I SA/Łd 633/09

Dnia 7 stycznia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Cezary Koziński Sędziowie: Sędzia NSA Paweł Janicki Sędzia NSA Teresa Porczyńska (spr.) Protokolant: Asystent sędziego Maciej Dębski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 stycznia 2010 roku przy udziale sprawy ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr[...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności prezesa zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001 rok 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. na rzecz A.K. kwotę 7217 (siedem tysięcy dwieście siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. – W. z dnia [...] Nr [...] orzekającą o solidarnej odpowiedzialności A. J. K. za zaległość Spółki z o.o. "A" w Ł., z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za rok 2001, w kwocie 922.333 zł, odsetki za zwłokę od ww. zaległości w kwocie 629.802 zł, obliczone od dnia następnego po ustawowym terminie płatności, do dnia wydania decyzji, tj. do dnia [...], z uwzględnieniem okresu wyłączenia w naliczaniu odsetek, tj. od dnia 13 marca 2006 r. do dnia 30 listopada 2006 r., oraz koszty egzekucyjne w kwocie 88.917 zł (na dzień wydania decyzji tj. na dzień [...]). Jako podstawę prawną decyzji organ wskazał art. 107, art. 108, art. 109, art. 116 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), dalej: o.p., w związku z art. 21 ustawy z dnia 12 września 2002 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 169, poz. 1387). W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał m.in., że w dniu [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. wydał decyzję określającą Spółce "A" zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001r. w kwocie 912.908 zł. Dyrektor Izby Skarbowej, do którego wpłynęło odwołanie Spółki, działając na podstawie art. 216 i art. 230 § 1 o.p. postanowieniem z dnia 26 czerwca 2006 r. przekazał sprawę organowi I instancji, w celu dokonania wymiaru uzupełniającego oraz zmiany w tym zakresie decyzji z dnia [...]. W następstwie powyższego Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. decyzją z dnia [...], zmienił wcześniej wydaną decyzję z dnia [...] w ten sposób, iż określił zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001 r., w kwocie 944.454 zł (tj. w wysokości wyższej od wynikającej ze zmienionej decyzji o kwotę 31.546,00 zł). W dniu [...] organ odwoławczy wydał decyzję Nr [...], którą utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji z dnia [...] Nr [...] zmienioną decyzją organu I instancji z dnia [...] Nr [...], którą określono zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2001, w wysokości 944.454 zł. Decyzję doręczono stronie w dniu 30 listopada 2006 r. Pismem z dnia 18 grudnia 2006 r. Strona złożyła do WSA w Ł. skargę na powyższą decyzję (sprawa o sygn. akt I SA/Łd 111/07). Postanowieniem z dnia 12 czerwca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności skarżącego za zaległość podatkową Spółki z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2001. W uzasadnieniu podał, że w piśmie z dnia 4 grudnia 2007 r. skarżący wniósł o zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie I SA/Łd 111/07, w której Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. uchylił decyzje organów obu instancji w przedmiocie określenia "A" spółce z o.o. w Ł. zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001 r. Sąd wskazał, że powołany przez stronę wyrok z dnia 9 listopada 2007 r. nie jest prawomocny, z uwagi na złożenie przez Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. skargi kasacyjnej, zaś rozstrzygnięcie kwestii określenia spółce wysokości zobowiązania w tym podatku za wskazany wyżej rok podatkowy będzie miało wpływ na kierunek postępowania w niniejszej sprawie. W dniu 9 czerwca 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. od wskazanego wyroku i skargę tę oddalił (sygn. akt II FSK 285/08). Ponadto tutejszemu Sądowi z urzędu znana jest okoliczność, że decyzją z dnia [...], nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. uchylił decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Taka sytuacja występuje w niniejszej sprawie, zaskarżona decyzja podlega uchyleniu niezależnie od zarzutów podniesionych w skardze. Narusza ona bowiem przepisy postępowania w stopniu, w którym owo naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a.). W szczególności, na obecnym etapie postępowania zaskarżona decyzja narusza treść art.108 § 2 pkt 2 lit. a) o.p. Treść art. 116 § 1 o.p. wskazuje, że członek zarządu spółki odpowiada za zaległości podatkowe. Zgodnie z art. 108 § 1 o.p., o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej organ podatkowy orzeka w drodze decyzji. Stosownie do § 2 cytowanego artykułu, postępowanie w sprawie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej nie może zostać wszczęte przed: 1) upływem terminu płatności ustalonego zobowiązania, 2) dniem doręczenia decyzji: a) określającej wysokość zobowiązania podatkowego, b) o odpowiedzialności podatkowej płatnika lub inkasenta, c) w sprawie zwrotu zaliczki naliczonego podatku od towarów i usług, d) określającej wysokość należnych odsetek za zwłokę. Sens powyższego uregulowania jest oczywisty - nie można przenieść odpowiedzialności za zaległości podatkowe, jeśli w ogóle nie wiadomo, czy taka zaległość istnieje, a jeśli istnieje, to w jakim wymiarze. Przenosząc rozważania ogólne na grunt niniejszej sprawy, w obrocie prawnym nie funkcjonują ani decyzja organu pierwszej instancji, ani ostateczna decyzja Dyrektora Izby Skarbowej określające Spółce "A" zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001 rok. Tym samym nie można przenieść na osobę trzecią – A. J. K. odpowiedzialność za zaległości podatkowe w tym podatku, bowiem nie wiadomo, czy w ogóle takie zaległości istnieją. Również przedwczesne byłoby obecnie odniesienie się do zarzutów zawartych w skardze. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 135 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Na podstawie art. 152 p.p.s.a. Sąd określił, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art. 200 p.p.s.a. M.D.