I SA/Łd 247/21

Dnia 17 czerwca 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Paweł Kowalski, Sędzia WSA Cezary Koziński, , po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2021 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za sierpień 2020 r. 1) uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego Ł.-B. z dnia [...] r., nr [...]; 2) zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. na rzecz A Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych. I SA/Łd 247/21 UZASADNIENIE Postanowieniem z [...] r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego Ł.-B. z [...]r., przedłużające A Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. przy ul. A 9 lok. 113, dalej: "Podatnikowi" albo "Spółce", do 26 lutego 2021 r. termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za sierpień 2020 r. W deklaracji podatkowej dla podatku od towarów i usług za sierpień 2020 r., Spółka wykazała nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w wysokości 36.767,- zł do zwrotu na rachunek bankowy w terminie 60 dni. W wyniku przeprowadzonych przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł.-B. czynności sprawdzających w zakresie zasadności zwrotu tej nadwyżki ustalono, że zadeklarowany przez Spółkę podatek naliczony wynika m.in. z faktury VAT nr [...] z 11 sierpnia 2020 r. na wartość netto 159.400,- zł, podatek VAT 36.662,- zł, wystawionej przez B Sp. Jawna. Przedmiotem nabycia był samochód MERCEDES-BENZ Sprinter, nr [...] rok produkcji 2020, nr rej. [...]. Z uwagi na podjęte czynności sprawdzające organ podatkowy, postanowieniem z [...] r., wydanym na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz.106 ze zm.), dalej: "u.p.t.u.", art. 216 § 1, art. 217, art. 236 § 1, art. 274b i art. 277 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.), dalej: "O.p." przedłużył Spółce termin zwrotu podatku VAT za sierpień 2020 r. do 26 lutego 2021 r. W zażaleniu Podatnik wniósł o uchylenie powyższego postanowienia, zarzucając organowi naruszenie art. 274b § 1 ustawy O.p. w związku z art. 87 ust. 2 u.p.t.u., poprzez brak wskazania przyczyn uzasadniających dodatkową weryfikację zasadności zwrotu oraz naruszenie art. 217 § 2 oraz art. 210 § 4 w związku z art. 219 O.p., poprzez brak uzasadnienia przedłużenia terminu zwrotu. Po rozpatrzeniu zażalenia, postanowieniem z [...] r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Organ odwoławczy wskazał, że w toku czynności sprawdzających organ I instancji wystąpił do krajowych organów podatkowych oraz do fińskiej administracji podatkowej z wnioskami o udzielenie informacji dotyczących podmiotów uczestniczących w transakcjach zawartych przez Spółkę, gdyż w ocenie organu I instancji zgromadzony materiał nasuwa wątpliwości, co do "niezbędnego" udziału Spółki w transakcjach, których przedmiotem był zakup samochodów od kontrahenta krajowego celem ich późniejszej sprzedaży na rzecz kontrahentów zagranicznych, uwzględniając fakt, że przeważającym przedmiotem prowadzonej działalności jest działalność księgowa – doradztwo podatkowe. Organ wyjaśnił, że osobne pismo zostało skierowane do firmy C Sp. z o.o. W piśmie tym wyjaśniono schemat transakcji z udziałem skarżącej Spółki, która kupowała nowe lub mało używane auta od spółki B Sp. Jawna i dokonywała ich wewnątrzwspólnotowej dostawy do podmiotów fińskich. Z kolei B kupowała nowe lub mało używane auta bezpośrednio od C Sp. z o.o. uzyskując wysokie rabaty związane z ilością zakupywanych aut, lecz zgodnie z wyjaśnieniami Podatnika sama nie mogła dokonywać dostaw do fińskich podmiotów z uwagi na ograniczenia wynikające z wiążących tę spółkę umów cywilnoprawnych. W piśmie została zawarta prośba o wyrażenie opinii na temat opisanego