I SA/Łd 141/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz Sędziowie: Sędzia NSA Teresa Porczyńska (spr.) Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda Protokolant: St. sekretarz sądowy Edyta Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2017 r. sprawy ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. działającego z upoważnienia Ministra Rozwoju i Finansów obecnie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczących podatku dochodowego od osób prawnych 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Szefa Krajowej Administracji Skarbowej na rzecz A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. A Spółka z o.o. z siedzibą w Ł. wystąpiła do Dyrektora Izby Skarbowej w K. z wnioskiem o udzielnie interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie następstw wniesienia aportu o wartości rynkowej przewyższającej wartość nominalną wartość wydanych w zamian udziałów w spółce kapitałowej. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe: wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych w Polsce. Planuje zbyć środki trwałe, wartości niematerialne i prawne, zarówno podlegające jak i niepodlegające amortyzacji, papiery wartościowe. Planowane zbycie składników majątkowych przyjmie formę wkładu niepieniężnego tj. aportu do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub innej spółki kapitałowej, której siedziba oraz zarząd będą znajdowały się w Polsce. Przedmiotem aportu do spółki kapitałowej będzie wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część. W zamian za aport wnioskodawca otrzyma udziały w spółce kapitałowej o określonej wartości nominalnej, która może być niższa od rynkowej wartości wnoszonego przez wnioskodawcę wkładu niepieniężnego. W takim przypadku różnica między wartością nominalną wydanych udziałów, a wartością rynkową przedmiotu wkładu zostanie przekazana na kapitał zapasowy spółki kapitałowej (agio). Wnioskodawca planuje wnieść aport w trakcie swojego aktualnego roku podatkowego, który rozpoczął się po dniu 15 lipca 2016 r. Wartość rynkowa wnoszonego aportem składnika majątkowego przekroczy kwotę 1.000.000 zł. W przyszłości wnioskodawca sprzeda udziały (akcje) w spółce kapitałowej. Wówczas przychodem będzie cena sprzedaży, która będzie odpowiadać cenie rynkowej, zaś kosztem uzyskania przychodów będzie nominalna wartość udziałów (akcji), objętych przez wnioskodawcę w zamian za aport (zgodnie z art. 15 ust. 1k ustawy CIT). Innymi słowy w przyszłości wnioskodawca zapłaci podatek dochodowy od sprzedaży udziałów (akcji) liczony od różnicy pomiędzy wartością rynkową udziałów (akcji) na moment sprzedaży, a wartością nominalną udziałów otrzymanych w wyniku aportu. W okresie pomiędzy objęciem udziałów w wyniku aportu, a sprzedażą tychże udziałów, wnioskodawca osiągnie korzyść w postaci odsunięcia w czasie powstania zobowiązania podatkowego, tj. podatku dochodowego od rynkowej wartości udziałów obejmowanych w zamian za aport. Mając na uwadze powyższe, w związku z znowelizowanymi przepisami Ordynacji podatkowej, na mocy ustawy z dnia 13 maja 2016 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2016 r., poz. 846), zarząd spółki powziął wątpliwość, w przypadku dokonania aportu w trakcie aktualnego roku podatkowego spółki, w jakiej wysokości spółka powinna rozpoznać przychód z aportu oraz czy spółka będzie korzystała z ochrony (w tym zwolnienia z zapłaty podatku oraz odsetek od zaległości podatkowych) określonej w art. 14m § 1 i § 2 pkt 1 w związku z art. 14k § 1 Ordynacji podatkowej w przypadku otrzymania i zastosowania się do interpretacji podatkowej, będącej przedmiotem niniejszego wniosku. W związku z powyżej przedstawionym zdarzeniem przyszłym zadano następujące pytania: 1) czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym przychodem wnioskodawcy z tytułu opisanego wkładu niepieniężnego (aportu) będzie wyłącznie wartość nominalna udziałów objętych w spółce kapitałowej w zamian za wkład niepieniężny? 2) czy w przypadku objęcia przez wnioskodawcę udziałów w spółce kapitałowej w zamian za wkład niepieniężny o wartości rynkowej przekraczającej wartość nominalną obejmowanych udziałów w spółce kapitałowej, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej będzie mógł zastosować art. 14 ust. 1 zdanie drugie w zw. z art. 14 ust. 2 i 3 ustawy CIT i określić przychód wnioskodawcy w innej wysokości niż wartość nominalna obejmowanych udziałów? 