I SA/Łd 386/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Teresa Porczyńska po rozpoznaniu w dniu 13 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. S. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi P. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za I, II i IV kwartał 2009 r. p o s t a n a w i a: przywrócić skarżącemu termin do uiszczenia wpisu od skargi. Postanowieniem z dnia 7 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę P. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za I, II i IV kwartał 2009 r., ponieważ skarżący nie uiścił wpisu od skargi w terminie. W punkcie drugim postanowienia sąd postanowił o zwrocie uiszczonego wpisu. Postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 15 maja 2015 r. W dniu 15 maja 2015 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. Wyjaśnił, że korespondencję zawierającą zarządzenie o obowiązku uiszczenia wpisu od skargi odebrała jego żona w dniu 22 kwietnia 2015 r. Skarżący przez kilka dni przebywał poza miejscem zamieszkania. Wrócił do domu w dniu 30 kwietnia 2015 r. i niezwłocznie uiścił wpis. Podniósł, że żona nie miała fizycznej możliwości uiszczenia opłaty. Postanowieniem z dnia 3 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił wniosek o przywrócenie terminu. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący ponownie wskazał, że w dacie doręczenia zarządzenia sądu zobowiązującego do uiszczenia opłaty sądowej, był nieobecny z powodu wyjazdu służbowego. Oświadczył, że po powrocie żona niezwłocznie przekazała mu korespondencję sądową oraz że uiszczając wpis nie był świadomy, że czyni to po upływie terminu. Skarżący stwierdził również że nie widział, że uiszczając wpis po terminie powinien był złożyć również wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. Postanowieniem z dnia 28 września 2015 r. sygn. akt I FZ 292/15 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił w/w postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia tutejszemu sądowi. NSA ocenił, że skoro postanowienie o odrzuceniu skargi zostało doręczone skarżącemu 15 maja 2015 r., to z tym dniem ustała przyczyna uchybienia terminu i od tej daty powinien być liczony 7-dniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Termin ten upływał zatem w dniu 22 maja 2015 r. Oznacza to, że złożenie wniosku o przywrócenie terminu w dniu 15 maja 2015 r., nastąpiło z zachowaniem siedmiodniowego terminu do jego wniesienia. NSA zobowiązał tutejszy sąd by rozpoznając ponownie sprawę ocenił wniosek merytorycznie badając kwestie związane z brakiem winy strony w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 13 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej w skrócie jako: "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 2 i § 4 P.p.s.a.). W orzecznictwie przyjmuje się, że każdy, nawet najlżejszy stopień zawinienia w uchybieniu terminu wyłącza możliwość zastosowania instytucji przywrócenia terminu. Uniknięcie negatywnych skutków dokonania czynności postępowania po upływie ustawowego terminu zakreślonego do jej wykonania wymaga więc uprawdopodobnienia nie tylko braku winy umyślnej, ale także lżejszej jej postaci, tj. niedbalstwa, rozumianego jako niedołożenie należytej staranności, jakiej można wymagać od każdej osoby dbającej o swoje interesy. Wykluczenie natomiast winy w uchybieniu terminu wymaga wykazania, że mimo dołożenia wszelkich możliwych w danych warunkach starań, strona nie mogła przezwyciężyć przeszkody uniemożliwiającej jej dokonanie czynności postępowania w terminie ustawowym (por. postanowienie NSA z dnia 22 października 2014 r. sygn. akt I FZ 336/14). Po ponownej analizie wniosku oraz treści zażalenia, sąd doszedł do przekonania, że wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu zasługuje na uwzględnienie. Wnioskodawca wyjaśnił, że zarządzenie w sprawie uiszczenia wpisu od skargi odebrała jego żona. Fakt ten znajduje potwierdzenie w treści potwierdzenia odbioru przesyłki, z którego wynika, że korespondencję odebrała w dniu 22 kwietnia 2015 r. R. S. (potwierdzenie odbioru – karta 19). Wnioskodawca oświadczył we wniosku, że w tym czasie był nieobecny w miejscu zamieszkania z powodu wyjazdu służbowego, z którego wrócił w dniu 30 kwietnia 2015 r. i w tym samym dniu uiścił opłatę sądową. Powyższa okoliczność również znajduje potwierdzenie w aktach sprawy (dowód uiszczenia wpisu – karta 20). Sąd ocenił, że mimo iż oświadczenie skarżącego wskazujące na przyczynę uchybienia terminowi, jest lakoniczne, to jest wiarygodne. Sąd nie dostrzegł żadnych okoliczności, które podważałyby prawdziwość tego oświadczenia. Z akt sprawy wynika, że skarżący prowadzi działalność gospodarczą m.in. wykonując instalacje wodno-kanalizacyjne, energetyczne i klimatyzacyjne, co wiąże się koniecznością wyjazdów. Sąd przyjął, że wyjazd o charakterze służbowym, czy też zawodowym może stanowić przeszkodę w wykonaniu czynności procesowej w zakreślonym przez sąd terminie. Niewątpliwie przybywając poza miejscem zamieszkania z powodów zawodowych skarżący nie mógł wiedzieć, że jego żona odebrała korespondencję sądową zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi i że tej daty biegnie 7-dniowy termin do wykonania tej czynności. W konsekwencji sąd ocenił, że skarżący nie uiścił wpisu od skargi w terminie bez swoje winy, co uzasadnia przywrócenie tego terminu stosownie do cytowanego art. 86 § 1 P.p.s.a. DB