I SA/Łd 120/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Asesor WSA Grzegorz Potiopa po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Spółki z o.o. z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 27 grudnia 2024 r. nr 1001-IOV-3.603.15.2024.6.AG w przedmiocie odmowy uchylenia w trybie wznowienia decyzji ostatecznej dotyczącej podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do września 2016 r. postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi – stronie skarżącej A. Spółce z o.o. z siedzibą w R. kwotę 200 (dwieście) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 19 marca 2025 r., pod poz. 994. A. Spółka z o.o. z siedzibą w R., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego, wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 27 grudnia 2024 r. w przedmiocie odmowy uchylenia w trybie wznowienia decyzji ostatecznej dotyczącej podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do września 2016 r. Zarządzeniami z 6 marca 2025 r. Przewodniczący Wydziału I WSA w Łodzi wezwał pełnomocnika strony do usunięcia braków formalnych skargi przez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł oraz złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, a nadto złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (aktualny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego). Wezwania zostały doręczone 17 marca 2025 r. na adres ePUAP pełnomocnika. W reakcji na te wezwania, pełnomocnik skarżącej nadesłał drogą elektroniczną podpisane elektronicznie pismo z 20 marca 2025 r., do którego załączono skan pełnomocnictwa procesowego z 18 marca 2025 r. podpisanego przez Prezesa Zarządu skarżącej spółki. Ponadto w dniu 19 marca 2025 r. został uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 200 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej: p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W razie niezłożenia takiego dokumentu, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., wzywa się stronę do usunięcia tego braku formalnego. W przypadku jego nieusunięcia w wyznaczonym terminie, sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 37 § 1a p.p.s.a., jeżeli odpis pełnomocnictwa lub odpisy innych dokumentów wykazujących umocowanie zostały sporządzone w formie dokumentu elektronicznego, ich uwierzytelnienia, o którym mowa w § 1, dokonuje się z wykorzystaniem kwalifikowanego podpisu elektronicznego, podpisu zaufanego albo podpisu osobistego. Odpisy pełnomocnictwa lub odpisy innych dokumentów wykazujących umocowanie uwierzytelniane elektronicznie sporządzane są w formatach danych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 18 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Ponadto, stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, również podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie, na etapie wstępnego badania stwierdzono braki formalne takie jak brak załączenia do skargi dokumentu pełnomocnictwa (lub jego uwierzytelnionego odpisu), jak również dokumentu (lub jego uwierzytelnionego odpisu) określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (aktualny odpis z KRS) (art. 29 w zw. z art. 28 p.p.s.a.). Pełnomocnik skarżącej spółki wprawdzie nadesłał drogą elektroniczną pismo podpisane podpisem elektronicznym wraz załącznikiem w postaci pełnomocnictwa, jednakże brak podpisu (kwalifikowanego podpisu elektronicznego) pod pełnomocnictwem, czy też brak potwierdzenia za zgodność z oryginałem tego dokumentu, skutkowało uznaniem, że braki nie zostały uzupełnione w terminie. Zdaniem Sądu, pismem w sprawie jest bowiem zarówno pismo przewodnie, jak załącznik. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 grudnia 2021 r., I FPS 2/21, zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Podpisanie więc wymaganym podpisem dokumentu elektronicznego wnoszonego przez platformę e-PUAP, do którego załączane są inne dokumenty, np. pełnomocnictwo, skutkuje podpisaniem jedynie tekstu tego pisma, nie zaś całego dokumentu elektronicznego wraz z załączonymi do niego plikami. Nie uzupełniono również drugiego wskazanego powyżej braku formalnego skargi – nie przedłożono dokumentu (lub jego uwierzytelnionego odpisu) określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (aktualny odpis z KRS). Podkreślić należy, że obowiązek wykazania umocowania do działania w imieniu osób prawnych, tj. przedłożenia sądowi odpisu z rejestru przedsiębiorców (KRS) spoczywa na stronie skarżącej. Rolą sądu nie jest bowiem wyręczanie strony w zakresie wykazania istnienia umocowania do jej reprezentacji przed sądem administracyjnym (por. postanowienia NSA: 16 lipca 2019 r., sygn. akt I FZ 155/19; z 9 maja 2018 r., sygn. akt II GZ 156/18; z 23 października 2015 r., sygn. akt II OSK 2456/15). Powyższego stanowiska, nie zmienia także okoliczność, że zgodnie z art. 4 ust. 4aa ustawy z 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 979) pobrane samodzielnie wydruki komputerowe aktualnych i pełnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru mają moc zrównaną z mocą dokumentów wydawanych przez Centralną Informację, tj. odpisów, wyciągów i zaświadczeń oraz udzielanych informacji z Rejestru (postanowienie NSA z 11 września 2024 r., II OZ 437/24). Wobec tego, że w niniejszej sprawie nie uzupełnono w wyznaczonym czasie braków skargi, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt. 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (punkt 2 sentencji). AKE.