I SA/Łd 193/12

Dnia 27 marca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Joanna Tarno Sędziowie: Sędzia NSA Paweł Janicki (spr.) Sędzia WSA Bożena Kasprzak Protokolant: Szymon Chrostek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 marca 2012 roku sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia kwoty podatku od towarów i usług należnego z tytułu importu towarów 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku; 3. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w Ł. na rzecz A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. kwotę 177 (sto siedemdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I SA/Łd 193/12 Uzasadnienie W dniu [...]r. "A" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu, na formularzu SAD nr [...], dietetyczne środki spożywcze zaklasyfikowane do kodu 2106 90 92 0. Przedmiotem importu były towary o nazwach: A , B, C, D, E, dla których spółka zastosowała zawieszoną stawkę celną 0 % od wartości celnej towaru. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w Ł. decyzją z 1 grudnia 2004 r. (nr [...]) uznał przedmiotowe zgłoszenie celne za nieprawidłowe w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej w/w towarów i określił kwotę wynikającą z długu celnego na 820,60 zł. Po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. uchylił decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej klasyfikacji preparatu A oraz kwoty wynikającej z długu celnego i orzekł co do istoty. Po rozpoznaniu skargi na powyższą decyzję, wyrokiem z 7 grudnia 2006 r., sygn. akt III SA/Łd 412/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej preparatu A oraz w części określającej kwotę niedoboru wynikającą z długu celnego, w pozostałej części Sąd oddalił skargę. W wyniku wniesionej przez spółkę skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 30 maja 2008 r., sygn. akt I GSK 583/07 uchylił zaskarżony wyrok Sądu pierwszej instancji w części oddalającej skargę w zakresie uznającym zgłoszenie celne za nieprawidłowe i określającym kwotę wynikającą z długu celnego dla towaru B i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez WSA w Łodzi. W pozostałym zakresie Sąd skargę kasacyjną oddalił. Po ponownym rozpoznaniu sprawy WSA w Łodzi, wyrokiem z dnia 2 grudnia 2008 r., sygn. akt III SA/Łd 410/08 uchylił zaskarżoną decyzję w zakresie uznającym zgłoszenie celne za nieprawidłowe i określającym kwotę wynikającą z długu celnego co do towaru B W wyniku ponownie przeprowadzonego postępowania, decyzją z [...] r., nr [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w Ł. z [...]r. w części dotyczącej uznania za nieprawidłową klasyfikację taryfową towaru B oraz kwoty wynikającej z długu celnego. Organ odmówił zastosowania zawieszonej stawki celnej i określił kwotę długu celnego na 620,60 zł, w następujący sposób: 1. preparaty A i B zostały zakwalifikowane zgodnie ze zgłoszeniem celnym do kodu 2106 90 92 0, przyjęto ich wartość celną w wysokości 1 079 zł i określono należne cło na 215,80 zł; 2. preparaty C, D i E zakwalifikowano do kodu 2104 10 10 0, przyjęto ich wartość celną w wysokości 1 619 zł i określono należna cło na 404,80 zł. Wyrokiem z 4 lutego 2010 r. (III SA/Łd 442/09) WSA w Łodzi oddalił skargę spółki na decyzję organu odwoławczego z 18 czerwca 2009 r., zaś NSA w dniu 10 czerwca 2011 r. (I GSK 384/10) uchylił powyższy wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania z uwagi na to, że w sprawie wystąpiła przesłanka nieważności postępowania. Następnie, postanowieniem z dnia 12 października 2011 r. (III SA/Łd 737/11) WSA w Łodzi umorzył postępowania sądowe, ponieważ Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. decyzją z [...] r., nr [...] wydaną na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") uwzględniając skargę uchylił decyzję własną z dnia [...] r., nr [...] w całości oraz decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w Ł. z [...]r., nr [...] w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej preparatu A oraz kwoty wynikającej z długu celnego i w tym zakresie orzekł w ten sposób, że zaklasyfikował w/w preparat do kodu 2106 90 92 0 Taryfy celnej i określił kwotę długu celnego od towarów zgłoszonych wg SAD nr [...] z dnia 28 czerwca 2002 r. na kwotę 404,80 zł. Postępowanie w przedmiocie określenia kwoty podatku od towarów i usług należnego z tytułu importu towarów objętych zgłoszeniem celnym z dnia 28 czerwca 2002 r. zostało wszczęte postanowieniem z [...]r. Postępowanie to zostało zawieszone w dniu [...] r. do czasu rozstrzygnięcia przez Dyrektora Izby Celnej w Ł. zagadnienia wstępnego (określenia kwoty wynikającej z długu celnego) i podjęte przez organ pierwszej instancji 28 lutego 2006 r. W dniu [...] r. Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł. wydał decyzję nr [...], w której określił spółce "A" kwotę podatku od towarów i usług w wysokości 238,90 zł w związku z importem towarów objętych zgłoszeniem celnym z [...]r. Różnica pomiędzy kwotą pobraną na podstawie zgłoszenia celnego a określoną w decyzji wyniosła 50 zł i został wyegzekwowana w drodze postępowania egzekucyjnego w dniu 25 stycznia 2008 r. Po rozpoznaniu odwołania od powyższej decyzji, Dyrektor Izby Celnej w Ł. decyzją z [...] r. nr [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. WSA w Łodzi wyrokiem z 20 czerwca 2008 r. (I SA/Łd 51/08) uchylił decyzję organu odwoławczego wskazując, że decyzja Naczelnika Urzędu Celnego [...] w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie określenia długu celnego, została uchylona w części przez Dyrektora Izby Celnej w Ł., po rozpoznaniu odwołania strony. Z kolei ta decyzja organu odwoławczego została wyrokiem WSA w Łodzi z dnia 7 grudnia 2006 r. (III