I SA/Łd 1079/11
PostanowienieWSA w Łodzi2013-03-26
Skład orzekający: Joanna Tarno
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy spółka, która ponosi straty z działalności gospodarczej, ale generuje znaczące obroty, może zostać zwolniona z kosztów sądowych w postępowaniu kasacyjnym?Ratio decidendi
Spółka nie wykazała braku dostatecznych środków na poniesienie kosztów postępowania, mimo ponoszenia strat z działalności gospodarczej. Znaczne obroty i zakupy towarów i usług, przekraczające wielokrotnie wysokość wpisu od skargi kasacyjnej, świadczą o możliwości finansowania kosztów, nawet przy rzekomej blokadzie rachunku bankowego. Sama strata bilansowa nie jest równoznaczna z brakiem środków finansowych.Stan faktyczny
Spółka "A" Sp. z o.o. złożyła skargę kasacyjną od wyroku WSA w Łodzi oddalającego jej skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. W związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, spółka wystąpiła o zwolnienie od kosztów sądowych, powołując się na zajęcie rachunku bankowego i trudną sytuację finansową. Sąd odmówił przyznania prawa pomocy, uznając, że spółka nie wykazała braku środków na pokrycie kosztów.Rozstrzygnięcie
Odmówiono stronie skarżącej przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 26 marca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Tarno po rozpoznaniu w dniu 26 marca roku na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2006 rok postanawia: odmówić stronie skarżącej przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Wyrokiem z [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł, z [...] r. określającą skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za 2006 r.
W dniu [...] r. do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna podatniczki od powyższego rozstrzygnięcia.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w wysokości 1.000 zł Spółka wystąpiła z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych, gdyż jak twierdzi, nie posiada obecnie środków na ich opłacenie wobec zajęcia jej rachunku bankowego.
Ze złożonego na urzędowym formularzu PPPr oświadczenia o majątku i dochodach oraz dokumentów nadesłanych na wezwanie referendarza sądowego wynika, że spółka prowadzi działalność w zakresie transportu drogowego, sprzedaży hurtowej i detalicznej samochodów osobowych i furgonetek, produkcji wyrobów tartacznych sprzedaży hurtowej drewna, materiałów budowlanych i wyposażenia. Ostatni rok obrotowy zakończyła stratą w wysokości około 405.913 zł, ujemny wynik finansowy spółka notuje od 2006 r. Zgodnie z bilansem za 2011 r. skarżąca nie posiadała środków trwałych, jej aktywa trwałe zamykały się kwotą 481.464zł zł (poz. A.I. bilansu); aktywa obrotowe kwotą 4.529.445 (poz. B.I, II, III.). Jednocześnie zobowiązania spółki stanowiły w tym czasie kwotę 5.883.741 zł. Jej kapitał zakładowy wynosi 50.000 zł. Saldo na rachunku bankowym na dzień 31 grudnia 2012. to - 35 zł, przy czym skarżąca nie dostarczyła dowodów jego zajęcia. Z nadesłanych przez skarżącą deklaracji podatkowych (VAT-7) za ostatnie 4 miesiące wynika, że jej przychód we wrześniu 2012 r. wyniósł 808.521 zł, w tym miesiącu skarżąca dokonała także nabycia towarów i usług za kwotę 477.453 zł, w październiku wartości te wynosiły odpowiednio: przychód 610.443 zł, nabycie 615.488 zł, w listopadzie: przychód 610.964 zł, nabycie 585.975 zł, zaś w grudniu: przychód zamknął się kwotą 359.085 zł, a nabycie wyniosło 281.703 zł.
Postanowieniem z [...] r. referendarz sądowy odmówił Spółce przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
W sprzeciwie od tego orzeczenia pełnomocnik skarżącej podniósł, że przedstawione przez wnioskodawczynię dokumenty potwierdzają trudną sytuację finansową. Wskazał, że Spółka ponosi straty, a na jej rachunku, w okresie objętym wezwaniem Sądu, znajdowały się znikome środki. Zaznaczył też, że rachunek został zablokowany na poczet zabezpieczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 13 marca 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej P.p.s.a. - prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 P.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 P.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a. osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić przez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o sytuacji majątkowej. Od sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające do udzielenia prawa pomocy.
