I SA/Łd 1246/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kowalski Sędziowie Sędzia NSA Teresa Porczyńska Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk - Drozda (spr.) Protokolant Sekretarz sądowy Przemysław Cieślarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi A S.A. w L. Oddział Ł. – M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2011 rok. oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. stwierdziło, że odwołanie Spółki akcyjnej A od decyzji Burmistrza Miasta O. z dnia [...] w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2011 rok, zostało wniesione z uchybieniem terminowi do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu postanowienia organ drugiej instancji podał, że decyzja Burmistrza Miasta O. z dnia [...] została doręczona w dniu 27 maja 2015 r. Spółka wniosła odwołanie od tej decyzji w dniu 15 czerwca 2015 r. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej termin do wniesienia odwołania wynosi 14 dni, o czym organ pierwszej instancji pouczył spółkę w uzasadnieniu decyzji. Skoro zaskarżoną decyzję doręczono stronie w dniu 27 maja 2015 r., co wynika z potwierdzenia odbioru decyzji i znajduje potwierdzenie na stronie internetowej Poczty Polskiej, to termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 10 czerwca 2015 r. Natomiast przedmiotowe odwołanie wniesiono za pośrednictwem poczty w dniu 15 czerwca 2015 r., co wynika z datownika poczty na kopercie zawierającej odwołanie i znajduje potwierdzenie na stronie internetowej Poczty Polskiej. Stąd też Spółka niewątpliwie uchybiła 14-dniowemu terminowi do wniesienia odwołania. Organ odwoławczy wyjaśnił, że terminy w postępowaniu administracyjnym (podatkowym), w tym termin do wniesienia odwołania, są terminami zawitymi, a ich niedotrzymanie powoduje ujemne skutki procesowe. Z upływem terminu do wniesienia odwołania decyzja staje się ostateczna, a niedotrzymanie tego terminu powoduje utratę prawa do wniesienia odwołania. Powyższe obligowało Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. do stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Spółka wniosła skargę na przedstawione postanowienie zaskarżając je w całości i wniosła o jego zmianę oraz o zmianę decyzji podatkowej Burmistrza Miasta O. z dnia [...] ewentualnie o jego uchylenie wraz z decyzją z dnia [...] oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji. Wniosła również o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Spółka zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie: a) art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w zw. z art. 144 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa skutkujące nierozpoznaniem sprawy co do istoty wobec pominięcia przez organ drugiej instancji faktu dokonania nieprawidłowego doręczenia decyzji organu pierwszej instancji; b) naruszenie przepisów postępowania, a to art. 6 i art. 7 w związku z art. 80 k.p.a. w zw. z art. 144 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa polegające na braku rozważenia przez organ drugiej instancji wadliwości i nieskuteczności doręczenia decyzji przez organ pierwszej instancji, skutkującym zaniechaniem wszechstronnego rozważenia całokształtu okoliczności faktycznych towarzyszących sprawie, dowolną oceną zgromadzonego materiału dowodowego oraz wydaniem postanowienia z całkowitym pomięciem dyrektywy nakazującej uwzględnienie słusznego interesu strony; c) błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu, iż decyzja Burmistrza Miasta O. została doręczona skarżącemu w sposób prawidłowy, podczas gdy zarówno decyzja Burmistrza Miasta O. w sprawie podatku od nieruchomości za rok 2010, jak i za rok 2011, zostały doręczone skarżącemu w jednej kopercie, a zatem w sposób nieuregulowany w ustawie Ordynacja podatkowa, przez co skarżący nie miał świadomości ilości doręczonych mu aktów prawnych. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że decyzje Burmistrza Miasta O. z dnia [...] w sprawie podatku od nieruchomości za rok 2010 i 2011 zostały podatnikowi doręczone w jednej kopercie, a zatem w sposób nieprzewidziany w Ordynacji podatkowej. W ocenie strony skarżącej kierowanie tak dużej ilości korespondencji w jednej kopercie uniemożliwia podatnikowi zorientowanie się jaką korespondencję podjął w danym dniu, co stanowi naruszenie zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów państwa. Co więcej taki sposób doręczania korespondencji nie pozwala podatnikowi na swobodną decyzję o podjęciu korespondencji w dniu jej doręczenia przez pracownika urzędu pocztowego, bądź o jej podjęciu w terminie awizacji przesyłki. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że postępowanie podatkowe jest regulowane przez przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm., powoływanej dalej w skrócie jako: "O.p."), co wynika z art. 1 pkt 3 przywołanej ustawy. Dotyczy to również kwestii doręczania decyzji podatkowych. Stosownie do art. 223 § 2 pkt 1 O.p. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Termin do wniesienia odwołania jest terminem zawitym, tzn. po jego upływie odwołanie nie może być skutecznie wniesione, chyba, że nastąpi jego przywrócenie w trybie art. 161-162 O.p. Po przekazaniu odwołania przez organ pierwszej instancji, organ odwoławczy ma obowiązek zbadać, czy odwołanie zostało wniesione z zachowaniem terminu. Powyższy obowiązek wynika z art. 228 § 1 pkt 2 O.p., zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Cytowany przepis ma charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że w każdym przypadku stwierdzenia uchybienia terminowi określonemu w art. 223 § 2 pkt 1 O.p. organ odwoławczy nie może rozpatrzyć merytorycznie odwołania, lecz ma obowiązek wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu. W rozpoznawanej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. prawidłowo oceniło, że decyzje organu podatkowego pierwszej instancji z dnia [...] w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za rok 2010 i 2011, zostały doręczona spółce w dniu 27 maja 2015 r. W tej sytuacji ustawowy termin do wniesienia odwołania od tych decyzji upływał z dniem 10 czerwca 2015 r. (środa). Ponieważ spółka wniosła odwołanie w dniu 15 czerwca 2015 r., to organ odwoławczy był związany treścią 228 § 1 pkt 2 O.p. do wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. W ocenie sądu na uwzględnienie nie zasługują zarzuty i argumenty strony skarżącej, która podniosła, że decyzje podatkowe zostały doręczone w jednej przesyłce, tj. w sposób nieuregulowany w Ordynacji podatkowej, a tym samym nieskutecznie. Przepisy Ordynacji podatkowej istotnie nie zawierają przepisów regulujących sytuację, w której organ podatkowy doręczałby więcej niż jedną decyzję w jednej przesyłce. Nie oznacza to jednak, że takie doręczenie decyzji jest wadliwe. W ocenie sądu, skoro Ordynacja podatkowa nie zakazuje doręczania kilku decyzji w jednej korespondencji (kopercie) i nie przewiduje, że tylko pojedynczo doręczane decyzje są doręczone prawnie skutecznie, to przyjąć należy, że doręczenie dwóch (i więcej) decyzji jest zgodne z prawem. Istotnym jest jedynie, aby z doręczanej korespondencji wynikało, że zawiera ona klika odrębnych pism (por. wyrok NSA z 1 października 2015 r. sygn. akt I FSK 616/14, wyrok NSA z dnia 8 lipca 2010 r. sygn. akt II FSK 372/09 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Ze znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia odbioru wynika, że w dniu 27 maja 2015 r. doręczono spółce dwie decyzje z dnia [...] o numerach [...]. Sąd ocenił, że doręczenie dwóch decyzji nie stanowi naruszenia zasady postępowania podatkowego w sposób budujący zaufanie podatnika do organów podatkowych. Strona skarżąca nie wyjaśniła w jaki sposób, w jej ocenie doszło do naruszenia tej zasady. Skarżąca spółka wiedziała o tym, że toczą się wobec niej równolegle co najmniej dwa postępowania podatkowe. W aktach sprawy znajduje się bowiem postanowienie o wszczęciu postępowania w przedmiocie podatku od nieruchomości za rok 2010 do którego została załączona fotokopia potwierdzenia odbioru, z którego wynika, że w jednym czasie doręczono spółce 4 postanowienia o wszczęciu postępowań podatkowych. Równoczesne doręczenie dwóch decyzji kończących te postępowania, nie powinno zatem być dla spółki zaskoczeniem i nie narusza, zdaniem sądu żadnych praw spółki jako strony postępowania podatkowego. Wniesienie odwołań od obu decyzji podatkowych za rok 2010 i 2011 przeczy twierdzeniu spółki, iż nie miała świadomości co do ilości doręczonych aktów. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) sąd oddalił skargę. k..ż.