SA/Łd 412/05), uchylona w części dotyczącej towaru o nazwie A oraz w części określającej kwotę niedoboru wynikającą z długu celnego. Skoro decyzja w zakresie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe została uchylona nieprawomocnym wyrokiem, w którym określono, że zaskarżona decyzja, w uchylonej części, nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku, to organ celny nie miał podstaw do wydania decyzji w zakresie określenia podatku od towarów i usług związanego z importem wszystkich towarów określonych w zgłoszeniu celnym SAD z dnia 28 czerwca 2002 r. W następstwie powyższego orzeczenia Sądu, Dyrektor Izby Celnej w Ł. decyzją z [...] r. uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w Ł. z [...] r. nr [...] w części dotyczącej określenia kwoty VAT i określił ten podatek na 232,30 zł. Wyjaśnił, że decyzja opiera się na decyzji z [...] r., nr [...] , którą Dyrektor Izby Celnej w Ł. uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w Ł. z [...] r. w części dotyczącej uznania za nieprawidłową klasyfikację taryfową towaru B oraz kwoty wynikającej z długu celnego. W decyzji tej organ odmówił zastosowania zawieszonej stawki celnej i określił kwotę długu celnego na 620,60 zł. Dyrektor Izby Celnej wskazał, że podstawa VAT jest wynikiem zsumowania wartości celnej oraz należnego cła. W związku z powyższym dla preparatu: 1. A i B podstawa wyniosła 1 294 zł (1 079 zł wartość celna i 215,80 zł należne cło), zaś podatek wg stawki 7% wyniósł 90,60 zł; 2. C, D i G podstawa wyniosła 2 024 zł (1 619 zł wartość celna i 404,80 zł należne cło), podatek wg stawki 7% wyniósł 141,70 zł. W skardze na opisaną wyżej decyzję organu odwoławczego spółka podniosła zarzuty naruszenia: 1. art. 120, art. 121 § 1 i art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) poprzez wydanie zaskarżonej decyzji mimo, że spółka wniosła skargę na decyzję określającą kwotę długu celnego; złamanie zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych przez pominięcie wyroków NSA i WSA w Łodzi w sprawie zastosowania zawieszonych stawek celnych; nieuwzględnienie w decyzji okoliczności wyegzekwowania kwoty 50 zł; 2. art. 15 ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.; dalej "ustawa o VAT") przez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, która została wydana z naruszeniem konstrukcji tego przepisu, tj. w sytuacji, kiedy nie została ustalona ostatecznie wartość celna stanowiąca podstawę obliczenia i określenia VAT. Wskazując na powyższe strona wniosła o: 1. uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej kwoty 140,60 zł, na którą składają się: nieuwzględniona kwota 50 zł uprzednio wyegzekwowana oraz kwota podatku 90,60 zł od preparatu A i B, wobec których powinna być zastosowana zawieszona stawka celna oraz 2. zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zaskarżona decyzja podlega uchyleniu, niezależnie od zasadności zarzutów skargi. Zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o VAT obowiązującym w dacie zgłoszenia celnego, podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Zgodnie z jednolitym poglądem wyrażanym w orzecznictwie sądów administracyjnych w przypadku gdy dług celny został określony ostateczną decyzją organu celnego, dopóki ta decyzja nie zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego, wynikające z niej ustalenia dotyczące wartości niezbędnych do ustalenia podstawy opodatkowania, takie jak: wartość celna towaru, pozycja PCN, czy cło, nie mogą być weryfikowane w postępowaniu podatkowym dla potrzeb prawidłowego określenia należnych podatków z tytułu importu towarów. Teza powyższa najpełniej wyrażona w wyroku NSA z dnia 10 listopada 2011 r., sygn. akt I FSK 182/06 nie budzi zastrzeżeń i jest w całości akceptowana przez sąd w składzie rozpoznającym przedmiotową sprawę. Jednak w rozpoznawanej sprawie sytuacja procesowa uległa znaczącej zmianie już po wniesieniu skargi. Otóż ostateczną decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Celnej w Ł., działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) uchylił swą decyzję z dnia [...] r. w przedmiocie klasyfikacji taryfowej i określenia kwoty długu celnego. W konsekwencji WSA w Łodzi postanowieniem z dnia 12 października 2011 r. sygn. akt III SA/Łd 737/11 umorzył postępowanie w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe. Oznacza to, że w dacie wyrokowania, po uchyleniu decyzji w przedmiocie długu celnego brak jest wartości niezbędnych do ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług z tytułu importu. Taka zaś sytuacja obliguje sąd do uchylenia zaskarżonej decyzji, jako opartej na wzruszonych i w istocie nieistniejących podstawach. Zaznaczyć przy tym należy, że powyższe wywody dotyczą jedynie produktów o nazwach A oraz B, gdyż co do pozostałych produktów wymienionych w przedmiotowym zgłoszeniu celnym sytuacja taka nie zaistniała, zaś strona skarżąca nie kwestionuje w skardze legalności zaskarżonej decyzji w tym zakresie. W toku ponowionego postępowania organ odwoławczy będzie zobowiązany rozważyć, jaki wpływ na określenie podatku VAT z tytułu importu ma wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji w przedmiocie wymiaru cła. Organ ten nie straci także z pola widzenia i tej okoliczności, że w dniu 25 stycznia 2008 r. na poczet podatku VAT z tytułu importu została wyegzekwowana kwota 50 zł. Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności, na podstawie art. 145 § 1 punkt 1 litera c) p.p.s.a. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, a na podstawie art. 200 i art. 152 p.p.s.a. zasądził na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania i określił, że decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. P.Z-C.