I SA/Łd 313/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza Gminy i Miasta P. z [...] r. nr [...] w sprawie ze skargi B. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania w sprawie określenia wysokości zobowiązania w podatku od środków transportowych za 2015 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Burmistrza Gminy i Miasta P. z [...] r. nr [...]. B. G. skargą z 26 stycznia 2017 r. zakwestionował postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania w sprawie określenia wysokości zobowiązania w podatku od środków transportowych za 2015 r. W skardze podatnik zawarł między innymi wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza Gminy i Miasta P., którą określono jego zobowiązanie za 2015 r. w podatku od środków transportowych. Zdaniem skarżącego decyzja ta była obarczona istotnymi wadami prawnymi i jako taka z mocy prawa jest nieważna. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek jest bezzasadny. Podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji stanowi art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którym sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Cytowany przepis, w powiązaniu z art. 135 p.p.s.a., uprawnia sąd do wstrzymania wykonania aktu, którego dotyczy skarga oraz wszystkich innych aktów i czynności wydanych w granicach sprawy. Sąd rozpoznając skargę na postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji, nie może na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., wstrzymać wykonania innych aktów, w tym decyzji, od której wniesiono odwołanie. W takim przypadku nie zachodzi tożsamość spornego stosunku administracyjnoprawnego wynikającego z zaskarżonego postanowienia oraz stosunku administracyjnoprawnego wynikającego z wymiarowej decyzji podatkowej. Akty te nie kształtują, nie zmieniają ani nie znoszą tego samego stosunku administracyjnoprawnego (por. postanowienia NSA z 26 września 2013 r., II FZ 718/13; z 30 kwietnia 2010 r., II FZ 110/10 oraz z 28 stycznia 2016 r., I FZ 559/15, dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/ – dalej: CBOSA). W rozpatrywanym wniosku strona skarżąca domaga się wstrzymania wykonania decyzji organu pierwszej instancji, wydanej w przedmiocie wymiaru podatku od środków transportowych. Przedmiotem postępowania przed sądem nie jest jednak – jak to wyżej powiedziano – kwestia zasadności opodatkowania skarżącego, ale to czy przy składaniu odwołania od tej decyzji zachował wszystkie wymogi przewidziane w przepisach Ordynacji podatkowej. Sąd w niniejszej sprawie w ogóle nie może się wypowiadać co do tego czy podatek został skarżącemu słusznie wymierzony. Wniosek strony nie może być zatem uwzględniony. W tym stanie sprawy sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. mko