schematu transakcji zaistniałych w przedmiotowej sprawie, jak i roli poszczególnych podmiotów. Zdaniem organu odwoławczego powyższe okoliczności wymagają dodatkowego wyjaśnienia i zweryfikowania. Dopiero bowiem zebranie i rozpatrzenie pełnego materiału dowodowego umożliwia przeanalizowanie wszystkich wątpliwości co do transakcji, a także prawidłową ocenę stanu faktycznego sprawy, w tym prawidłową ocenę rzetelności rozliczenia podatku VAT za przedmiotowy okres. Organ odwoławczy dodatkowo wskazał, że organ I instancji prowadzi również czynności sprawdzające w zakresie zasadności zwrotu podatku VAT za lipiec 2020 r. Powołując się na wybrane tezy z orzecznictwa sądowoadministracyjnego organ podkreślił, że istotą postępowania w sprawie przedłużenia terminu zwrotu jest jedynie uprawdopodobnienie, że istnieją okoliczności przemawiające za potrzebą dodatkowej weryfikacji zasadności zwrotu podatku i z tego powodu dochodzi do wstrzymania na czas weryfikacji zwrotu podatku, co wynika z brzmienia art. 87 ust. 2 zdanie 2 u.p.t.u. W opinii organu odwoławczego, taka sytuacja miała miejsce w przedmiotowej sprawie. Ponieważ na dzień wydania zaskarżonego przez Podatnika postanowienia organu I instancji zasadność żądanego zwrotu podatku VAT nie została potwierdzona w toku nadal przeprowadzanych czynności sprawdzających brak było, zdaniem organu odwoławczego, podstaw do uwzględnienia zażalenia. Na powyższe postanowienie Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W treści skargi pełnomocnik strony skarżącej zarzucił naruszenie prawa materialnego oraz przepisów postępowania, w tym naruszenie: 1. art. 87 ust. 2 u.p.t.u. w związku z art. 274b O.p., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w ustalonym w postanowieniu stanie faktycznym, z którego nie wynika, aby zaistniały podstawy do przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku; 2. art. 233, art. 217 § 2 i art. 124 oraz art. 210 § 1 pkt 6 i 4 w związku z art. 219 oraz art. 121, art. 122, art. 187 § 1, art. 191 O.p. w związku z art. 87 ust. 2 u.p.t.u., poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia organu I instancji pomimo braku należytego uzasadnienia co do konieczności dodatkowego zweryfikowania zasadności zwrotu nadwyżki podatku, w szczególności nie zawierającego wskazania jakie konkretnie wątpliwości uzasadniają przedłużenie terminu do zwrotu podatku i dlaczego organ podatkowy uznał, że takie wątpliwości wystąpiły. Wobec przytoczonych zarzutów pełnomocnik Spółki wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego i poprzedzającego je postanowienia organu I instancji oraz zasądzenie od organu na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Dodatkowo organ wyszczególnił okoliczności, które przemawiały za potrzebą dodatkowej weryfikacji, a mianowicie: - przedmiot prowadzonej przez Stronę działalności gospodarczej, tj. działalność księgowa, doradztwo podatkowe, który jest zasadniczo odmienny od transakcji, które wygenerowały zwrot podatku VAT, - zaistniały w sprawie schemat transakcji, jak i rola poszczególnych podmiotów, gdzie cyt. "polska spółka B Sp. Jawna zawiera transakcje handlowe zakupu z krajową spółką A Sp. z o.o. Przedmiotem transakcji są auta ciężarowe marki Mercedes-Benz Sprinter. Spółka B Sp. Jawna nie użytkuje nabytych pojazdów i sprzedaje je w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do Finlandii. Z kolei spółka A Sp. z o.o. zakupionych aut nie może sprzedawać bezpośrednio za granicę, gdyż łamało by to prawo oficjalnego importera z Finlandii, dlatego w celu sprzedaży do kontrahentów z Finlandii wykorzystywana jest spółka B Sp. Jawna", - wystąpienia przez organ I instancji do zagranicznych organów administracji podatkowej oraz do firmy C Sp. z