I SA/Łd 1433/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kowalski (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Bogusław Klimowicz Asesor WSA Ewa Cisowska - Sakrajda Protokolant Izabela Ścieszko po rozpoznaniu w Łodzi na rozprawie w dniu 17 lutego 2009 r. przy udziale --- sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za maj 2004 r. 1. uchyla zaskarżoną decyzję ; 2. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku; 3. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. na rzecz A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. kwotę 1.450 (jeden tysiąc czterysta pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej z dnia [...] roku nr [...]utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. z dnia [...]roku w przedmiocie ustalenia A spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w Z. dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług. Organy ustaliły, że podatnik nieprawidłowo rozliczył podatek VAT za miesiąc maj 2004 roku wskutek czego nastąpiło zaniżenie należności publicznoprawnej. Z tego powodu, na podstawie art. 109 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) – zwanej dalej ustawą o VAT ustalono spółce dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości odpowiadającej 30 % zaniżenia zobowiązania podatkowego. Na powyższą decyzję spółka w dniu 28 października 20089 roku wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zarzuciła naruszenie art. 2, art. 53, art. 54 Traktatu Akcesyjnego, art. 10 i art. 249 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską oraz art. 22 ust. 2, 4, art. 27 ust. 1 -4 Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EWG), Dz.U.UE.L.77.145.1 – zwanej dalej Szóstą Dyrektywą. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jest zasadna, ponieważ zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa procesowego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. W niniejszej sprawie podstawową dla rozstrzygnięcia organu okolicznością był fakt, iż decyzją z dnia 25 września 2008 roku Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. z dnia [...] roku. Ustalenie zawarte w tej decyzji, a dotyczące nieprawidłowości w rozliczaniu podatku od towarów i usług skutkujące zaniżeniem kwoty podatku legło u podstaw decyzji w przedmiocie ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku VAT. Ocena zgodności z prawem tej decyzji miała miejsce w postępowaniu zakończonym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 lutego 2009 roku, sygn. akt I SA/Łd 1432/08. Sąd uchylił przedmiotową decyzję uznając, że zapadła z naruszeniem prawa. Stwierdzić należy, że uchylenie decyzji wymiarowej skutkuje koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego również decyzji stanowiącej przedmiot skargi w niniejszej sprawie. Podstawą do obliczenia kwoty dodatkowego zobowiązania podatkowego jest przecież na podstawie art. 109 ust. 4 ustawy o VAT wymiar zaniżonego podatku określony przez organ podatkowy. Wobec tego, skoro upadła decyzja określająca zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług, odpadła też podstawa rozstrzygnięcia w przedmiocie dodatkowego zobowiązania podatkowego. Wobec tego, że Sąd uchylił decyzję określającą zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług, konsekwentnie uchyleniu podlegała również decyzja dotycząca dodatkowego zobowiązania. Nie znajdował natomiast uzasadnienia wniosek spółki o uchylenie również decyzji organu I instancji. Rozstrzygnięcie to nie było konieczne w celu doprowadzenia do stanu zgodności z prawem. Wyeliminowanie zaskarżonego aktu jest wystarczające dla prawidłowego zakończenia postępowania podatkowego. Niezasadne są natomiast zarzuty skargi odnoszące się do naruszenia prawa wspólnotowego. Kwestia dopuszczalności sankcji vatowskich w świetle regulacji wspólnotowej stanowiła przedmiot kontroli Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, który wyrokiem z dnia 15 stycznia 2009 roku, sygn. akt C-502/07 ostatecznie przesądził, iż instytucji dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług w polskim porządku prawnym nie narusza zobowiązań Polski wynikających z Traktatu Akcesyjnego, ani też prawa pochodnego. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p. p. s. a. uchylił zaskarżoną decyzję. Na postawie art. 152 p. p. s. a. Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku. O kosztach postępowania Sąd postanowił na podstawie art. 200 p. p. s. a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a i § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). M.Ko.