I SA/Łd 617/10

Dnia 16 września 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz po rozpoznaniu w dniu 16 września 2010 roku na posiedzeniu niejawnym zażalenia skarżącego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 sierpnia 2010 roku o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi S. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie niewydania z akt podatkowych kopii wypisu z rejestru gruntów postanawia: odrzucić zażalenie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 czerwca 2010 r. S. P. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia pisma. Na zarządzenie to skarżący wniósł zażalenie, zarzucając w nim naruszenie przez Sąd praw strony poprzez przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie dotyczącej bezprawnego meldunku. Postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2010 r. (II FZ 345/10) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił złożony środek zaskarżenia, wskazując w uzasadnieniu orzeczenia, że w obowiązującym stanie prawnym Przewodniczący Wydziału miał obowiązek wezwać stronę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, który został ustalony w prawidłowej wysokości. W dniu 30 sierpnia 2010 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ponownie zarządził wezwanie skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości, terminie i pod rygorem, jak we wcześniejszym zarządzeniu. S. P. złożył zażalenie na wymienione wyżej zarządzenie z dnia 30 sierpnia 2010 r., w którym raz jeszcze podniósł kwestię przewlekłości postępowania w sprawie bezprawnego meldunku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniesione zażalenie jest niedopuszczalne i z tego powodu podlega odrzuceniu. Zauważyć należy, że w przedmiocie zasadności wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz wysokości tej opłaty wypowiedział się ostatecznie Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 6 sierpnia 2010 r. (II FZ 345/10), przesądzając o tym, że S. P. powinien zapłacić od wniesionej skargi kwotę 100 zł na podstawie art. 230 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a.") w związku z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego oddalające zażalenie w sprawie wezwania do wpisu sądowego spowodowało konieczność pouczenia strony o potrzebie wykonania ciążącego na niej obowiązku uregulowania opłaty sądowej od pisma inicjującego postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym i skutkach jego zaniedbania. Podkreślić przy tym należy, że zarządzenie wydane w tym przedmiocie przez Przewodniczącego Wydziału w dniu 30 sierpnia 2010 r. stanowiło wyłącznie czynność o charakterze technicznym, będąc skierowaną do skarżącego informacją wskazującą na konieczność uiszczenia wpisu (realizującą zasadę określoną w art. 6 p.p.s.a.), która nie mogła być kwalifikowana, jako zarządzenie opisane w art. 220 § 1 zd. drugie w związku z § 3 p.p.s.a., podlegające zaskarżeniu zażaleniem. Ze względu na to, iż przedmiotowa decyzja procesowa nie została wymieniona w katalogu zawartym w art. 194 § 1 p.p.s.a., a nadto nie jest zarządzeniem, o którym stanowi art. 227 § 1 p.p.s.a. i możliwości jej wzruszenia nie przewiduje żaden inny przepis ustawy, skonstatować należy, że niedopuszczalne jest poddanie kontroli instancyjnej zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego po wcześniejszym oddaleniu przez sąd II instancji zażalenia w tej kwestii (tożsamy pogląd prawny wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 21 lutego 2006 r. w sprawie o sygn. akt II GZ 14/06). Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił zażalenie, jako niedopuszczalne, w oparciu o art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.