o.o. z wnioskami udzielnie informacji i opinii, które do dnia wydania decyzji przez organ odwoławczy pozostały bez odpowiedzi. Sąd zważył, co następuje. Skarga jest uzasadniona w zakresie obu podniesionych w niej zarzutów. Podstawą przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanej przez Podatnika w deklaracji za sierpień 2020 r. był art. 87 ust. 2 u.p.t.u. w zw. z art. 247b § 1 O.p. Zgodnie z treścią tego pierwszego przepisu zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 6 i 6a, następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju albo na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, wskazany w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach, lub na wskazany przez podatnika rachunek banku mającego siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej, jako zabezpieczenie udzielanego przez ten bank lub przez tę kasę kredytu, na podstawie złożonego przez podatnika do naczelnika urzędu skarbowego, w terminie do złożenia deklaracji podatkowej, pisemnego, nieodwołalnego upoważnienia organu podatkowego, potwierdzonego przez bank lub spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową udzielających kredytu, do przekazania tego zwrotu. Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanej w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej lub postępowania podatkowego. Jeżeli przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty. Zgodnie zaś z art. 87 ust. 2b u.p.t.u. weryfikacja zasadności zwrotu różnicy podatku może obejmować sprawdzenie rozliczenia podatnika, rozliczeń innych podmiotów biorących udział w obrocie towarami lub usługami, będącymi przedmiotem rozliczenia podatnika, oraz sprawdzenie zgodności tych rozliczeń z faktycznym przebiegiem transakcji. Z przepisu tego wynika, że zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym nie jest automatyczny i nie zależy tylko od wykazania go w deklaracji sporządzanej przez podatnika, bowiem w razie wątpliwości co do zasadności zwrotu organ wskazany w przepisie, a więc właściwy naczelnik urzędu skarbowego, może przedłużyć termin deklarowanej do zwrotu nadwyżki podatku do czasu sprawdzenia, czy jest ona uzasadniona. Z brzmienia analizowanego przepisu można też wyprowadzić wniosek, że postanowienie przedłużające termin zwrotu nie może być dowolnie uzasadniane, skoro w przepisie użyto takich wyrażeń, jak "zasadność zwrotu" i "wymóg dodatkowego zweryfikowania". Organ podatkowy powinien wskazać na powody odmowy dokonania zwrotu i przedstawić istniejące w tym przedmiocie wątpliwości. Podatnik w tym zakresie powinien otrzymać jasną informację, z czego wynika powód zakwestionowania zasadności zwrotu podatku. Brak wystarczającego uzasadnienia narusza ogólne zasady postępowania, w tym zasadę zaufania obywatela do organów podatkowych. Uzasadnione wątpliwości, uzasadniające przedłużenie terminu do zwrotu podatku, powinny być oparte na obiektywnych racjach, powinny być słuszne i usprawiedliwione (zob. wyrok WSA w Białymstoku z 16 lipca 2014 r. I SA/Bk 217/14, LEX nr 1493703). Jednocześnie z przepisu tego nie wynika, że do wydania postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu różnicy podatku konieczne jest udowodnienie, iż zwrot podatku jest niezasadny. Ustawodawca jedynie wymaga, aby zasadność zwrotu wywoływała podejrzenia. Istota i sens procedury weryfikacyjnej została trafnie określona przez WSA we Wrocławiu w wyroku z 28 sierpnia 2014 r. (I SAB/Wr 5/14, LEX nr 1510332), w którym podkreślono, że "kontrola zasadności VAT jest z założenia kontrolą doraźną, za pomocą której w sposób szybki powinno się zweryfikować zaistniałe wątpliwości w przedmiocie zasadności zwrotu VAT. Szybkość ma tutaj aspekt kluczowy, albowiem z jednej strony