I SA/Łd 194/15

PostanowienieWSA w Łodzi2015-03-18

Skład orzekający: Joanna Tarno

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może przywrócić termin do wniesienia skargi na decyzję podatkową z powodu choroby uniemożliwiającej wniesienie skargi w terminie?
Ratio decidendi
Sąd przywrócił termin do wniesienia skargi, uznając, że skarżący uprawdopodobnił brak swojej winy w uchybieniu terminu z powodu nagłej choroby uniemożliwiającej wykonanie czynności procesowej i niemożności wyręczenia się inną osobą. Uprawdopodobnienie braku winy jest wystarczające do przywrócenia terminu na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżący A. W. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi dotyczącą zobowiązania podatkowego za 2009 rok. Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wskazując, że od 30 grudnia 2014 r. do 10 stycznia 2015 r. był niezdolny do pracy z powodu choroby, co potwierdził zaświadczeniem lekarskim. Termin do wniesienia skargi upływał 2 stycznia 2015 r., a skarżący nie mógł się wyręczyć inną osobą.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono przywrócić termin do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 18 marca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Tarno po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi. W dniu 19 stycznia 2015 r. A. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 rok. Wraz ze skargą skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia podnosząc, że w dniu 30 grudnia 2014 r. uległ kontuzji i nie mógł wykonywać żadnej pracy, wobec czego niedotrzymanie terminu do wniesienia skargi nastąpiło z przyczyn niezależnych od niego i bez jego winy. Do wniosku załączył zaświadczenie lekarskie potwierdzające, że od 30 grudnia 2014 r. do 10 stycznia 2015 r. był niezdolny do pracy z powodu choroby. Wskazał przy tym, że nie mógł wyręczyć się inną osobą. Zauważył ponadto, że kwestionowana decyzja została mu doręczona w dniu 3 grudnia 2014 r., zatem termin do wniesienia skargi upływał w dniu 2 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.;), dalej: "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Uprawdopodobnienie istnienia danej okoliczności jest środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (wyrok NSA z 4 czerwca 2002 r., II SA/Ka 1977/00). Uprawdopodobnienie nie oznacza więc udowodnienia braku winy. Zezwala natomiast na przyjęcie za wiarygodne istnienie faktów, z którymi określony przepis wiąże skutki prawne, na podstawie bardziej lub mniej udokumentowanych twierdzeń strony. W orzecznictwie sądowym do okoliczności, które mogą uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu konsekwentnie zalicza się nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (por. wyrok NSA z 3 sierpnia 2001 r., I SA/Wr 676/99). W niniejszej sprawie skarżący uprawdopodobnił tak rozumiany brak winy w uchybieniu terminu. Niekwestionowaną okolicznością jest bowiem, że zachorował przed upływem terminu do wniesienia skargi. Fakt ten w wystarczającym stopniu potwierdza złożone przez niego zaświadczenie lekarskie. W stanie faktycznym sprawy nie ma też danych, które pozwalałyby przyjąć, że przy wnoszeniu skargi mógł bez przeszkód posłużyć się inną osobą. Mając na uwadze powyższe okoliczności sąd w oparciu o art. 86 § 1 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji. AKE

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło