I SA/Łd 351/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" B. L., M. Sz., T. Sz., Ł. Cz. Spółki cywilnej w Ł. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu do skargi w sprawie ze skargi "A Studio" B. L., M. Sz., T. Sz., Ł. Cz. Spółki cywilnej w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy za grudzień 2006 r. p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 30 marca 2010 r. skarżąca Spółka została zobowiązana do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi, w wysokości 240 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis przedmiotowego zarządzenia doręczono stronie skarżącej w dniu 6 kwietnia 2010 r. Pismem z dnia 10 maja 2010 r. Spółka wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, wskazując, że odpis zarządzenia zobowiązującego Spółkę do zapłaty wpisu doręczono na adres siedziby Spółki pod którym mieści się również, prowadzony przez Spółkę sklep z farbami. W dacie doręczenia korespondencji w sklepie trwały prace związane z przemeblowaniem i odświeżaniem pomieszczenia. Pracownik który korespondencję odebrał, nie informując o tym fakcie wspólników Spółki, odłożył ją przypadkowo na szafkę z katalogami farb, gdzie została odnaleziona w dniu 10 maja 2010 r. W tym samym dniu został złożony wniosek o przywrócenie terminu i uiszczono należny wpis w kasie Sądu. Do wniosku załączono fotokopię dowodu wpłaty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.). Z treści przywołanych przepisów wynika, że uchybiony termin do dokonania czynności należy przywrócić, jeśli łącznie zostaną spełnione następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi; jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego. W rozpoznawanej sprawie strona występując o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, uczyniła to z zachowaniem terminu do złożenia wniosku i dopełniła czynności dla której określony był termin, tj. uiściła wpis od skargi. W ocenie Sądu wnioskodawca nie uprawdopodobnił natomiast, że uchybienie terminowi było niezawinione. Zawarte w uzasadnieniu wniosku oświadczenie, iż pracownik Spółki omyłkowo, czy też przypadkowo położył korespondencję z Sądu w miejscu do tego nieprzeznaczonym (szafka z katalogami farb) świadczy o tym, że nie dopełniono należytej staranności, a w konsekwencji do uchybienia terminu doszło na skutek działań Spółki. Wskazane we wniosku okoliczności – trwające w sklepie przemeblowanie i inne prace, nie świadczą o braku winy, nie są to bowiem okoliczności, które przy dołożeniu należytej staranności stanowią przeszkodę, która uniemożliwiała terminowe uiszczenie wpisu. W ocenie Sądu o braku zawinienia Spółki nie świadczy okoliczność, iż to jej pracownik, nie zaś bezpośrednio wspólnik, odebrał korespondencję zawierająca odpis zarządzenia o obowiązku uiszczenia wpisu. Przeoczenie przez pracownika obowiązku dostarczenia korespondencji władzom spółki nie można uznać za okoliczność świadczącą o braku winy wnioskodawcy. Spółka, jako zorganizowany podmiot przejmuje negatywne konsekwencje wszelkich działań swoich pracowników (por. postanowienie NSA z 11 czerwca 2008 r. sygn. akt II FZ 163/08, postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 2008 r. sygn. akt I GZ 1/08 – dostępne w internetowej bazie orzeczeń sadów administracyjnych – www.nsa.gov.pl). Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. odmówił uwzględnienia wniosku. t.n.