3) czy w przypadku wniesienia aportu w trakcie aktualnego roku podatkowego spółki, spółka będzie korzystała z ochrony (w tym zwolnienia z zapłaty podatku oraz odsetek od zaległości podatkowych) określonej w art. 14m § 1 i § 2 pkt 1 w związku z art. 14k § 1 Ordynacji podatkowej w przypadku otrzymania i zastosowania się do interpretacji podatkowej, będącej przedmiotem niniejszego wniosku? Zdaniem wnioskodawcy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym przychód podatkowy wnioskodawcy stanowić będzie wyłącznie wartość nominalna udziałów objętych w spółce kapitałowej w zamian za wniesiony wkład niepieniężny. Organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej nie będzie mógł zastosować art. 14 ust. 1 zdanie drugie w zw. z art. 14 ust. 2 i 3 ustawy CIT i określić przychodu wnioskodawcy w innej wysokości niż wartość nominalna obejmowanych udziałów. Zdaniem wnioskodawcy w przypadku dokonania aportu w trakcie aktualnego roku podatkowego spółki, spółka będzie korzystała z ochrony (w tym zwolnienia z zapłaty podatku oraz odsetek od zaległości podatkowych) określonej w art. 14m § 1 i § 2 pkt 1 w związku z art. 14k § 1 Ordynacji podatkowej w przypadku otrzymania i zastosowania się do interpretacji podatkowej. Postanowieniem z dnia [...]. Dyrektor Izby Skarbowej w K., działając z upoważnienia Ministra Finansów, odmówił wszczęcia postępowania w sprawie o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej przepisów prawa podatkowego. W uzasadnieniu podał, że istotą interpretacji indywidualnej jest rozstrzygnięcie, czy wnioskodawca prawidłowo postrzega, jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów prawa podatkowego wywołuje przedstawiony przez niego stan faktyczny albo zdarzenie przyszłe, przy czym należy zwrócić uwagę, że rozstrzygnięcie to nie może dotyczyć przepisów regulujących uprawnienia i obowiązki organów podatkowych oraz organów kontroli skarbowej. Ustawodawca przewidział również sytuacje, gdy wniosek podmiotu o wydanie interpretacji indywidualnej danego przepisu nie może zostać rozpatrzony w trybie tego postępowania. W ocenie organu podatkowego w przedmiotowej sprawie wnioskodawca planując realizację opisanej operacji gospodarczej, zastanawia się nad kwestią możliwości zastosowania do tego zdarzenia przyszłego wprowadzonych ustawą nowelizującą przepisów obowiązujących od 15 lipca 2016 r., które to przepisy regulują postępowanie w zakresie przeciwdziałania unikaniu opodatkowania (Dział IIla Ordynacji podatkowej) - pytanie nr 3. Organ podatkowy wyjaśnił, że co prawda organem właściwym do stosowania przepisów wskazanego wyżej działu jest minister właściwy do spraw finansów publicznych, ale jest to postępowanie zupełnie odrębne od "postępowania interpretacyjnego", w którym organem uprawnionym jest również minister właściwy do spraw finansów publicznych, jednakże upoważnienie do wydawania interpretacji scedowane zostało na dyrektorów wyznaczonych izb skarbowych. W opinii organu podatkowego sposób sformułowania przez spółkę wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej nie daje możliwości rozpatrzenia wniosku poprzez wydanie interpretacji indywidualnej. Żądanie sformułowane przez spółkę we wniosku - dotyczące potwierdzenia, że w jej sprawie nie znajdą zastosowania przepisy art. 119a oraz 119e Ordynacji podatkowej - wykracza poza procedurę regulującą wydawanie interpretacji indywidualnych, gdyż odnosi się do nowego trybu procesowego, w ramach którego minister finansów publicznych może dokonać oceny, czy w sytuacji przedstawionej przez podatnika znajdzie zastosowanie art. 119a Ordynacji podatkowej, czy też przepis ten nie będzie stosowany w jego sytuacji. W uzasadnieniu stanowiska do pytania nr 3 wnioskodawca zwraca się wprost o odpowiedź na pytanie, czy udzielona interpretacja indywidualna będzie chroniła podatnika przed zastosowaniem klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania. W ocenie organu uzyskanie takiej informacji nie jest możliwie w trybie interpretacji indywidualnej, ponieważ jest ona zastrzeżona dla opinii zabezpieczającej, której wydawanie odbywa się zgodnie z przepisami Rozdziału 4 Działu IIIa Ordynacji podatkowej. Odnosząc się do ram czasowych niniejszego postępowania, zwłaszcza w kontekście stosowania przepisów intertemporalnych dotyczących wniosków o interpretacje złożonych przed 15 lipca 2016 r. oraz interpretacji wydanych przed tą datą, organ podatkowy