I SA/Łd 142/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Porczyńska (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski Sędzia WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi Joanny Grzegorczyk-Drozdy w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. Nr [...], [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej określającej zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 r. p o s t a n a w i a: oddalić wniosek. W dniu 13 kwietnia 2015 r., podczas rozprawy skarżący złożył pisemny wniosek o wyłączenie Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi Joanny Grzegorczyk-Drozdy. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że Sędzia Joanna Grzegorczyk-Drozda będąc sprawozdawcą w sprawie oznaczonej sygn. akt I SA/Łd 368/10 wydała w dniu 19 sierpnia 2010 r. niesprawiedliwy i krzywdzący dla podatników z transzy pracowniczej Banku A. S.A. w W., wyrok, co jednoznacznie dowodzi złej woli i stronniczości w orzekaniu, przez co zdaniem wnioskodawcy zaistniała okoliczność wywołująca uzasadnioną wątpliwość, czy ww. sędzia będzie orzekać bezstronnie w sprawie ze skargi wnioskodawcy. W ocenie wnioskodawcy istota sprawy zakończonej wydaniem ww. wyroku jest zbliżona do sprawy z jego skargi. Wnioskodawca wyjaśnił, że w sprawie o sygn. akt I SA/Łd 368/10 wydano wobec podatniczki decyzję o zabezpieczeniu i skierowano ją do egzekucji z nieskrywanym zamiarem przerwania biegu terminu przedawnienia i opodatkowania dochodu ze sprzedaży akcji nabytych w trakcie prywatyzacji Banku A.. Zdaniem wnioskodawcy w ww. sprawie miało miejsce jawne przyzwolenie sędziego na rażące łamanie prawa, ewidentne pomijanie obowiązujących ustaw, tworzenie prawa, rozszerzająca interpretacja i stosowanie przepisów nie mających związku z postępowaniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek o wyłączenie sędziego nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 13 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako: "P.p.s.a.", sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowo-administracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej (§ 1). Powody wyłączenia trwają także po ustaniu uzasadniającego je małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli (§ 2). Sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (§ 3). Zgodnie z art. 19 P.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do jego bezstronności w danej sprawie. Skład orzekający w niniejszej sprawie, analizując wniosek skarżącego w kontekście przywołanych przesłanek z art. 18 i 19 P.p.s.a., nie dopatrzył się żadnych okoliczności, które uzasadniałyby jego uwzględnienie. Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. W ocenie sądu twierdzenie strony, iż w sprawie oznaczonej sygn. akt I SA/Łd 368/10 miało miejsce jawne przyzwolenie sędziego na rażące łamanie prawa, jest oczywiście bezpodstawne. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 28 czerwca 2012 r. sygn. akt II FSK 2546/10 oddalił skargę kasacyjną podatniczki od wyroku tutejszego sądu z dnia 19 sierpnia 2010 r., sygn. akt I SA/Łd 368/10. W uzasadnieniu tego wyroku Naczelny Sąd Administracyjny oceniając legalność wyroku tutejszego sądu, stwierdził m.in. "Zapadłemu w postępowaniu administracyjnym rozstrzygnięciu, następnie potwierdzonemu w zaskarżonym wyroku, nie można zatem zarzucić naruszenia prawa." (wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2012 r. dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W ocenie sądu podstawą wniosku o wyłączenie sędziego nie może być subiektywne przekonanie strony, że sędzia w innych sprawach o zbliżonym stanie faktycznym i prawnym, wydał orzeczenie niezgodne z oczekiwaniami strony, krzywdzące, niesprawiedliwe, bądź naruszył obowiązujące przepisy. Eliminowaniu orzeczeń wydanych z naruszeniem prawa służą środki odwoławcze, a nie wniosek o wyłączenie sędziego. Wyłączenie sędziego ma zapewnić obiektywizm sądu i nie może być traktowane jako możliwość eliminowania w postępowaniu sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu swoich interesów (por. postanowienie NSA z dnia 1 października 2014 r. sygn. akt II OZ 1008/14 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W tym kontekście już tylko dla porządku odnotować należy, że w dniu 6 czerwca 2016 r. Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda złożyła oświadczenie, iż nie są jej znane żadne okoliczności, które mogłoby wywołać uzasadnione wątpliwości co do jej bezstronności w sprawie. Mając na uwadze powyższe sąd na podstawie art. 22 § 2 P.p.s.a. oddalił wniosek o wyłączenie sędziego. AKE.