I SA/Łd 1151/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Cisowska – Sakrajda po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A spółki cywilnej w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lutego do grudnia 2008r. postanawia - odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 9 października 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę A spółki cywilnej w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lutego do grudnia 2008r. W dniu 17 października 2013r. doręczono stronie skarżącej odpis powyższego postanowienia z uzasadnieniem oraz pouczeniem o dopuszczalności, sposobie i terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, jak również prawie do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. W dniu 15 listopada 2013r. wspólnicy skarżącej spółki D. K. i J. K. złożyli sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 9 października 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., zasadą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten wprowadza w stosunku do skargi kasacyjnej, która jest sformalizowanym środkiem zaskarżenia przysługującym od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, tzw. przymus adwokacko – radcowski. Wyjątki od tej zasady zostały wskazane w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. Z treści tych przepisów wynika, że wymogu sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Skarga kasacyjna może być też sporządzona przez doradcę podatkowego i rzecznika patentowego, ale tylko w określonych kategoriach spraw, a mianowicie przez doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, natomiast przez rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej. W orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że nie sporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób wskazanych w art. 175 p.p.s.a. stanowi brak, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. Skarga taka jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a. (por. np. postanowienia NSA: z dnia 18 października 2004r., FZ 308/04; 18 grudnia 2012r., II FZ 1016/12; z dnia 20 grudnia 2012r., II OZ 1130/12; z dnia 20 grudnia 2012r., I OZ 937/12; z dnia 6 lutego 2013r., II OZ 48/13). Sporządzenie skargi kasacyjnej przez osoby wymienione w treści art. 175 p.p.s.a. z zachowaniem określonych w tym przepisie wymogów jest zatem warunkiem koniecznym dopuszczalności tego środka zaskarżenia. W niniejszej sprawie wraz z odpisem postanowienia o odrzuceniu skargi doręczono skarżącej spółce pouczenie o obowiązującym przymusie adwokacko – radcowskim przy sporządzaniu skargi kasacyjnej. Jednakże mimo wyraźnego pouczenia wspólnicy skarżącej spółki złożyli skargę kasacyjną sporządzoną przez nich osobiście. Nie wykazali przy tym, że należą do kręgu osób wskazanych w treści art. 175 § 1 – 3 p.p.s.a. Z akt sprawy również fakt ten w żaden sposób nie wynika. W tej sytuacji skargę tę należy uznać za niedopuszczalną. Złożenie wraz ze skargą kasacyjną wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego pozostawało bez wpływu na powyższą ocenę, gdyż złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy na skutek, którego skarżącemu ustanowiono profesjonalnego pełnomocnika z urzędu nie stanowi przeszkody do odrzucenia skargi kasacyjnej sporządzonej i wniesionej osobiście przez skarżącego. Pełnomocnik ustanowiony z urzędu może bowiem złożyć odrębnie skargę kasacyjną, a w przypadku upływu terminu do jej wniesienia ma możliwość skorzystania z trybu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. celem przywrócenia uchybionego terminu (vide: postanowienie NSA z dnia 30 października 2012r., II GZ 373/12). W niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 9 grudnia 2013r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi odmówił zresztą skarżącej spółce przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 178 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu. AK.