pozwala na skuteczne zidentyfikowanie potencjalnych oszustów w zakresie VAT i zastosowanie adekwatnych środków wobec tych podmiotów, jak też ochronę rzetelnych podatników, którzy funkcjonują w systemie VAT przed narażeniem ich na straty ekonomiczne. Procedura ta jednak nie powinna wykraczać poza to, co jest konieczne dla takiej weryfikacji i powodować, że uzyskanie takiego zwrotu jest nadmiernie utrudnione lub w praktyce wręcz niemożliwe. [...] Bezczynność organu kontroli skarbowej w zakresie weryfikacji zasadności zwrotu VAT w pierwszej kolejności uderza w interesy rzetelnego podatnika, u którego brak zwrotu VAT może przyczynić się do jego upadłości z uwagi na utratę przez niego płynności finansowej. Po drugie, ww. postępowanie organu kontroli skarbowej godzi w interesy Skarbu Państwa nie tylko poprzez fakt konieczności zapłaty odsetek za zwłokę w razie stwierdzenia zasadności zwrotu, lecz przede wszystkim dlatego, że niweczy szanse na wykrycie oszustów VAT, co prowadzi do strat budżetowych. Po trzecie, takie postępowanie godzi także w interesy innych państw członkowskich i Unii Europejskiej, albowiem niepodejmowanie działań skutecznych w celu wykrycia oszustów na terytorium Polski jest sprzeczne z systemem VAT i zobowiązaniem Polski w zakresie współpracy w tym zakresie. Nie można zapominać, że funkcjonowanie dużej ilości oszustów w systemie VAT prowadzi do zakłócenia warunków konkurencji, a w konsekwencji ma to negatywny wpływ na funkcjonowanie rynku wewnętrznego. Po czwarte, powyższe godzi też w interesy innych rzetelnych podatników VAT, którzy mają prawo oczekiwać od Państwa skutecznych działań w ww. zakresie tak, aby nie ponosili ujemnych skutków oszustw podatkowych". Sąd rozpatrujący niniejsza sprawę zgadza się ze sformułowanym wyżej poglądem. Analizując treść zaskarżonego postanowienia można dojść do wniosku, że także organ odwoławczy podziela ten pogląd, natomiast utrzymując w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł.-B. organ ten doszedł do wniosku, że istnieją rzeczywiste wątpliwości co do zasadności wykazanego zwrotu, które wymagają dalszej weryfikacji, a ponadto, że organ pierwszej instancji w dostateczny sposób wskazał zarówno na te wątpliwości, jak i na zakres koniecznej do przeprowadzenia weryfikacji. A zatem można stwierdzić, że warunki skutecznego przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym są następujące: - istnieją rzeczywiste wątpliwości co do zasadności wykazanego przez podatnika zwrotu; - przedłużenie terminu zwrotu dokonywane jest przez uprawniony do tego organ, czyli naczelnika urzędu skarbowego; - przedłużenie takie dokonywane jest w celu weryfikacji zasadności deklarowanej do zwrotu kwoty nadwyżki, która to weryfikacja może odbyć się w ramach jednej z procedur wymienionych w art. 87 ust. 2 u.p.t.u.; - przedłużenie terminu zwrotu dokonywane jest przed upływem wynikającego z ustawy terminu zwrotu, lub gdy jest to kolejne przedłużenie, przed upływem terminu wyznaczonego przez naczelnika urzędu skarbowego we wcześniejszym postanowieniu; - wskazywane przez organ wątpliwości co do zasadności zwrotu muszą dotyczyć okresu rozliczeniowego, w którym ten zwrot został wykazany. Ponadto powyższe warunki zastosowania art. 87 ust. 2 u.p.t.u. powinny znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu postanowienia wydawanego przez właściwego naczelnika urzędu skarbowego, aby możliwa była kontrola takiego aktu, najpierw przez podatkowy organ odwoławczy, a później ewentualnie przez sąd administracyjny. Przedmiotem oceny Sądu w tej sprawie jest nie tylko zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] r., ale także poprzedzające je postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł.