I SA/Łd 1426/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Joanna Tarno Sędziowie: Sędzia NSA Teresa Porczyńska Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda (spr.) Protokolant: Asystent sędziego Paweł Pijewski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lutego 2012 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty paliwowej za listopad 2007 r. postanawia zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. I SA/Łd 1426/11 UZASADNIENIE K. K. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika UC w P. z dnia [...] r. Nr [...] określającą opłatę paliwową za listopad 2007r. Podstawę faktyczną tych decyzji stanowi okoliczność wydania przez Dyrektora Izby Celnej w Ł. decyzji z dnia [...] r. Nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. Nr [...] określającą zobowiązanie w podatku akcyzowym za miesiące od maja do listopada 2007r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Ł. wniósł o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W toku rozprawy sądowej w dniu 3 lutego 2012r. strony złożyły zgodny wniosek o zawieszenie postępowania, podnosząc, iż w innych analogicznych sprawach Sąd zawiesił postępowanie z uwagi na to, że NSA w sprawie o syg. akt I GSK 169/11 nie rozpoznał jeszcze skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Łodzi z dnia 7 października 2010r., I SA/Łd 728/10 w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiąc maj - sierpień 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucję zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego regulują przepisy art. 56 oraz art. 123 do art. 126 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa. Instytucja ta tworzy sytuację, w której trwa nadal stan zawisłości sprawy sądowoadministracyjnej, nadal istnieją powstałe stosunki prawnoprocesowe, ale tok postępowania ulega wstrzymaniu, sprawa "spoczywa" bez biegu, terminy nie biegną lub podlegają wstrzymaniu, a czynności procesowe nie są podejmowane, z wyjątkiem tych które mają na celu podjęcie postępowania albo wstrzymanie wykonania aktu lub czynności (art. 127 ppsa). Spośród wskazanych przepisów w analizowanej sprawie zastosowanie ma art. 126 ppsa. Stosownie do tego przepisu sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. W niniejszej sprawie, wobec złożenia przez strony postępowania zgodnego wniosku o zawieszenie postępowania, Sąd postanowił uwzględnić ten wniosek. Zgodzić się bowiem należy, że stronami, że rozstrzygnięcie sprawy określenia stronie skarżącej opłaty paliwowej, uzależnione jest od uprzedniego rozstrzygnięcia zawisłej przed NSA sprawy o syg. akt I GSK 169/11 ze skarg kasacyjnych od wyroku WSA w Łodzi z dnia 7 października 2010r., I SA/Łd 728/10 w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiąc maj - sierpień 2007r. (analogicznie też wyrok WSA w Poznaniu z dnia 26 stycznia 2011r., III SA/Po 649/10 oraz wyrok WSA w Poznaniu z dnia 17 listopada 2011r., III SA/Po 494/11). Po pierwsze, w obu sprawach podstawę ustaleń faktycznych stanowią tożsame, a zarazem sporne między stronami, okoliczności nabycia przez stronę skarżącą paliwa od firmy "A" i uznania skarżącego za podatnika podatku akcyzowego od tego paliwa, a obowiązek zapłaty opłaty paliwowej obciąża podmioty zobowiązane do zapłaty podatku akcyzowego. Konsekwencją obciążenia strony skarżącej obowiązkiem zapłaty podatku akcyzowego od spornej w sprawie ilości paliwa silnikowego jest zatem dopuszczalność określenia opłaty paliwowej od ilości paliwa, od którego obowiązana jest ona zapłacić podatek akcyzowy. Stosownie bowiem do art. 37 k) ust. 1 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2571 ze zm.) obowiązek zapłaty opłaty paliwowej powstaje z dniem, w którym podmioty, o których mowa w art. 37 j) ust. 1, są obowiązane do zapłaty podatku akcyzowego od paliw silnikowych oraz gazu, o których mowa w art. 37 h); w myśl art. 37 l) tejże ustawy zaś podstawą obliczenia wysokości opłaty paliwowej jest ilość paliw silnikowych lub gazu, o których mowa w art. 37 h), od jakich podmioty, o których mowa w art. 37 j) ust. 1, są obowiązane zapłacić podatek akcyzowy. Po drugie, nieprawomocny wyrok WSA w Łodzi z dnia [...] r., uchylający decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] r. Nr [...], dokonał, co jest konsekwencją powyższej regulacji prawnej, oceny prawnej i analizy okoliczności faktycznych, mających istotne znaczenie także dla rozstrzygnięcia sprawy opłaty paliwowej, ocena ta zaś z chwilą uprawomocnienia się tego wyroku wiąże Sąd w niniejszej sprawie. Stosownie bowiem do art. 170 ppsa wyrok prawomocny wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Zgodnie zaś z przepisem art. 171 ppsa wyrok prawomocny ma powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku ze skargą stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia. W orzecznictwie sądowym i doktrynie przyjmuje się, iż związanie prawomocnym orzeczeniem sądowym polega na tym, że inne podmioty muszą brać pod uwagę fakt istnienia i treści tego wyroku. Implikuje to w sposób bezwzględny obowiązek wzięcia tej okoliczności pod uwagę w wydawanych przez nie rozstrzygnięciach. Podmioty te muszą przyjmować, iż dane okoliczności faktyczne, jak i ich ocena prawna kształtuje się tak, jak stwierdzono w prawomocnym wyroku. Zatem w kolejnych postępowaniach, w których się one pojawiają, nie mogą one być już przedmiotem badania (por. J.P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 357, wyrok SN z dnia 12 lipca 2002r., V CKN 1110/00, Lex nr 74492 czy J. Kuniecki, Glosa do postanowienia SN z dnia 21 października 1999r., I CKN 169/98, OSP 2001, z. 4, poz. 63). Zauważyć też należy, iż od wyroku sądu pierwszej instancji z dnia 7 października 2010r. obie strony wniosły skargi kasacyjne do NSA. Powyższej oceny analizowanej przesłanki zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie nie zmienia wyrok WSA w Łodzi z dnia 12 maja 2011r., I SA/Łd 196/11, mocą którego uchylono postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] i poprzedzające je postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] r. zawieszające postępowanie w sprawie spornej w sprawie opłaty paliwowej, inna jest bowiem podstawa prawna i przesłanki zawieszenia postępowania podatkowego i sądowoadministracyjnego. Zgodnie z art. 129 ppsa w razie zawieszenia postępowania na zgodny wniosek stron Sąd postanowi podjąć postępowanie na wniosek którejkolwiek z nich, nie wcześniej niż po upływie trzech miesięcy od zawieszenia postępowania. Stosownie zaś do art. 130 § 1 zdanie pierwsze ppsa Sąd umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron, jak również z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 126 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w postanowieniu. P.Z-C.