I SA/Łd 603/08

PostanowienieWSA w Łodzi2008-10-08

Skład orzekający: Arkadiusz Cudak, Paweł Kowalski, Cezary Koziński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien zawiesić postępowanie sądowe w sprawie interpretacji przepisów prawa podatkowego, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego, które może wpłynąć na jednolitość orzecznictwa?
Ratio decidendi
Sąd zawiesił postępowanie sądowe, ponieważ rozstrzygnięcie sprawy zależało od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego, a zawieszenie było uzasadnione wymogiem jednolitości orzecznictwa. Zastosowano przepis art. 125 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stan faktyczny
Skarżący W. J. i Z. J. zwrócili się o interpretację przepisów ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek budowlanych. Organy podatkowe uznały ich stanowisko za nieprawidłowe. Skarżący wnieśli skargę do WSA, zarzucając niewłaściwą analizę przepisów i nieuwzględnienie okoliczności faktycznych, wskazując na swój wiek, stan zdrowia i brak prowadzenia działalności gospodarczej. W trakcie postępowania WSA ustalił, że wniosek o interpretację wpłynął po zmianie przepisów Ordynacji podatkowej, co rodziło wątpliwości co do właściwości organów. Sąd powołał się na inny, nieprawomocny wyrok WSA w podobnej sprawie.
Rozstrzygnięcie
1. Otwarto na nowo zamkniętą rozprawę. 2. Zawieszono postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Cudak Sędziowie Sędzia WSA Paweł Kowalski Asesor WSA Cezary Koziński (spr.) Protokolant Tomasz Furmanek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2008 r. sprawy ze skargi W. J. i Z. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie interpretacji przepisów prawa podatkowego postanawia 1. otworzyć na nowo zamkniętą rozprawę, 2. zawiesić postępowanie sądowe. I SA/Łd 603/08 UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia [...]. (wpływ do organu podatkowego [...]r.) Państwo Z. i W.J. zwrócili się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z prośbą o udzielenie pisemnej interpretacji co do sposobu i zakresu zastosowania przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – opodatkowania sprzedaży działek budowlanych wyodrębnionych z gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego. W ocenie wnioskodawców sprzedaż takich działek budowlanych nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W postanowieniu z dnia [...] r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w T. uznał za nieprawidłowe stanowisko podatników przedstawione we wniosku. Po rozpoznaniu zażalenia stron, Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. decyzją z dnia [...] r. nr [...], powołując się na przepis art. 14b § 5 pkt 1 Ordynacji podatkowej, zmienił powyższe postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego, uznając jednocześnie stanowisko wnioskodawców za nieprawidłowe. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na powyższe rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Skarbowej Państwo W. i Z. J. stwierdzili, iż w ich ocenie zaskarżona decyzja obarczona jest błędem, gdyż niewłaściwie, w sposób ukierunkowany, została przeprowadzona analiza i wykładnia odpowiednich przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, a także niedostatecznie zostały uwzględnione wszystkie okoliczności sprawy. Uznanie skarżących jako podatników prowadzących działalność gospodarczą i planujących zbywać składniki majątku tej działalności jest nieadekwatne do okoliczności faktycznych. Planowane sprzedaże działek powodowane są wiekiem, poziomem dochodów i potrzebami życiowymi – oboje skarżący są inwalidami (mąż I grupy, żona II grupy), nie mają dzieci i innych spadkobierców. Oznacza to, że nie prowadzą działań spekulacyjnych i tym samym nie można zaliczyć ich do handlowców, jak też rolników. W przekonaniu skarżących organy podatkowe powinny uznać ich jednoznacznie za osoby nieprowadzące działalności gospodarczej, zamierzające dokonać zbycia majątku osobistego, co byłoby zgodne z tezą wyroku NSA z dnia 29 października 2007 r. o sygn. akt I FPS 3/2007. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Z akt administracyjnych sprawy jednoznacznie wynika (na co zwrócił także uwagę organ pierwszej instancji), że wniosek skarżącej Spółki o udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego wpłynął (doręczono za pośrednictwem Poczty) do Urzędu Skarbowego w T. w dniu 4 lipca 2007 r. Z dniem 1 lipca 2007 r. nastąpiła zmiana przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) i od tej daty pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną) mógł wydać minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego (art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej zmieniony przez art. 1 pkt 6 w związku z art. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw /Dz.U. Nr 217, poz. 1590/). Zgodnie z art. 4 ust. 1 w/w ustawy z dnia 16 listopada 2006 r., wnioski o wydanie pisemnych interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnych sprawach wniesione przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy podlegają rozpatrzeniu na podstawie przepisów ustawy – Ordynacja podatkowa, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2007 r. W sprawie tej pojawił się problem właściwości rzeczowej organów podatkowych do wydawania aktów w przedmiocie udzielania pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie. W podobnym stanie faktycznym i prawnym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 26 sierpnia 2008 r., w sprawie o sygn. akt I SA/Łd 136/08, stwierdził nieważność decyzji Dyrektora Izby Skarbowej. Wyrok ten jest nieprawomocny. Art. 125 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm) stanowi, że sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W tym przypadku zasadnym jest zawieszenie postępowania sadowego do czasu uprawomocnienie się w/w wyroku w sprawie o sygn. akt I SA/Łd 136/08 z uwagi na wymóg jednolitości orzecznictwa. Sąd uznał w tym przypadku iż rozstrzygnięcie tej sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania. Z tych względów orzeczono jak w sentencji. D.T.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło