III SO/Kr 2/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Wołek Sędziowie NSA Grażyna Danielec NSA Piotr Lechowski (spr.) Protokolant Bernadetta Szczypka po rozpoznaniu w dniu 24 września 2008 r. na rozprawie sprawy z wniosku J. B. w przedmiocie nałożenia grzywny na Odwoławczą Komisję Dyscyplinarną dla Studentów postanawia: odrzucić wniosek Wniesionym dnia 22.01.2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnioskiem, z powołaniem na przepisy art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarżąca domaga się wymierzenia grzywny Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Studentów z powodu nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w terminie skargi z dnia 5.10.2007 r. na bezczynność z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Uzasadniając wniosek skarżąca podniosła, że dnia 11 października 2007 r., Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna dla Studentów otrzymała datowaną na dzień 5 października 2007 r., a adresowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i wniesioną za pośrednictwem Odwoławczej Komisji, skargę J. B. na bezczynność tego organu polegającą na nieusunięciu z obrotu prawnego bezprawnego zdaniem skarżącej postanowienia tej Komisji z dnia [...] prostującego pomyłki w orzeczeniu tej Komisji, mimo wcześniejszego wezwania Komisji w trybie art. 52 ustawy ppsa do usunięcia naruszenia prawa przez usunięcie tego postanowienia z obrotu prawnego. W dalszej części wniosku podniesiono, że pismem z dnia 27.11.2007 r. (k. 20 akt sygn III SA/Kr 954/07) J. B. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z prośbą o informację, czy jej skarga z dnia 5.10.2007 r., w której zaskarżyła także bezczynność Odwoławczej Komisji, została przez ten organ przedstawiona Sądowi z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy, a ponieważ nie uzyskała odpowiedzi uznała, że skarga z dnia 5.10.2007 r. nie została przekazana Sądowi z zachowaniem wymogów art. 54 § 2 ppsa. Zdaniem skarżącej jest to drugi przypadek naruszenia przez Odwoławczą Komisję Dyscyplinarną art. 54 § 2 ppsa, gdyż pierwszym było przekazanie po upływie terminu jej skargi na orzeczenie w przedmiocie wydalenia z uczelni wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi. W odpowiedzi na wniosek Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna podniosła, że dnia 19.10.2007 r. złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym, datowaną na 17 października 2007 r. odpowiedź na skargę J. B. wraz z jej skargą z dnia 5.10.2007 r. i z zaznaczeniem, że akta administracyjne znajdują się już przy sprawie III SA/Kr 449/07 tego Sądu a zatem, że czynności dokonała w terminie. Z akt sprawy III SA/Kr 954/07 tut. Sądu wynika, że: J. B. za pośrednictwem Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Studentów skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, datowaną na 5.10.2007 r. skargę "na postanowienie (bez znaku) z dnia [...] Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Studentów .... o sprostowanie oczywistych "pomyłek" pisarskich w orzeczeniu tego organu wydanym w dniu [...]", przedmiotem sprawy o wskazanej wyżej sygnaturze akt III SA/Kr 954/07 jest skarga z 5.10.2007 r. na postanowienie w przedmiocie sprostowania orzeczenia, w dalszej treści w/w skargi z dnia 5.10.2007 r. skarżąca wskazała, że pismo to stanowi "jednocześnie skargę na bezczynność Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej polegającą na nieusunięci zaskarżonego skargą, postanowienia tej Komisji z dnia [...] z obrotu prawnego mimo wezwania Organu w trybie art. 52 ppsa, do usunięcia naruszenia prawa", przedstawiając w dniu 19.10.2007 r. (data wpływu k. 4 akt III SA/Kr 954/07), odpowiedź na skargę z dnia 5.10.2007 r. sformułowaną jako "skarga na postanowienie Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej z [...] w przedmiocie sprostowania" i jako "jednocześnie skarga na bezczynność Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej w nieusunięciu z obrotu prawnego powyższego postanowienia mimo wezwania w trybie art. 52 ppsa", Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna odniosła się także do tego zarzutu uznając, iż brak podstaw prawnych takiego żądania. W przekonaniu skarżącej w powyższym stanie faktycznym wniosek wymierzenia grzywny Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Studentów znajduje uzasadnienie w niespełnieniu wymogów art. 54 § 2 ppsa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Wniosek o wymierzenie grzywny ulega odrzuceniu z powodu niedopuszczalności. Zgodnie z przepisem art. 63 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) - dalej ustawa ppsa - jeżeli ustawy tak stanowią postępowanie sądowe wszczyna się na wniosek. W myśl przepisu art. 64 § 3 ppsa do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów NSA z dnia 7 kwietnia 2008 r. II FPS 1/08 (ONSA i WSA Nr 3/2008, poz. 42) rozpoznając wniosek Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego wyjaśnił, że wniosek o wymierzenie organowi grzywny, wymienionej w art. 55 § 1 zdanie pierwsze ppsa, jest pismem wszczynającym odrębne postępowanie w rozumieniu art. 63 ppsa, od którego na podstawie art. 230 § 1 i 2 pobiera się wpis sądowy. Od postanowienia, o którym mowa w art. 55 § 1 zd. II ppsa zgodnie z art. 173 § 1 in fine ppsa w zw. z art. 194 § 1 pkt 10 służy stronie zażalenie, a nie skarga kasacyjna. Przydanie wnioskowi z art. 55 § 1 ppsa o nałożenie grzywny przymiotu wniosku zmierzającego do wszczęcia postępowania implikuje, zgodnie z art. 64 § 3 ppsa stanowisko, iż Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy ppsa stosowanego odpowiednio odrzuca wniosek jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Taka sytuacja zachodzi w sprawie. Podstawy faktycznej żądania wymierzenia organowi - Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Studentów grzywny upatruje skarżąca w naruszeniu przez tę Komisję przepisu art. 54 § 2 ppsa co do wniesionej przez skarżącą skargi z dnia 5.10.2007 r. na postanowienie tej Komisji z dnia [...] i jednocześnie na bezczynność tej Komisji przez brak reakcji, na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przez wyeliminowanie tego postanowienia z obrotu prawnego. Zarządzeniem przewodniczącego z dnia 23.09.2008 r. (sygn. III SA/Kr 954/07 -k. 35) rozłączono z tej sprawy, skargę na bezczynność do odrębnego postępowania w sprawie III SAB/Kr 28/08. Należy też zważyć, że podstawę poddania kontroli sądowoadministracyjnej orzeczeń Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej stanowi przepis art. 221 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 164, poz. 1365 ze zm.) w związku z art. 3 § 3 ustawy ppsa. W myśl przepisu art. 221 ustawy Prawo o szkolnictwie skarga do sądu administracyjnego służy od prawomocnego orzeczenia odwoławczej komisji dyscyplinarnej. Złożenie tylko zatem skargi od takiego orzeczenia uruchamia przewidziany art. 54 § 2 ppsa tryb przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Nie jest zaś poddane kognicji Sądu administracyjnego postanowienie odwoławczej Komisji dyscyplinarnej w przedmiocie sprostowania własnego orzeczenia. Skarga skarżącej na to orzeczenie została odrzucona nieprawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 24.09.2008 r. (sygn. III SA/Kr 954/07). Tym bardziej nie należy do właściwości sądu administracyjnego sprawa z wniosku o wymierzenie grzywny za niezastosowanie się do przepisu art. 54 § 2 ppsa, co do skargi w sprawie, która nie należy do właściwości sądu. Przepisy ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym nie konstruują skargi do sądu administracyjnego na bezczynność odwoławczej komisji dyscyplinarnej. Z kolei ustawa prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przepisem art. 3 § 2 pkt 8, poddaje kontroli sądowej jedynie bezczynność w odniesieniu do decyzji i postanowień oraz innych aktów i czynności z zakresu administracji publicznej, dla których właściwy jest tryb postępowania administracyjnego i określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4. Wniosek zatem o wymierzenie Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Studentów grzywny, za nieprzedstawienie w trybie i terminie określonym art. 54 § 2 ppsa skargi J. B. z dnia 5.10.2007 r. na akt inny niż prawomocne orzeczenie tej Komisji w przedmiocie odpowiedzialności dyscyplinarnej jest niedopuszczalny i ulega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji.