I SA/Łd 363/08

Dnia 8 maja 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Cudak Sędziowie Sędzia NSA Bogdan Lubiński (spr.) Asesor WSA Ewa Cisowska - Sakrajda Protokolant Tomasz Furmanek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 maja 2008 r. sprawy ze skargi R. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług oddala skargę. I SA/Łd 363/08 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...]r. Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł-W odmówił R. L. wydania zaświadczenia potwierdzającego brak obowiązku uiszczenia podatku od towarów i usług z tytułu przywozu z innego państwa członkowskiego środka transportu. Wyjaśniono, iż wniosek ten dotyczył samochodu marki [...] o przebiegu 7 km i dacie dopuszczenia do użytku 15 czerwca 2007 r. Do wniosku dołączono dokumenty, dotyczące transakcji nabycia ww. pojazdu. Uzasadniając swoje stanowisko organ podatkowy podniósł, że nabyty pojazd stanowi nowy środek transportu, a zatem w myśl art. 103 ust. 3 ustawy z dnia 11marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.)na podatniku ciąży obowiązek uiszczenia podatku należnego od przedmiotowej transakcji. W dniu 5 lipca 2007r. podatnik złożył zażalenie na powyższe postanowienie. Postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygniecie Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł-W. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, iż w przedstawionym stanie faktycznym przemieszczenie pojazdu z Niemiec na terytorium Polski stanowi wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru, a zatem należy je traktować jako transakcję podlegającą opodatkowaniu. W dniu 28 czerwca 2007r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł-W wpłynęła informacja o wewnątrzwspólnotowym nabyciu środka transportu (VAT-23) wraz z rachunkiem z dnia 11 czerwca 2007r., potwierdzającym nabycie przez skarżącego od firmy niemieckiej - samochodu marki [...]. Podatnik złożył również deklarację dla podatku od towarów i usług przy wewnątrzwspółnotowym nabyciu nowych środków transportu (VAT-10), w której zadeklarowano kwotę podatku należnego, podlegającego wpłacie w wysokości 71.733 zł oraz zaświadczenie potwierdzające dokonanie wpłaty w tej samej wysokości. W dniu 19 lipca 2007 r. skarżący złożył wniosek o stwierdzenie nadpłaty w podatku od towarów i usług wraz z korektą deklaracji. W opinii skarżącego czynność polegająca na sprowadzeniu przez niego nowego środka transportu z Niemiec do Polski nie stanowi na gruncie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku VAT, wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru i nie rodzi tym samym obowiązku podatkowego. Decyzją z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł-W odmówił stwierdzenia nadpłaty w kwocie 71.733 zł. Organ podatkowy uznał, iż nabyty przez stronę pojazd jest nowym środkiem transportu w rozumieniu art. 2 pkt 10 lit a ustawy o VAT, a jego zakup jest wewnątrzwspólnotowym nabyciem towaru w związku z czym podatek został uiszczony zasadnie. W odwołaniu od tej decyzji strona zarzuciła naruszenie przepisu art, 9 ust. 1 i 3 ustawy o podatku od towarów i usług poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, przepisu art. 124 w związku z art. 210 § 4 ustawy z Ordynacja podatkowa poprzez brak dostatecznego uzasadnienia prawnego oraz wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną do Sądu decyzją Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]r. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł-W odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w kwocie 71.733 zł. W uzasadnieniu powyższej decyzji wskazano, iż w przypadku nabycia nowych środków transportu polski ustawodawca zgodnie z rozwiązaniami europejskimi, zawartymi w art. 28a ust. 1 lit. b VI Dyrektywy VAT (obecnie art. 2 ust, 1 lit. b pkt (ii) Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28.11.2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej) przyjął zasadę, zgodnie z którą obowiązek podatkowy spoczywa zawsze na nabywcy, bez względu na to czy jest on zarejestrowany jako podatnik. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi strona skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji w związku z rażącym naruszeniem prawa przejawiającym się w szczególności w naruszeniu: art. 121 § 1, art. 122 oraz art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej, art. 9 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Zdaniem skarżącego faktura z dnia [...] r., która dokumentuje fakt nabycia nowego środka transportu odnosi się do nabycia towaru z tytułu importu na terytorium Niemiec i w żaden sposób nie może być wiązana z późniejszą czynnością przemieszczenia nowego środka transportu z terytorium Niemiec do Polski. W opinii strony jedyna dostawa, która miała miejsce w przedmiotowym stanie faktycznym wystąpiła na wcześniejszym etapie obrotu, tzn w związku z importem, który poprzedzał fakt przywozu samochodu do Polski, a późniejsze przemieszczenie samochodu z terytorium Niemiec do Polski miało charakter przywozu rzecz należącej do jego majątku. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi podnosząc argumentację tożsamą z zawarta w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza obowiązującego prawa. Ustalony w toku postępowania stan faktyczny wskazuje, iż skarżący nabył w Niemczech w dniu 11 czerwca 2007 samochód osobowy marki [...]sprowadzony z Bahrajnu, dopuszczony do użytku w dniu 15 czerwca 2007 r., z przebiegiem 7 km. oraz rozliczył należne w Niemczech z tytułu importu cło oraz podatek od wartości dodanej. W punkcie wyjścia stwierdzić należy, iż nie ma wątpliwości, że nabyty w dniu 11 czerwca 2007 r. samochód [...] był nowym środkiem transportu. Ustawa o podatku od towarów i usług zawiera definicję legalną "nowego środka transportu", definicja ustawowa jest spójna z definicją zawartą w art. 28a ust. 2 lit b VI Dyrektywy VAT. Zgodnie z art. 2 pkt 10 ustawy przez nowe środki transportu rozumie się m. in samochody osobowe (poz. 1 załącznika nr 1 do ustawy), napędzane silnikiem o pojemności skokowej większej niż 48 centymetrów sześciennych lub o mocy większej niż 7,2 kilowatów, jeżeli przejechały nie więcej niż 6000 km, lub od momentu dopuszczenia do użytku upłynęło nie więcej niż 6 miesięcy. Z kolei w przypadku nabycia nowych środków transportowych polski ustawodawca zgodnie z rozwiązaniami europejskimi zawartymi w VI Dyrektywie VAT przyjął zasadę, według której obowiązek spoczywa zawsze na nabywcy, bez względu na to czy jest on zarejestrowany jako podatnik. Zasada ta znalazła swoje odzwierciedlenie w art. 9 ust 3 ustawy o podatku od towarów i usług (glosa do wyroku WSA z dnia 12 października 2005 r., III SA/Wa 1781/05 POP 2007 r., nr 2) Mając na uwadze zarzuty podniesione w skardze stwierdzić należy, iż organy podatkowane nie naruszyły art. 9 ust 1 i 3 ustawy o podytku od towarów i usług poprzez ich błędne zastosowanie. Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535, ze zm.) wprowadziła odrębną konstrukcję dotyczącą opodatkowania nabycia nowych środków transportu. Zasady obowiązujące przy nabywaniu nowych środków transportu odbiegają od opodatkowania zasad transakcji wewnątrzwspólnotowych. Wewnątrzwspólnotowe nabycie nowych środków transportu podlega opodatkowaniu nawet wówczas, jeśli dokonywane jest przez osobę fizyczną nie będącą podatnikiem. Natomiast dostawa nowych środków transportu jest u dostawcy zwolniona z podatku VAT bądź zastosowanie ma stawka 0%, przy przysługującym prawie do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu dostarczanych środków transportu. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 4 powołanej ustawy opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju, przez które, zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz. Przepis ten ma zastosowanie również w sytuacji, gdy nabywcą nie jest podatnik podatku od wartości dodanej jeżeli przedmiotem nabycia są nowe środki transportu. Za błędne należy zatem uznać przeświadczenie skarżącego, że w rozpoznawanej sprawie prawnie doniosłe znaczenie miało pobranie podatku na terenie Niemiec. Okoliczności te są bowiem bez znaczenia dla konstrukcji wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, przez które rozumie się: - nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które - w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium innego państwa członkowskiego niż państwo wysyłki (rozpoczęcia transportu), - niezależnie od tego, kto wysyła lub przewozi towar i na czyje zlecenie jest to czynione (może być to dostawca, nabywca lub przewoźnik). W przypadku skarżącego wszystkie te warunki zostały spełnione, gdyż ustalona w sprawie chronologia zdarzeń wskazuje, że skarżący nabył samochód w Niemczech w dniu 11 czerwca 2007 r. i następnie przetransportował go na terytorium Polski. Z przywołanej wyżej definicji ustawowych wynika, że aby powstał obowiązek podatkowy, musi nastąpić zdarzenie w postaci wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru, w sytuacji, gdy transakcja ma miejsce pomiędzy dwoma różnymi podmiotami umiejscowionymi na terytorium dwóch różnych Państw Członkowskich. Skarżący w następstwie umowy kupna sprzedaży został właścicielem, a co za tym idzie uzyskał prawo do rozporządzania towarem (nowym samochodem osobowym), towar ten został przetransportowany na terytorium państwa członkowskiego (terytorium Polski) innego niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki (terytorium Niemiec) przez nabywcę towaru (skarżącego). W rozpatrywanej sprawie towar został zaimportowany z kraju trzeciego do Niemiec, gdzie została dokonana odprawa celna, a dopiero w następnej kolejności został przewieziony do Polski wobec czego miejscem importu są Niemcy. Przemieszczenie towaru z Niemiec do Polski będzie stanowiło wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w ramach Wspólnoty. Wobec powyższego nie sposób podzielić poglądu skarżącego zgodnie z którym faktura z 11 czerwca 2007 r. dokumentująca fakt nabycia przez niego nowego środka transportu odnosi się do nabycia towaru z tytułu importu na terytorium Niemiec i nie może być wiązana z późniejszą czynnością przemieszczenia samochodu z terytorium Niemiec do Polski. Z całą mocą należy podkreślić, iż skarżący właścicielem samochodu stał się z chwilą dokonania zapłaty sprzedającemu [...] czyli w dniu 11 czerwca 2007 r. i wydanie przez niego faktury. Wobec tego twierdzenia skarżącego, iż dostawa nastąpiła w związku i importem, a późniejsze przemieszczenie samochodu z terytorium Niemiec do Polski miało charakter przywozu rzeczy należącej do skarżącego (gdyż jego właścicielem stał się na wcześniejszym etapie obrotu) należy uznać za błędne. Reasumując stwierdzić należy, iż organy podatkowe dokładnie wyjaśniły stan faktyczny sprawy i w decyzji zarówno pierwszej jak i drugiej instancji wskazały prawidłową podstawę prawną rozstrzygnięcia, powołując zarówno przepisy proceduralne jak i przepisy prawa materialnego. Tym samym zarzuty naruszenia art. 121, 122 i 187 Ordynacji podatkowej uznać należy za chybione. Z tych powodów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) orzeczono jak w sentencji. M.Ko.