I SA/Łd 1437/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Teresa Porczyńska po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów pochodzących z nieujawnionych źródeł za 2003 rok postanawia: odrzucić skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] roku Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku ustalającą R. W. zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów pochodzących z nieujawnionych źródeł za 2003 r. w kwocie 253.079 zł. Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu [...] r. W treści decyzji organ pouczył stronę o trybie, sposobie i terminie złożenia skargi. Skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. pełnomocnik strony nadał w placówce pocztowej, przesyłając ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł., do którego skarga wpłynęła [...]r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł., w dniu [...]r. skarga została przesłana zgodnie z właściwością do Dyrektora Izby Skarbowej w Ł.. Adresat otrzymał skargę tego samego dnia. Pismem z dnia [...]r. strona skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W dniu [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odpowiedź na skargę z wnioskiem o jej odrzucenie. Postanowieniem z dnia [...] r., sygn. akt [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi, zaś postanowieniem z dnia [...] r., sygn. akt [...] Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie strony na powyższe rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Na podstawie art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien przekazać ją właściwemu organowi administracji tj. temu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w przepisie art. 53 § 1 – 3 P.p.s.a., decyduje data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Warszawa 2005, s. 248, postanowienie Sądu Najwyższego z 14 listopada 1973 r., II CZ 183/73 opubl. OSP 1974/5/97 oraz uchwała Sądu Najwyższego z 28 listopada 1987 r., III CZP 33/87 opubl. OSNCP 1988/6/73). Podzielając powyższy pogląd prawny Sąd stwierdził, że skarga została wniesiona w dacie nadania skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. do Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., tj. w dniu [...] r. Wskazane wyżej ustalenia świadczą o uchybieniu przez skarżącą terminowi do wniesienia skargi. Termin ten wynosił trzydzieści dni od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie tj. dnia [...]r. i upłynął w dniu [...]r. Wprawdzie skarga została nadana w placówce pocztowej w dniu [...]r., ale była skierowana bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł., a nie za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł.. W tej sytuacji za datę wniesienia przedmiotowej skargi należy uznać datę nadania skargi przez Sąd pod adresem właściwego organu, co nastąpiło w dniu [...]r. Oznacza to również, że skarga została złożona po upływie ustawowego terminu. Skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Stosownie bowiem do przepisu art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 58 § 3 powoływanej ustawy, sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Z powyższych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji. P.Z-C.