wyjaśnił, że podstawą prawną wydanego postanowienia nie jest art. 14b § 5b Ordynacji podatkowej. Mając na uwadze datę planowanego zdarzenia przyszłego oraz treść art. 5 ust. 1 oraz art. 7 ustawy nowelizującej - które to przepisy nakazują stosowanie nowych rozwiązań prawnych dotyczących przeciwdziałania unikaniu opodatkowania również do spraw będących konsekwencją działań podjętych przed 15 lipca 2016 r., organ podatkowy stwierdził, że również do spraw będących w toku, a rozpoczętych przed wskazaną datą znajdują zastosowanie przepisy umożliwiające stosowanie klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania oraz przepisy regulujące wydawanie opinii zabezpieczających. Zdaniem organu podatkowego przy założeniu, że art. 119a § 1 Ordynacji podatkowej będzie obowiązywał w dacie realizacji zdarzenia przyszłego, nie można uznać, że organ interpretacyjny może wypowiadać się na temat ustalania przesłanek określonych w art. 119a § 1 Ordynacji podatkowej, w związku z wyłączeniem kompetencji do takiej oceny do odrębnego trybu procesowego (art. 119y Ordynacji podatkowej). W ocenie organu podatkowego podstawowe funkcje interpretacji indywidualnej, tj. informacyjna oraz gwarancyjna w tak przedstawionym we wniosku problemie, nie będą zrealizowane. Ponadto zachodzi uzasadniona obawa, że w przedmiotowym zakresie potencjalna interpretacja indywidualna dotyczyłaby praw i obowiązków organów podatkowych. Powyższe wpisuje się w treść art. 14b § 2a Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym przedmiotem wniosku o interpretację indywidualną nie mogą być przepisy prawa podatkowego regulujące m.in. uprawnienia i obowiązki organów podatkowych oraz organów kontroli skarbowej. Po rozpatrzeniu zażalenia na powyższe postanowienie Dyrektor Izby Skarbowej w K., postanowieniem z dnia [...]. utrzymał w mocy własne postanowienie. W skardze na powyższe postanowienie spółka zarzuciła naruszenie: 1) art. 165a § 1 w zw. z art. 14h oraz art. 14b § 1, art. 14b § 2a oraz 14b § 3 Ordynacji podatkowej mające istotny wpływ na wynik sprawy poprzez utrzymanie w mocy postanowienia z dnia [...], czego skutkiem jest niewydanie interpretacji indywidualnej w sytuacji, gdy wszelkie przesłanki formalne i merytoryczne wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, wymagane przez te przepisy zostały spełnione przez wnioskodawcę, a jednocześnie brak było przesłanek, które stanowią podstawę do odmowy wydania interpretacji indywidualnej i odmowy wszczęcia postępowania; 2) art. 121 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej mające istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez naruszenie zasady zaufania do organów podatkowych arbitralnym działaniem organu podatkowego, w sytuacji gdy podatnik miał prawo oczekiwać, iż jego sprawa zostanie rozpatrzona merytorycznie; 3) art.120 Ordynacji podatkowej mające istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez niezastosowanie tego przepisu i działanie przez organ podatkowy nie na podstawie przepisów prawa. Organ podatkowy stwierdził bowiem arbitralnie i bez wyraźnej podstawy prawnej, że wskazane przez wnioskodawcę, we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, przepisy nie mogą być interpretowane w postępowaniu interpretacyjnym; 4) art. 125 § 1 Ordynacji podatkowej mające istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez wskazanie, iż określony przez skarżącą zakres analizy prawnopodatkowej wykracza poza uprawnienia przysługujące organowi podatkowemu i w efekcie odmowę wydania interpretacji indywidualnej; 5) art. 5 ust. 1 nowelizacji Ordynacji podatkowej z dnia 13 maja 2016 r. (Dz.U. 2016 r., poz. 846) oraz przepisu art. 14na Ordynacji podatkowej poprzez nie wydanie interpretacji indywidualnej w przedmiocie praw i obowiązków podatnika. Mając na uwadze powyższe strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej spółki zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, zgodnie z właściwymi przepisami. W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jest częściowo uzasadniona. W ocenie sądu wydanie postępowania o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji podatkowej było uzasadnione jedynie w zakresie pytania trzeciego. Organ podatkowy trafnie zrekapitulował, że uzasadniając własne stanowisko odnośnie pytania trzeciego wnioskodawca w istocie domaga się udzielenia, czy udzielona interpretacja indywidualna będzie chroniła podatnika przed zastosowaniem klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania (str. 10 postanowienia z dnia 22 sierpnia 2016 r.). Wnioskodawca stoi na stanowisku, zgodnie z którym odsunięcie w czasie powstania zobowiązania z tytułu podatku dochodowego od rynkowej wartości udziałów obejmowanych w zamian za aport nie będzie stanowiło korzyści podatkowej w rozumieniu art. 119a § 1 i art. 119e ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm., powoływanej dalej w skrócie jako "O.p."), gdyż nie dokona transakcji, która skutkowałaby odsunięciem w czasie powstania zobowiązania podatkowego lub niepowstaniem zobowiązania podatkowego, które byłoby sprzeczne z przedmiotem i celem przepisu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Sąd podziela stanowisko organu podatkowego, zgodnie z którym tego rodzaju zagadnienie nie może być przedmiotem indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Stosownie do art. 165a § 1, w związku z art. 14h O.p., gdy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej został wniesiony przez osobę niebędącą zainteresowanym lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie w sprawie wydania interpretacji nie może być wszczęte, organ wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Analiza przesłanek odmowy wszczęcia postępowania, w związku z przepisami tej ustawy regulującymi postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, prowadzi do wniosku, że w pojęciu "jakichkolwiek innych przyczyn" mieszczą się wszelkie inne, niż brak statusu zainteresowanego, okoliczności uniemożliwiające wydanie prawidłowej interpretacji indywidualnej. W szczególności, taka przeszkoda dla wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, istnieje w sytuacji, gdy, np: przedmiotem wniosku jest interpretacja przepisów innych niż przepisy prawa podatkowego; przedmiotem wniosku jest interpretacja przepisów prawa podatkowego w sprawach pozostających poza zakresem przedmiotowym upoważnienia organu wydającego interpretacje indywidualne w imieniu Ministra Finansów; wniosek dotyczy zagadnienia, unormowanego przepisami prawa podatkowego, którego rozwiązania nie może dostarczyć interpretacja indywidualna. Organ wydający interpretację przepisów prawa podatkowego nie może również prowadzić postępowania, ani podejmować rozstrzygnięć zastrzeżonych dla innego trybu orzekania (por. wyrok NSA z 10 września 2013 r., II FSK 2612/11). W przedmiocie oceny zastosowania art. 119a O.p. są wydawane opinie zabezpieczające. Tryb wydawania tych opinii jest uregulowany z dziale IIIa rozdziale 4 O.p. W myśl art. 119y § 1 O.p. minister właściwy ds. finansów publicznych (obecnie Szef Krajowej Administracji Skarbowej) wydaje opinię zabezpieczającą, jeżeli przedstawione we wniosku okoliczności wskazują, że do czynności nie ma zastosowania art. 119a. Odmawia natomiast wydania opinii zabezpieczającej, jeżeli przedstawione we wniosku okoliczności wskazują, że do czynności ma zastosowanie art. 119a. Odmawiając wydania opinii zabezpieczającej, wskazuje się okoliczności świadczące o tym, że do czynności mogą mieć zastosowanie przepisy dotyczące klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania (art. 119y § 2). Tryb wydawania opinii zabezpieczających różni się od trybu wydawania interpretacji indywidualnych, na co wskazuje choćby uregulowanie tych trybów w różnych działach Ordynacji. Nie jest możliwe, aby w drodze interpretacji indywidualnej organ stwierdził, że w danym przypadku nie zaistniały podstawy do zastosowania klauzuli unikania opodatkowania wynikające z art. 119a O.p., a tego strona oczekuje od organu. W świetle powyższego, skoro opinia co do oceny, czy do danego zdarzenia ma bądź nie ma zastosowanie art. 119a O.p., jest wydawana w innym trybie i dotyczy zagadnienia, którego rozwiązania nie może dostarczyć interpretacja indywidualna, to zasadnie organ interpretacyjny na podstawie art. 165a § 1, w związku z art. 14h O.p. odmówił wszczęcia postępowania. Ze wskazanych wyżej względów, utrzymując w mocy postanowienie organu pierwszej instancji organ odwoławczy, nie naruszył także art. 14b § 1, art. 14b § 2a oraz art. 14b § 3 O.p. Nie ma też podstaw do przyjęcia, że uchybiono art. 121 § 1 O.p. To, że zaskarżone postanowienie nie spełnia oczekiwań strony, nie oznacza, że została naruszona zasada prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Strona ma prawo do własnego przekonania o zasadności swojego stanowiska, jednakże