I SA/Łd 586/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Ewa Cisowska - Sakrajda po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku JK o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi JK na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów ewidencjonowanych za 2005r. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. J. K. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]r. Nr [...] w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów ewidencjonowanych za 2005r. W skardze zawarł też wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, nie wskazując przy tym żadnych okoliczności, uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. W odpowiedzi na skargę Dyrektora Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi oraz wskazał, iż postanowieniem z dnia 23 czerwca 2009r. odmówiono skarżącemu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego do Sądu aktu lub czynności administracji publicznej została uregulowana w art. 61 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa. Zgodnie z § 1 tegoż przepisu wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do § 3 zdanie pierwsze powołanego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Regulacja prawna wskazanego przepisu prowadzi do wniosku, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonalności zaskarżonego aktu. Po przekazaniu akt sprawy, sąd może, na wniosek skarżącego, wstrzymać wykonanie decyzji, wydając w tym przedmiocie postanowienie, jeśli wystąpi co najmniej jedna z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 ppsa, tj. zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku strony zależy od oceny sądu, czy zaistniały przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie, ta zaś ocena uwarunkowana jest przede wszystkim treścią wniosku – przedstawionymi we wniosku okolicznościami mającymi przemawiać za uwzględnieniem wniosku. Wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia tych ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (por. postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2008 r. sygn. akt I FSK 983/08, opubl. Centralna Baza Orzeczeń i Informacji o Sprawach – www.nsa.gov.pl). W sytuacji gdy wnioskodawca nie przedstawi żadnych okoliczności mających świadczyć, o tym że wykonanie zaskarżonej decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd rozpoznający wniosek nie ma obowiązku poszukiwania takich okoliczności z urzędu (por. postanowienie NSA z dnia 26 lutego 2009 r. sygn. akt II FZ 39/09 opubl. jak wyżej). W analizowanej sprawie skarżący B. J. D., wnosząc o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia [...], nie wykazał zaistnienia przesłanek wynikających z powołanego wyżej art. 61 § 3 zdanie pierwsze ppsa, nie wskazał bowiem żadnych zdarzeń (okoliczności), które potencjalnie mogłyby zaistnieć, gdyby zaskarżona przez niego decyzja została wykonana przed rozpoznaniem skargi przez sąd administracyjny. Nie wykazał w szczególności, jakie w jego konkretnej sytuacji finansowej, życiowej i osobistej szczególnie chronione przez system prawny wartości zostałyby zagrożone w przypadku uiszczenia zobowiązania podatkowego i na czym owo zagrożenie miałoby polegać. W skardze, zawierającej przedmiotowy wniosek, i jej uzasadnieniu, podniósł jedynie zarzuty przeciwko zaskarżonej decyzji oraz argumenty mające potwierdzać ich zasadność. Zarzuty te nie stanowią jednak przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, nie zostały one bowiem wymienione w art. 61 § 3 ppsa jako przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, a Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania nie ma kompetencji do oceny legalności tej decyzji. W analizowanej sprawie skarżący J. K., wnosząc o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów ewidencjonowanych za 2005r., nie wykazał zaistnienia przesłanek wynikających z powołanego wyżej art. 61 § 3 zdanie pierwsze ppsa, nie wskazał bowiem żadnych zdarzeń (okoliczności), które potencjalnie mogłyby zaistnieć, gdyby zaskarżona przez niego decyzja została wykonana przed rozpoznaniem skargi przez sąd administracyjny. Nie wykazał w szczególności, jakie w jego konkretnej sytuacji finansowej, życiowej i osobistej szczególnie chronione przez system prawny wartości zostałyby zagrożone w przypadku uiszczenia zobowiązania podatkowego i na czym owo zagrożenie miałoby polegać. W skardze, zawierającej przedmiotowy wniosek, i jej uzasadnieniu, podniósł jedynie zarzuty przeciwko zaskarżonej decyzji oraz argumenty mające potwierdzać ich zasadność. Zarzuty te nie stanowią jednak przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, nie zostały one bowiem wymienione w art. 61 § 3 ppsa jako przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, a Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania nie ma kompetencji do oceny legalności tej decyzji. Zaistnienia przesłanek wstrzymania zaskarżonej decyzji w niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się z urzędu - art. 64 § 3 w zw. z art. 134 ppsa (zob. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2005r., II OZ 155/05 OwSS 2005/3/72 wraz glosą M. Bogusza (GSP-Prz.Orz.2006/1/1). W składanych przez skarżącego w toku postępowania podatkowego, w tym w odwołaniu z dnia 26 maja 2008r. zawierającym również wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji pierwszoinstancyjnej, nie wskazano bowiem żadnych okoliczności, które pozwalałyby na uwzględnienie wniosku. Z akt administracyjnych wynika natomiast, iż skarżący prowadzi działalność gospodarczą w zakresie krawiectwa, posiada biuro i sklep w Ł., sklep w [...] w R., nieruchomość położoną w Ł. przy ul. A. oraz samochód Ford Fokus rocznik 2001. Powyższe okoliczności pozwalają przypuszczać, iż sytuacja finansowa skarżącego jest na tyle dobra, iż wszczęcie postępowania egzekucyjnego w celu wykonania zaskarżonej decyzji nie spowoduje zagrożenia egzystencji skarżącego, jego zdrowia czy życia. Skarżący prowadzi wszak działalność gospodarczą, osiąga więc bieżące dochody, co oznacza, iż posiada środki na utrzymanie siebie i rodziny, nadto dysponuje środkami majątkowymi. Skarżący, prowadząc od wielu lat działalność gospodarczą, miał też zapewne możliwość poczynienia oszczędności. Rozważając kwestię wstrzymania wykonania decyzji Sąd obowiązany jest nadto mieć na uwadze nie tylko aktualną sytuację podatnika, skutki ekonomiczne realizacji zobowiązania, ale także względy społeczne, tj. dążenie do realizacji zadań publicznych. Nie można też pominąć i tej okoliczności, że wstrzymanie wykonania decyzji ma charakter szczególny i nie może mieć zastosowania, co już podkreślono, w każdej sprawie, w której zapłata zobowiązania podatkowego rodzi trudności dla podatnika. Trudności te nie mogą wynikać jedynie z przekonania skarżącego o ich istnieniu, lecz muszą mieć charakter obiektywny. Od osoby prowadzącej profesjonalną działalność gospodarczą należy też wymagać przezorności i zapobiegliwości. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), orzekł jak w postanowieniu. t.n.