-B. z [...] r. przedłużające Podatnikowi do 26 lutego 2021 r. termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za sierpień 2020 r. Wynika to m.in. z tego, że w skardze Spółka wniosła o uchylenie także postanowienia organu pierwszej instancji, a zgodnie z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. z 2019 r. poz. 2325), w skrócie P.p.s.a., sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Przechodząc do analizy wydanych w sprawie przez organy podatkowe postanowień należy stwierdzić, że postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł.-B. jest bardzo lakoniczne. Zasadnicza część uzasadnienia tego postanowienia to przytoczenie treści przepisów prawa, co nie wyjaśnia przyczyn wątpliwości organu co do zasadności deklarowanej kwoty zwrotu nadwyżki w rozliczeniu za sierpień 2020 r. Organ nie wskazał też tych przyczyn wątpliwości w pozostałej części uzasadnienia swego postanowienia (akapit drugi i trzeci na stronie drugiej), skoro jedynie stwierdził, że trwają czynności w oparciu o jednolite pliki kontrolne za sierpień 2020 r. oraz przesłane faktury sprzedaży i zakupu, że transakcje sprzedaży i kupna do chwili obecnej nie zostały dostatecznie zbadane i że istnieje konieczność sprawdzenia ich prawidłowości i rzetelności oraz faktycznego przebiegu. W ocenie Sądu organ nie wskazał jednak co jest przyczyną wątpliwości co do prawidłowości rozliczenia podatku za sierpień 2020 r. oraz rzetelności i prawidłowości transakcji zakupu samochodu MERCEDES-BENZ Sprinter, a także przebiegu transakcji kupna i sprzedaży i których transakcji, skoro nadwyżka podatku naliczonego nad należnym za sierpień wynikała z zakupu przez Podatnika jednego samochodu. Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia organu odwoławczego, jakkolwiek objętościowo obszerniejsze, także nie daje odpowiedzi na to, co było źródłem wątpliwości organów w zakresie prawidłowości deklarowanej przez Spółkę kwoty nadwyżki podatku do zwrotu za sierpień 2020 r. Poza zrelacjonowaniem działań organu pierwszej instancji polegających na wystąpieniu o informacje do krajowych organów podatkowych i fińskiej administracji podatkowej oraz do firmy C Sp. z o.o. w W., Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wskazał, że Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł.-B. prowadzi także czynności sprawdzające w zakresie zasadności zwrotu podatku od towarów i usług za lipiec 2020 r., a zgromadzony materiał nasuwa wątpliwości co do "niezbędnego" udziału Spółki w transakcjach zakupu samochodów ciężarowych od dostawców krajowych i następnie dokonywania WDT do Finlandii, zwłaszcza że przeważającym przedmiotem działalności Spółki jest działalność księgowa i doradztwo podatkowe. Należy mieć jednak na uwadze, że określony i wpisany w KRS przedmiot działalności Spółki nie wyklucza możliwości dokonania także czynności spoza tego zakresu, zaś przedmiot działalności Spółki został rozszerzony m.in. o sprzedaż hurtową i detaliczną pojazdów samochodowych z wyłączeniem motocykli. Poza tym Spółka w toku postępowania złożyła obszerne wyjaśnienia co do przyczyn i zakresu podjęcia dodatkowej działalności polegającej na zakupie w kraju samochodów dostawczych i wysyłania ich w ramach WDT do Finlandii w celu użytkowania przez nabywców jako kampery. Przede wszystkim jednak duża nadwyżka do zwrotu podatku naliczonego nad należnym w deklaracji za sierpień 2020 r. wynika z zakupu określonego na wstępie samochodu MERCEDES-BENZ Sprinter, co daje dużą kwotę podatku naliczonego (36812,00 zł) i niewielkiej wartości dostawy towarów i świadczenia usług, a tym samym małej kwoty podatku należnego (45,00 zł). Wątpliwości w zakresie prawidłowości rozliczenia tego miesiąca mogłyby zatem wiązać się z transakcją zakupu pojazdu od podmiotu krajowego, czyli od B Sp. Jawna. Należy więc zauważyć, że organy nie wskazały na jakieś konkretne okoliczności mogące być przyczyną wątpliwości co do rzetelności zakupu tego samochodu rozliczonego w deklaracji za sierpień 2020 r. W aktach sprawy znajduje się (k. 138) odpowiedź Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. na zapytanie Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł.-B. dotyczące kontrahenta Podatnika, to jest B Sp. Jawna. Z odpowiedzi tej wynika, że posiadane przez tego kontrahenta dokumenty są zgodne z wartościami wykazanymi w deklaracji VAT-7 za lipiec 2020 r. Wprawdzie informacja ta i sprawdzone dokumenty dotyczą zakupu wcześniejszego, innego samochodu MERCEDES-BENZ Sprinter, który to zakup był rozliczony w deklaracji za lipiec 2020 r., lecz wynika to z faktu, że o takie dane pytał Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł.-B. Tym niemniej odpowiedź ta nie daje podstaw do wątpliwości co do prawidłowości rozliczenia podatku za sierpień 2020 r. związanego przede wszystkim z zakupem jednego, konkretnego pojazdu. Nie jest zasadne powoływanie się przez organ podatkowy w tej sprawie na konieczność uzyskania informacji od fińskiej administracji podatkowej. Przecież w zakresie rozliczenia miesiąca sierpnia 2020 r. ewentualne wątpliwości mogłyby być związane z zakupem pojazdu od podmiotu krajowego, bo ta transakcja została rozliczona w tym miesiącu. Ewentualne wątpliwości związane z WDT tego pojazdu mogą dotyczyć miesiąca, w którym Podatnik taką transakcję rozlicza. Ponadto organy nie wskazały na okoliczności mogące budzić podejrzenie co do transakcji WDT. Nie wiadomo także jakie znaczenie w sprawie miałaby mieć odpowiedź Sp. z o.o. C na zapytanie organu z 27 października 2020 r. (k.166). Organ tego nie wyjaśnił, stwierdzając jedynie, że na taką odpowiedź oczekuje. Przecież w sprawie istotne jest, czy Podatnik dokonał zakupu pojazdu od B. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. nie wyjaśnił też jak należy rozumieć sformułowanie uzasadnienia o wątpliwościach co do "niezbędnego" udziału Spółki w transakcjach zakupu samochodów ciężarowych od kontrahenta krajowego i sprzedaży do kontrahenta zagranicznego. Nie wiadomo, czy organ ma wątpliwości co do rzeczywistości tych transakcji, a jeżeli tak, to na jakiej podstawie, czy też ma co innego na uwadze. Dodatkowo Sąd zauważa, że opisany w odpowiedzi na zarzuty skargi (str. 5 odpowiedzi na skargę) schemat transakcji jest wadliwy i sprzeczny z dokumentami zgromadzonymi w sprawie. Przecież to Podatnik kupił samochód dostawczy od B Sp. Jawna i następnie to Podatnik miał dokonywać WDT tego pojazdu, a nie odwrotnie. Wadliwość ta jest zapewne następstwem oczywistego błędu. Ponadto nie ma znaczenia, bowiem przedmiotem oceny Sądu nie jest odpowiedź na skargę, ale zaskarżone postanowienie. Reasumując Sąd stwierdza, że organ nie wskazał na istnienie rzeczywistych wątpliwości co do zasadności zwrotu nadwyżki podatku za sierpień 2020 r., co uzasadnia zarzut naruszenia przepisów postępowania sformułowany w punkcie 1) zarzutów skargi. Skoro nie zostało wykazane istnienie przesłanek do zastosowania art. 87 ust. 2 zdanie drugie u.p.t.u., to zasadny jest też zarzut naruszenia przepisu prawa materialnego podniesiony w punkcie 2) zarzutów skargi. Dlatego też na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) oraz art. 135 P.p.s.a. należało uchylić zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł.-B.. Sprawa niniejsza została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 P.p.s.a. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205 § 2 i 4 P.p.s.a. oraz § 2 ust. 1 pkt 2) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1687). ak