I SA/Łd 605/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA B. Klimowicz, Sędzia NSA J. Brolik, Asesor WSA C. Koziński (spr.), Protokolant A. Ratajczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lipca 2005 roku sprawy ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. oddala skargę. I SA/Łd 605/05 U Z A S A D N I E N I E W dniu [...] Pan K. K., wraz z żoną, złożył w Urzędzie Skarbowym w S. zeznanie podatkowe o wysokości wspólnych dochodów małżonków osiągniętych w 2000 r. Państwo K. od wspólnego podatku odliczyli wydatki mieszkaniowe poniesione na budowę budynku mieszkalnego oraz wydatki na remont lokalu i remont budynku mieszkalnego. W związku z tym, że Państwo E. W.-K. i Pan K. K. od 1996 r. mieli ustanowioną małżeńska rozdzielność majątkową, Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. decyzją z dnia [...] nr [...] określił Panu K. K. wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. w kwocie 39.329,10 zł. W decyzji tej organ podatkowy stwierdził miedzy innymi, że podatnikowi nie przysługiwało prawo do odliczenia wydatków mieszkaniowych, bowiem podatnik w dniu [...] budynek w stanie surowym położony w Z. ul. A, na którego budowę uzyskał pozwolenie, darował swojemu synowi T. J. K. Z kolei w tym samym dniu pomiędzy Panią E. W.-K. a podatnikiem została zawarta umowa użyczenia w/w budynku mieszkalnego. Organ podatkowy zwrócił uwagę, iż z zawartej umowy użyczenia wynika, że jej przedmiotem był budynek mieszkalny, gdy w umowie darowizny wskazano, iż budynek ten jest w stanie surowym niezamkniętym. Ponadto wskazano, iż wszystkie rachunki na budowę i remont budynku mieszkalnego zostały wystawione na Panią E. W.-K.. W dniu [...] Pan K. K. złożył odwołanie od powyższej decyzji, zarzucając organowi podatkowemu naruszenie m. in. art. 27a ust. 1 pkt 1 lit. g) i art. 27a ust. 8 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zdaniem podatnika przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w żaden sposób nie uzależniają prawa do ulgi od faktu, na którego z małżonków wystawione są faktury, a ponadto skoro żona posiada tytuł własności do budynku mieszkalnego to wysokość odliczeń dotyczy obojga małżonków, a jeżeli małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu, w proporcji wskazanej we wniosku, bądź od dochodu (podatku) jednego z małżonków. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, stwierdzając, iż zajęte przez organ podatkowy pierwszej instancji stanowisko co do wydatków mieszkaniowych jest zgodne z obowiązującym stanem prawnym. Na rozstrzygnięcie organu odwoławczego Pan K. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. Skarżący podtrzymał jednocześnie argumentację z uzasadnienia odwołania z dnia [...], stwierdzając, iż zgodnie z przepisami art. 27a ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w przypadku rozliczania się odrębnego przez małżonków, przez każdego z nich może być uwzględniona faktura wystawiona na któregokolwiek z małżonków. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. stwierdził, iż skarżący nie kwestionuje zasadności określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2000, jak również oceny organów podatkowych dotyczącej nieprawidłowości mających wpływ na wysokość dochodu osiągniętego przez Pana K. K. z prowadzonej działalności gospodarczej. Jedynym zarzutem jest to, że organy podatkowe odmówiły podatnikowi prawa do skorzystania z ulgi remontowej. Zdaniem organu odwoławczego skoro w roku 2000 Pan K. K. nie posiadał tytułu prawnego do budowanego domu mieszkalnego, brak jest podstaw prawnych do przyznania podatnikowi prawa do skorzystania z ulgi budowlanej, tym bardziej, że nie przedłożył on również dowodów dokumentujących poniesienie wydatków na ten cel. Z kolei aby móc skorzystać z prawa do odliczenia od podatku wydatków na remont, udokumentować należy poniesienie wydatków na ten cel. Jak ustalono, wydatki poniesione przez Państwa K. w złożonym zeznaniu podatkowym, a dotyczące remontu, udokumentowane zostały fakturami wystawionymi na Panią E. W.