III SAB/Kr 82/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. R. V. na bezczynność Rady Miasta w przedmiocie uchylenia uchwały Rady Miasta Nr [...] z dnia 8 lipca 2015 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy oraz tymczasowych pomieszczeń i zastąpienie jej inną postanawia: odrzucić skargę Skarżąca D. R. V. wniosła do tut. Sądu skargę na bezczynność Rady Miasta przedmiocie uchylenia uchwały Rady Miasta Nr [...] z dnia 8 lipca 2015 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy oraz tymczasowych pomieszczeń i zastąpienie jej inną. Poprzedzając wniesienie skargi do WSA, skarżąca w dniu 8 sierpnia 2016 r. skierowała do "Rady Gminy" wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w którym wezwała "Radę Gminy" w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym do uchylenia ww. uchwały i zachowania się zgodnie z prawem. Z treści pism skarżącej kierowanych do organu wynika, że zdaniem skarżącej zamieszkująca w tym samym budynku A. W. bezprawnie zamieszkuje lokal mieszkalny, który na potrzeby wykonania wyroku eksmisyjnego został zmieniony z komunalnego na socjalny, na podstawie zapisów ww. uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2015 r., poz. 1515 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Przepisy art. 101 stosuje się odpowiednio, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich (art. 101a ust. 1 ustawy). Skarga w niniejszej sprawie stanowi zatem specyficzną skargę na bezczynność organu gminy, niezależną od skargi na bezczynność określonej w przepisie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718), dalej: P.p.s.a., która to skarga nie przysługuje w przypadku aktów prawa miejscowego. Regulacja zawarta w art. 101a ustawy o samorządzie gminnym będzie miała zastosowanie w tych przypadkach, gdy odpowiedni przepis nakłada na organ gminy obowiązek podjęcia określonej uchwały z zakresu administracji publicznej. Uwzględnienie skargi na podstawie wymienionego przepisu wymaga ujawnienia unormowania, z którego wynika obowiązek uchwałodawczy organów samorządu i równoczesnego wykazania związku przyczynowego między bezczynnością organów gminy w wykonywaniu tych czynności, a naruszeniem interesu prawnego czy uprawnienia skarżącego. W związku z powyższym niedopuszczalna będzie skarga w sytuacji, gdy organ uchwałodawczy ma jedynie możliwość, a nie obowiązek podjęcia stosownej uchwały (por wyrok NSA z dnia 29 stycznia 2013 r., sygn. akt II OSK 59/13.) Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się zatem do ustalenia, czy na Radzie Miejskiej spoczywa obowiązek podjęcia uchwały zmieniającej uchwałę Rady Miasta Nr [...] z dnia 8 lipca 2015 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy oraz tymczasowych pomieszczeń. Tymczasem skarżąca nie wskazuje przepisów prawa, z których taki obowiązek by wynikał. Domaga się wydania aktu zmieniającego ww. uchwałę z powodu uciążliwości zamieszkiwania we wspólnym budynku z lokatorką innego mieszkania. Lokatorka ta została eksmitowana ze swojego lokalu, jednak wyrok eksmisyjny został wykonany w ten sposób, że zamieszkiwany przez nią lokal został zmieniony na lokal socjalny i zamieszkuje go nadal. Skarżąca dopatruje się bezprawia w takim stanie rzeczy i domaga się zmiany ww. uchwały. W ocenie Sądu nie istnieje przepis prawny, który zobowiązywałby Radę Miasta do wydania uchwały zmieniającej zasady wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy oraz tymczasowych pomieszczeń. W konsekwencji powyższego Rada Miasta nie ma obowiązku podjęcia uchwały, o której mowa w skardze, a jedynie ma taką możliwość. Z tych względów nie ma podstaw do zastosowania art. 101a ustawy o samorządzie gminnym, który stanowi, że przepisy art. 101 stosuje się odpowiednio, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich. Niedopuszczalna jest tym samym skarga na bezczynność Rady Miasta w przedmiocie podjęcia uchwały zmieniającej uchwałę wskazaną w rozpoznawanej skardze. Tym samym skarga jest niedopuszczalna do sądu administracyjnego i podlega odrzuceniu, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.