I SA/Łd 1025/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Tomasz Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 30 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika A Spółki z o.o. w Ł. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A Spółki z o.o. w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległego podatku od nieruchomości związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej za listopad 2013 r. wraz z odsetkami za zwłokę postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W dniu 8 sierpnia 2014 r. radca prawny G. M. złożyła – w imieniu A Spółki z o.o. w Ł. – do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległego podatku od nieruchomości związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej za listopad 2013 r. wraz z odsetkami za zwłokę. Do wniosku załączyła skargę na wskazane rozstrzygnięcie organu odwoławczego. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że termin do wniesienia skargi w niniejszej sprawie upływał 4 sierpnia 2014 r. Tymczasem, z uwagi na nagłe zdarzenie w postaci silnych wymiotów, bólów brzucha, wystąpienia podwyższonej temperatury ciała i zasłabnięcia, które miało miejsce tego dnia po godzinie 13, nie była w stanie skompletować skargi i przygotować jej wraz z załącznikami do wysyłki oraz wysłać jej w tymże dniu. Wobec zaistniałego zdarzenia i podejrzenia iż stan zdrowia pełnomocnika może być spowodowany przyczynami z zakresu ginekologii, w dniu 5 sierpnia 2014 r. udała się do lekarza ginekologa. Lekarz ginekolog, po wykonaniu badania ginekologicznego oraz badań USG, stwierdził przyczynę owego stanu z dnia poprzedniego, tj. 8 tydzień ciąży. Nadmieniła, że prowadzi jednoosobową kancelarię, nie zatrudnia pracowników i w związku z tym wszystkie sprawy prowadzi samodzielnie. Zaistniałe zdarzenie z dnia 4 lipca 2014 r. spowodowało, że nie była w stanie znaleźć zastępcy, który dokonałby czynności w jej imieniu. Do wniosku o przywrócenie terminu została załączona dokumentacja potwierdzająca wizytę u lekarza ginekologa w dniu 5 sierpnia 2014 r. i poświadczająca, że pełnomocnik strony skarżącej jest w 8 tygodniu ciąży. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a.). W świetle postanowień powołanych przepisów uchybiony termin do dokonania czynności należy przywrócić, jeśli łącznie zostaną spełnione następujące przesłanki, a mianowicie strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi; jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego. W analizowanej sprawie nie budzi wątpliwości, iż skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi. Skoro bowiem decyzja organu odwoławczego została doręczona profesjonalnemu pełnomocnikowi skarżącej w dniu 4 lipca 2014 r., to termin do wniesienia skargi zakończył swój bieg w dniu 3 sierpnia 2014 r, zaś wobec faktu, że był to dzień ustawowo wolny od pracy (niedziela), termin upłynął w następnym dniu roboczym – 4 sierpnia 2014 r. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony z zachowaniem siedmiodniowego terminu do jego złożenia, liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Nie budzi też wątpliwości, iż uchybienie wskazanemu terminowi spowodowało dla strony ujemne skutki w toku postępowania sądowego w postaci utraty prawa do merytorycznego rozpoznania skargi. Złożony wniosek o przywrócenie terminu uznać należało zatem za dopuszczalny. Rozpoznając z kolei ten wniosek merytorycznie, Sąd uznał, iż nie zasługuje on na uwzględnienie, pełnomocnik skarżącej nie wykazała bowiem niezbędnej do przywrócenia terminu przesłanki, jaką jest uprawdopodobnienie braku winy w jego uchybieniu, o której mowa w art. 86 § 1 zdanie 1 p.p.s.a. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić wówczas, gdy strona we wniosku o przywrócenie terminu uprawdopodobni, że mimo całej staranności z przyczyn od niej niezależnych nie mogła dokonać czynności w terminie. Przeszkody te zatem muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny, a brak winy w uchybieniu terminu można uznać tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu należą m.in. powódź, pożar, przerwa w komunikacji, a także nagła choroba strony, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Jednakże choroba ta musi mieć charakter niespodziewany (lub wystąpić nagłe pogorszenie zdrowia, którego nie dało się przewidzieć), a ponadto strona musi przedstawić zaświadczenie, że stan zdrowia w danym, określonym czasie, uniemożliwiał prowadzenie spraw i dokonywanie czynności procesowych (por. postanowienie NSA z dnia 7 lipca 2008 r., II FZ 111/08, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, https:// cbois.nsa.gov.pl). Podkreślić przy tym należy, że dokonując oceny braku winy, Sąd uwzględnia wszystkie okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od osoby dbającej należycie o własne interesy i bierze pod uwagę także uchybienia spowodowane nawet lekkim niedbalstwem. W rozpoznawanej sprawie skarżąca nie uprawdopodobniła, że niezachowanie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jej winy i przy zachowaniu najwyższej staranności. Dokonując oceny okoliczności, które – zdaniem pełnomocnika – stanowią o braku winy w uchybieniu terminowi wskazać w szczególności należy, że z dokumentacji załączonej przez organ odwoławczy do odpowiedzi na skargę wynika, że pełnomocnik skarżącej w dniu 4 sierpnia 2014 r. była w stanie – i to po kluczowej w niniejszej sprawie godzinie 13 – reprezentować swego mocodawcę, albowiem o godzinie 17:07 nadała (bądź posłużyła się w tym celu osobą trzecią) w Urzędzie Pocztowym [...] w Ł list polecony priorytetowy zawierający odwołanie od decyzji Burmistrza Z. z dnia [...]r., wydanej wobec [...]Spółki z o.o. w Ł. (odwołanie i wydruk śledzenia przesyłki k-34-37 akt sądowych). Konstrukcja przepisu art. 87 § 2 p.p.s.a. opiera się natomiast na powinności doprowadzenia orzekającego do przekonania, że twierdzenia wnioskodawcy są wiarygodne. Wprawdzie w orzecznictwie przyjmuje się zgodnie, że uprawdopodobnienie istnienia danej okoliczności jest środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (por chociażby wyrok NSA z dnia 4 czerwca 2002 r., II SA/Ka 1977/00, niepubl.). Uprawdopodobnienie zezwala na przyjęcie za wiarygodne istnienie faktów, z którymi określony przepis wiąże skutki prawne, na podstawie bardziej lub mniej udokumentowanych twierdzeń strony. Z natury rzeczy przekonania nie można jednak budować w oparciu o same tylko twierdzenia strony o braku możliwość działania w imieniu mocodawcy w dniu 4 sierpnia 2014 r., po godzinie 13.00, skoro – w zestawieniu z argumentacją i dokumentami przedstawionymi przez organ, tracą one przymiot bycia uprawdopodobnionymi. W związku z tym, iż w ocenie Sądu nie było żadnych podstaw do przywrócenia terminu. W rezultacie Sąd uznał, że pełnomocnik skarżącej nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Z uwagi na powyższe, orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. mko