-K. Zatem w sytuacji, gdy pomiędzy Państwem K. K., a E. W.-K. istnieje rozdzielność majątkowa, zasadnym jest uznanie, że osobą która wydatki na remont poniosła, była Pani E. W.-K. Domaganie się wobec tego zastosowania tej ulgi w podatku dochodowym należnym od Pana K. K., skuteczne być nie może. Decydująca dla omówionego zakresu jest okoliczność nieudokumentowania przez Pana K. K. poniesienia wydatków na cele remontowe, natomiast bez znaczenia jest to, że podatnik zawarł w 1996 r. umowę użyczenia budynku w stanie surowym i w roku 2000 budynek ten był budynkiem zamieszkałym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Ogólną zasadą wyrażoną w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 1993 r., Nr 90, poz. 416 z póź. zm.) jest to, że małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu od osiągniętych przez nich dochodów. Od tej zasady ustanowiono wyjątek w ust. 2 tego artykułu, zgodnie z którym małżonkowie podlegający nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, miedzy którymi istnieje wspólność majątkowa, pozostający w związku małżeńskim przez cały rok podatkowy, mogą być, na wniosek wyrażony we wspólnym zeznaniu rocznym, opodatkowani łącznie od sumy swoich dochodów. W tym przypadku podatek ustala się na imię obojga małżonków w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy łącznych dochodów małżonków, z tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany. W niniejszej sprawie słusznie organy podatkowe zakwestionowały Państwu K. prawo do wspólnego opodatkowania swoich dochodów, skoro między małżonkami od 1996 r. ustanowiona została rozdzielność majątkowa. Dochody ich podlegały odrębnemu opodatkowaniu i każdy z tych podatników mógł we własnym zakresie skorzystać z odliczeń podatkowych, np. na remont mieszkania, pod warunkiem, że spełniał ku temu odpowiednie warunki. Zgodnie z art. 27a ust. 1 pkt 1 lit. g) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek dochodowy od osób podlegających nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, zmniejsza się, jeżeli w roku podatkowym podatnik poniósł wydatki na własne potrzeby mieszkaniowe, przeznaczone na remont i modernizację budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego zajmowanego na podstawie tytułu prawnego oraz wpłaty na wyodrębniony fundusz remontowy wspólnoty mieszkaniowej, utworzonej na podstawie odrębnych przepisów. Skoro więc, po ustanowieniu rozdzielności majątkowej, tylko jeden z małżonków (w tym przypadku Pani E. W.-K.) poniósł wydatki na remont własnego mieszkania, tylko jemu przysługuje prawo do skorzystania z tej ulgi. Przepis art. 27a ust. 8 w/w ustawy określa limit odliczeń w ramach ulgi remontowej dla małżonków, zgodnie z którym wysokość odliczeń od podatku dotyczy łącznie obojga małżonków. Limit ten ma zastosowanie nawet wtedy, gdy istnieje między nimi rozdzielność majątkowa. Jeżeli małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu - odliczeń dokonuje się zgodnie z wnioskami zawartymi w zeznaniach rocznych bądź od podatku każdego z małżonków, w proporcji wskazanej we wniosku, bądź od podatku jednego z małżonków (art. 27a ust. 8 pkt 1). Nie oznacza to jednak, że w przypadku istnienia między małżonkami rozdzielności majątkowej, małżonek który nie poniósł wydatków w ramach tej ulgi przejmuje uprawnienia do skorzystania z niej od drugiego małżonka. Należy również podkreślić, iż po ustanowieniu rozdzielności majątkowej, zgodnie z art. 511 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz.U. Nr 9, poz. 59 z póź. zm.), każdy z małżonków zarządza samodzielnie swoim majątkiem. W związku z tym dokonanie wydatków przez jednego z małżonków nie rodzi skutków prawnych po stronie drugiego z małżonków. Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z póź. zm.), należało skargę oddalić.