I SA/Łd 1088/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Bożena Kasprzak Sędziowie: Sędzia NSA Paweł Janicki Sędzia WSA Paweł Kowalski (spr.) Protokolant: Pomocnik sekretarza Dominika Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi M. Ś. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2009 r. oraz orzeczenia o obowiązku zapłaty podatku. postanawia zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. Decyzją z [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z [...] określającą skarżącej M.Ś.: - nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc za styczeń, luty, marzec, kwiecień i maj 2009 r. w wysokości 0 zł za każdy z wymienionych miesięcy, - zobowiązanie w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od czerwca do grudnia 2009 r. w wysokości 0 zł oraz orzekającą o obowiązku zapłaty podatku, o którym mowa w art.108 ust.1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, wynikającego z wystawionych przez stronę faktur VAT od stycznia do grudnia 2009 r. Decyzja ta jest wynikiem dokonanej przez organy podatkowe analizy materiału dowodowego zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym, prowadzącej do ustalenia, że skarżąca nie prowadziła w 2009 r. we własnym imieniu i na własny rachunek działalności gospodarczej zarejestrowanej pod nazwą A. Jedynym celem zarejestrowanej przez skarżącą firmy było w ocenie organów podatkowych firmowanie działalności gospodarczej prowadzonej faktycznie przez K. F.–N. pod nazwą B z siedzibą w Ł. Uzasadnieniem takiego działania były – zdaniem organów – korzyści podatkowe, jakie odnosiła K. F.–N. poprzez uniknięcie opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych według stawki 40%. Przychody wykazywane przez skarżącą, uzyskane z działalności prowadzonej faktycznie (jak stwierdziły organy) przez K. F.–N., opodatkowane zostały natomiast zryczałtowanym podatkiem dochodowym według stawki 3% od przychodu. W związku z powyższym, w ocenie organów podatkowych, nie wystąpił u skarżącej obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług w zakresie podatku należnego wynikającego z wystawionych przez nią faktur VAT, nie była bowiem podatnikiem w świetle art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Skarżąca nie miała także prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów, gdyż działalność skarżącej nie wypełnia dyspozycji art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt1 lit.a wskazanej ustawy. Wystąpił natomiast po stronie skarżącej obowiązek zapłaty podatku na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy podatkowej, zgodnie z którym w przypadku gdy osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej lub osoba fizyczna wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku, jest obowiązana do jego zapłaty. W skardze na powyższą decyzję skarżąca zarzuciła naruszenie: 1. art. 99 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług, poprzez określenie wysokości zobowiązania podatkowego w innej kwocie niż wynikająca z deklaracji wobec bezzasadnego uznania, że nie prowadziła działalności gospodarczej pod firmą A na swoją rzecz i w swoim imieniu, 2. art. 194 w zw. z art. 191 i w zw. z art. 113 Ordynacji podatkowej poprzez stwierdzenie na podstawie decyzji wymiarowych wydanych w stosunku do K. F.–N. oraz skarżącej, że podmioty te łączył stosunek firmanctwa, w sytuacji gdy organy nie wykazały, że w tym przypadku zachodzą wszystkie przesłanki warunkujące taką ocenę, 3. przepisów postępowania, tj. art. 121, art. 122, art. 123 § 1, art. 127, art. 180 § 1, art. 188, art. 187 § 1, art. 91 oraz art. .210 § 4 w zw. z § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej. Skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji oraz argumenty stanowiące uzasadnienie tego stanowiska. Na rozprawie w dniu 10 stycznia 2014 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o zawieszenie postępowania sądowego do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie I SA/Łd 199/13. Pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej pozostawił wniosek do uznania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. W ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") ustawodawca wskazał w art. 125 § 1 cztery przesłanki, które umożliwiają sądowi zawieszenie postępowania z urzędu. Dwie z tych przesłanek związane są z innymi postępowaniami mogącymi mieć wpływ na rozstrzygnięcie rozpatrywanej sprawy sądowoadministracyjnej (pkt 1 i 2), dwie zaś dotyczą przeszkód formalnych (pkt 3 i 4) Fakultatywne zawieszenie postępowania na podstawie powołanego przepisu zależy od uznania sądu, który rozważa, czy w danym wypadku jest celowe wstrzymywanie biegu sprawy z uwagi na opisane okoliczności i czy nie naruszy ono praw gwarantowanych w ustawie zasadniczej. W orzecznictwie podkreśla się, że uznanie przewidziane w tym przepisie nie może mieć dowolnego charakteru. Obowiązkiem sądu jest rozważenie, a w konsekwencji wyjaśnienie w uzasadnieniu postanowienia przesłanek uzasadniających zawieszenie postępowania w sprawie. Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd stwierdził, że istotny do rozstrzygnięcia problem, a mianowicie czy skarżąca prowadziła w analizowanych okresach podatkowych samodzielnie działalność gospodarczą, zarejestrowaną pod nazwą A, czy też firmowała jedynie działalność innego podmiotu (K. F.–N. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą B), występuje w kilku sprawach dotyczących poprawności rozliczania przez skarżącą zobowiązań podatkowych w 2009 r. Do Naczelnego Sądu Administracyjnego skierowana została skarga kasacyjna w sprawie I SA/Łd 199/13 dotyczącej określenia M. Ś. zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od przychodów ewidencjonowanych za 2009 r. w kwocie 0 zł w związku z przyjęciem przez organy podatkowe, że skarżąca nie prowadziła samodzielnie działalności gospodarczej. W tej sprawie kwestią zasadniczą jest także ustalenie, czy skarżąca jest podatnikiem wskazanego wyżej podatku za 2009 r. Należy także podnieść, że z uwagi na sprawę I SA/Łd 199/13 zawieszone zostało na zgodny wniosek stron postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie I SA/Łd 35/13. Jak wynika ze wskazanych wyżej przesłanek fakultatywnego zawieszenia postępowania, sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na inne toczące się postępowanie, którego wynik będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Kierunek rozstrzygnięcia w sprawie I SA/Łd 199/13 będzie miał wpływ na wynik tej sprawy. Wobec powyższego Sąd zawiesił postępowanie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. k.ż.