jedynie jej kopia z kserokopiami załączników. Urząd Marszałkowski oczekiwał na stosowne przekazanie skargi przez Sąd Marszałkowi Województwa, zgodnie z procedurą sądowoadministarcyjną. Dopiero z drugiej skargi wniesionej przez skarżącego w dniu 13.01.2009r. wynikło, że skarżący poprzedniej skargi nie przesłał bezpośrednio do Sądu, pomimo jednoznacznego oznaczenia skargi. W związku z tym zarówno skarga z dnia 16.09.2008r.jak i skarga z 13.01.2009r. zostają przesłane wraz z aktami tej sprawy oraz z odpowiedzią na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - p.p.s.a (Dz. U. nr 153, poz. 1270) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej, a stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Skarga T. K. nie podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny. O kognicji sądu administracyjnego w przedmiocie bezczynności decyduje przepis art. 3 § 2 pkt 8 ustawy p.p.s.a w ten sposób, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a tj. w sprawie skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz w sprawie pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach. Podstawową sprawą jest w związku z tym ustalenie czy Marszałek Województwa, wobec którego T. K. wnosi o stwierdzenie bezczynności był zobowiązany na gruncie przepisów prawa w sprawie udzielenia informacji na temat interwencji Pogotowia Ratunkowego u brata skarżącego J. K. do wydania decyzji, postanowienia czy podjęcia innego aktu lub czynności podlegających kontroli Sądu. W ocenie Sądu sytuacja taka nie zachodzi w niniejszej sprawie. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że dokumentację medyczną udostępnia zakład opieki zdrowotnej. Pojęcie zakładu opieki zdrowotnej obejmuje również na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991r. o zakładach opieki zdrowotnej ( Dz. U. z 2007r., Nr 14, poz. 89) pogotowie ratunkowe. Art. 18 ust. 3 tej ustawy określa rodzaje podmiotów, którym wydaje się dokumentację. Pkt 1 pozwala udostępnić dokumentacje m.in. pacjentowi lub jego przedstawicielowi ustawowemu bądź osobie upoważnionej przez pacjenta. W kwestii formy i charakteru prawnego udostępnienia dokumentacji orzecznictwo sądowe wypowiedziało się w ten sposób, że "sprawa o udostępnienie pacjentowi dokumentacji medycznej nie jest rozstrzygana w drodze decyzji administracyjnej, gdyż takiej prawnej formy załatwienia tej sprawy nie przewiduje ustawa o zakładach opieki zdrowotnej. Jest to więc sprawa, do której nie mają zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Udostępnienie dokumentacji medycznej pacjentowi następuje w drodze działania (czynności) zakładu" (przykładowo wyrok WSA w Warszawie z 10.11.2006r. VII SAB/Wa 46/06). Żaden przepis w/w ustawy ani inny akt prawny nie daje podstawy do działania w przedmiocie udostępnienia dokumentacji medycznej Marszałkowi Województwa. Organ ten nie jest więc w sprawie zobowiązany do działania w formie administarcyjnoprawnej. Marszałek Województwa byłby właściwy jedynie do podjęcia czynności w ramach nadzoru nad zakładami opieki zdrowotnej w trybie działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Z racji posiadania wobec zakładu opieki zdrowotnej statusu organu sprawującego bezpośredni nadzór (zgodnie z art. 67 § 1 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej) jest organem właściwym na podstawie art. 229 Kpa do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności tej jednostki. Niemniej jednak, przy założeniu, że skarga T. K. jest skargą złożoną w w/w trybie podnieść należy, że rozpatrywanie skarg w trybie działu VIII kpa pozostaje poza zakresem kognicji sądu administracyjnego. Wynika to z założenia, że w przedmiotowym postępowaniu skargowym nie ma stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do wnioskodawcy a jedynie zawiadamia się go o swoich działaniach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności będących przyczynami skargi. Do skarg i wniosków uregulowanych w dziale VIII kpa nie ma zatem zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej (podobnie WSA w Warszawie w wyroku z dnia 20.06.2007r. IV SA/Wa 140/07 i z 07.12.2006r. I SA/Wa1785/06 oraz NSA W-wa w postanowieniu z 18.02.2005r. OW 166/04). Na marginesie sprawy należy również wskazać, że informacja zawarta w dokumentacji medycznej, o której mowa w art. 18 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej nie stanowi informacji publicznej, o której mowa w ustawie z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001r., Nr 112, poz. 1198), wydanie której oraz odmowa następuje w formie decyzji administracyjnej, kontrolowanej przez sąd administracyjny. Informacja medyczna zawiera treści związane z konkretną osobą, natomiast informacja publiczna zawierać ma treści publiczne w rozumieniu art. 6 w/w ustawy, przykładowo o polityce wewnętrznej i zagranicznej organów władzy, o trybie działania tych władz czy o majątku publicznym. Skarga T. K. nie podlegając rozpoznaniu przez sąd administracyjny z uwagi na brak kognicji sądu w tej sprawie podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. W pkt II orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a