przekonanie to nie musi mieć odzwierciedlenia w obowiązujących przepisach prawnych i ich wykładni (por. wyroki NSA: z 26 sierpnia 2016 r., sygn. akt I FSK 51/15; z 30 sierpnia 2016 r., sygn. akt II FSK 747/16). Nie zasługuje także na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 13 maja 2016 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw, zgodnie z którym przepis art. 14na O.p. ma zastosowanie do interpretacji indywidualnych wydanych od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Art. 14na pkt 1 stanowi z kolei, że przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej z zastosowaniem art. 119a. Po pierwsze z przepisów tych wynika, że w odniesieniu do interpretacji wydanych po dacie 15 lipca 2016 r. ma zastosowanie przepis art. 14na pkt 1 O.p., a zatem jeśli w sprawie będącej przedmiotem postępowania interpretacyjnego zajdzie potrzeba wydania decyzji z zastosowaniem art. 119a, to taka interpretacja nie będzie pełnić funkcji ochronnej. Z regulacji tych można również pośrednio wywieść, że brak jest podstaw do orzekania przez organ wydający interpretację w przedmiocie wystąpienia przesłanek wynikających z art. 119a O.p. Skoro bowiem to organ interpretacyjny decydowałby o stosowaniu powyższego przepisu w danym stanie faktycznym, to bezprzedmiotowe byłoby odrębne regulowanie kwestii wydawania opinii zabezpieczających w dziale IIIa rozdziale 4 O.p., jak i niepotrzebne byłoby pozbawienia interpretacji funkcji ochronnej w przypadku konieczności wydania decyzji z zastosowaniem art. 119a O.p., w sytuacji gdy ocena co do zastosowania tego przepisu należałaby do organu interpretacyjnego. Po wtóre, strona skarżąca formułując przedmiotowy zarzut nie dostrzegła tej istotnej okoliczności, że cytowany art. 5 ust. 1 ww. ustawy ma zastosowanie do wydanych interpretacji indywidualnych przepisów prawa podatkowego. W niniejszej sprawie przedmiotem rozpoznania jest zaś postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania interpretacyjnego a nie indywidualna interpretacja. Również zatem i z tego powodu zarzut ów jest niezasadny. Nie można też podzielić stanowiska strony, co do naruszenia art. 120 O.p., ponieważ organ działał na podstawie przepisów prawa. Chybiony jest też zarzut naruszenia art. 125 § 1 O.p. Przepis ten wyraża zasadę szybkości postępowania. Stosowanie tej zasady nie może prowadzić do działań sprzecznych z prawem. Zarzut naruszenia wskazanych w punkcie pierwszym skargi przepisów Ordynacji podatkowej okazał się zasadny w zakresie pytania pierwszego i drugiego, sformułowanych we wniosku. W tym zakresie należy zgodzić się ze stroną skarżącą, iż wszelkie przesłanki formalne i merytoryczne wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, wymagane przez obowiązujące przepisy zostały spełnione przez wnioskodawcę, a jednocześnie brak było przesłanek które stanowią podstawę do odmowy wydania interpretacji indywidualnej i odmowy wszczęcia postępowania. Pytania nr 1 i 2 zawarte we wniosku dotyczyły wykładni art. 12 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 14 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 1888), powoływanej dalej w skrócie jako "ustawa CIT". Zgodnie z pierwszym z przywołanych przepisów przychodem podatnika jest wartość nominalna udziałów w spółce kapitałowej objętych w zamian za wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część. Przepis ten wskazuje również, że do tego rodzaju sytuacji stosuje się odpowiednio przepisy art. 14 ustawy CIT. Istota problemu przedstawionego przez spółkę sprowadza się do wyjaśnienia na czym polega odpowiednie stosowanie art. 14 ustawy CIT w odniesieniu do planowanego przez skarżącą spółkę nabycia udziałów, których wartość nominalna będzie niższa od wartości rynkowej aportu. Wykładnia ww. przepisów była przedmiotem wykładni organów upoważnionych do wydawania indywidualnych interpretacji podatkowych, o czym świadczy m.in. przywołany przez skarżącą spółkę wyrok składu siedmiu sędziów NSA z dnia 20 lipca 2015 r. sygn. akt II FSK 1772/13. Rozpoznając ponownie sprawę organ podatkowy powinien uwzględnić ocenę prawną przedstawioną w niniejszym uzasadnieniu wyroku. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) sąd uchylił zaskarżone postanowienie. O zwrocie kosztów postępowania na rzecz strony skarżącej sąd postanowił w oparciu o art. 200, art. 205 § 4 P.p.s.a. oraz § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153). dc.