W przedmiotowej sprawie wpis stosunkowy od skargi kasacyjnej wynosi 1.000 złotych.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz dokumentów wynika, że skarżąca Spółka od 2006 r. ponosi straty z prowadzonej działalności gospodarczej (strata za rok 2011 wyniosła 405.913 zł), skarżąca nie wskazała wyniku finansowego za rok 2012. Średnie miesięczne obroty Spółki w okresie ostatnich 4 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku, ustalone w oparciu o deklaracje VAT-7, wynosiły około 597.253 zł. Podkreślić należy, że w poszczególnych miesiącach spółka dokonywała także zakupów towarów i usług na kwoty w granicach 280.000 – 600.000 zł miesięcznie. Powyższe dowodzi, że Spółka bez przeszkód prowadzi działalność gospodarczą w dużych rozmiarach i przeczy jej twierdzeniom o trudnej sytuacji finansowej, uniemożliwiającej ponoszenie kosztów postępowania. Wątpliwości budzi także oświadczenie Spółki dotyczące posiadanych rachunków bankowych. We wniosku o prawo pomocy skarżąca nie wskazała numeru żadnego z rachunków bankowych podnosząc, że jej konto zostało zablokowane, ale okoliczności tej w żaden sposób nie wykazała. W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku o prawo pomocy nadesłała wyciąg z rachunku bankowego za okres od 1 listopada do 31 grudnia 2012 r., którego saldo początkowe wynosiło -32 zł zaś końcowe na dzień 31 grudnia 2012 r. -35 zł, a suma uznań w tym okresie zamknęła się kwotą 69 zł. Zestawienie, z jednej strony deklarowanego przez Spółkę stanu jej rachunku bankowego, tj. -35 zł, z drugiej zaś, podstawy opodatkowania z tytułu "dostawy towarów oraz świadczenia usług na terytorium kraju", wynoszącej według deklaracji VAT-7 za grudzień 2012 r. 359.085 zł uzasadnia przypuszczenie, że skarżąca posiada jeszcze inne rachunki bankowe, które nie zostały ujawnione na potrzeby prowadzonego postępowania w przedmiocie prawa pomocy. Stosownie bowiem do art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. Dz. U. z 2010 r., Nr 220, poz. 1447). dokonywanie lub przyjmowanie płatności związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą następuje za pośrednictwem rachunku bankowego przedsiębiorcy w każdym przypadku, gdy jednorazowa wartość transakcji, bez względu na liczbę wynikających z niej płatności, przekracza równowartość 15.000 euro przeliczonych na złote według średniego kursu walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski ostatniego dnia miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym dokonano transakcji. Wielkość obrotów oraz zakupów spółki za listopad i grudzień 2012 r., wynikająca z przedłożonych deklaracji VAT-7, wskazuje na konieczność dokonywania ich za pośrednictwem rachunku bankowego, z którego wyciąg nie został przedstawiony w toku postępowania w przedmiocie prawa pomocy (por. postanowienie NSA z 30 lipca 2012 r. sygn. akt II FZ 486/12).
Biorąc powyższe pod uwagę, a także wysokość wpisu od skargi kasacyjnej, który w przedmiotowej sprawie wynosi 1.000 zł, należało uznać, że skarżąca nie wykazała braku dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Za uwzględnieniem wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych nie może przemawiać jedynie okoliczność ponoszenia strat z prowadzonej działalności gospodarczej. Trzeba mieć na uwadze, że strata w zakresie prowadzonej działalności jest jedynie wynikiem bilansowym nadwyżek kosztów nad przychodami, nie oznacza natomiast braku środków finansowych (por. przykładowo postanowienia NSA: z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I FZ 260/08, LEX nr 479125 i z dnia 22 marca 2011 r. sygn. akt II GZ 112/11, LEX nr 783893). Wielkość miesięcznych wydatków na nabycie towarów i usług (585.975 zł w listopadzie 2012 r., 281.703 zł w grudniu 2012 r.) świadczy o tym, że skarżąca w ramach prowadzonej działalności obraca kwotami wielokrotnie przewyższającymi wysokość wpisu od skargi kasacyjnej w przedmiotowej sprawie, mimo, jak twierdzi, blokady rachunku bankowego.
Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Twierdzenie skarżącej o braku środków koniecznych na opłacenie postępowania sądowego w sytuacji, w której jej obrót w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku wyniósł 359.085 zł, a zakupy towarów i usług wyniosły 281.703 zł, świadczyć może jedynie o preferencyjnym traktowaniu zobowiązań o charakterze prywatnoprawnym, które w żaden sposób nie uzasadnia przerzucania ciężaru prowadzonego przez Spółkę postępowania na podatników.
Z tych wszystkich względów, Sąd na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
P.C.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło