I SA/Łd 220/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia NSA Anna Świderska Sędziowie: Sędzia NSA Paweł Janicki Sędzia NSA Bogusław Klimowicz (spr.) Protokolant: St. sekretarz sądowy Dominika Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2018 r. sprawy ze skargi A na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2014 r. postanawia zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. Ł.–Miasto na prawach powiatu zaskarżyło decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z [...] r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu, a także stwierdzenia nadpłaty w przedmiotowym podatku za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2014 r. Pismem z 26 kwietnia 2018 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł o zawieszenie postępowania, z uwagi na skierowanie do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie I FSK 972/15, następującego zagadnienia prawnego: 1. Czy w świetle art. 167, 168 oraz 184 i nast. dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. z 2006 r. Nr L347, s. 1) oraz zasady neutralności gminie przysługiwać będzie prawo do odliczenia (poprzez dokonanie korekty) podatku naliczonego związanego z jej wydatkami inwestycyjnymi w sytuacji, gdy: - w początkowym okresie po wytworzeniu (nabyciu) dobro inwestycyjne wykorzystywane było na cele działalności niepodlegającej opodatkowaniu (w ramach realizacji przez gminę zadań organu władzy publicznej w zakresie przysługującego mu imperium); - sposób wykorzystania dobra inwestycyjnego uległ zmianie i będzie ono wykorzystywane przez gminę również do wykonywania czynności opodatkowanych ? 2. Czy dla odpowiedzi na pytanie, o którym mowa w pkt 1, istotne jest to, że w momencie wytworzenia lub nabycia dobra inwestycyjnego zamiar wykorzystania w przyszłości tego dobra przez gminę do wykonywania czynności opodatkowanych nie był wyraźnie wskazany? 3. Czy dla odpowiedzi na pytanie, o którym mowa w pkt 1, istotne jest to, że dobro inwestycyjne będzie wykorzystywane zarówno do wykonywania czynności opodatkowanych, jak i niepodlegających opodatkowaniu (w ramach realizacji zadań organu władzy publicznej) i nie ma możliwości obiektywnego przypisania konkretnych wydatków inwestycyjnych do jednej z wyżej wymienionych grup czynności? W ocenie pełnomocnika rozstrzygnięcie ww. zagadnień będzie miało kluczowe znaczenie dla rozpoznawanej sprawy. Spór w sprawie dotyczy bowiem tego, czy podejmując działania promocyjne wchodzące w zakres realizacji zadań własnych, określonych w ustawie o samorządzie gminnym, Miasto będzie uprawnione, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, do odliczenia VAT naliczonego od wydatków dotyczących tych zadań, jeżeli były związane z czynnościami opodatkowanymi VAT. Zdaniem podatnika wydatki promocyjne ponoszone w ramach zadań własnych, pozostają w związku zarówno z czynnościami nieopodatkowanymi, jak i z czynnościami opodatkowanymi VAT. W związku z tym Miasto powinno, co do zasady, być uprawnione do częściowego odliczenia VAT naliczonego od wydatków poniesionych na promocję. Podczas rozprawy 17 maja 2018 r. pełnomocnik strony podtrzymał swój wniosek, natomiast pełnomocnik organu oświadczył, że nie przyłącza się do tego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje: W myśl art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z przepisu tego wynika, że sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania, którego wynik może mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Sądowi z urzędu jest wiadome, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 25 marca 2016 r. w sprawie I FSK 294/15, przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów, następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: Czy realizując inwestycję polegającą na budowie infrastruktury wodociągowo- kanalizacyjnej gmina występuje jako organ władzy publicznej realizujący zadania własne wynikające z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (...) czy też występuje w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (...), wobec czego czy gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z wydatkami poniesionymi na tę inwestycję? Uznając, że problem będący przedmiotem skargi wiąże się bezpośrednio z zagadnieniem przedstawionym do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów, Sąd stwierdził, że podjęta w tej kwestii uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego, będzie miała istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Z tych względów sąd, na podstawie powołanego art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił o zawieszeniu postępowania, do czasu rozstrzygnięcia przez NSA zagadnienia przedstawionego w powyższym postanowieniu z 25 marca 2016 r. (zagadnienie prawne zarejestrowano pod sygn. akt I FPS 4/16). ak