I SA/Łd 640/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Bogdan Lubiński po rozpoznaniu w dniu 8 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za marzec 2005 r.. odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu [...] K. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...]. nr [...]w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za marzec 2005 r.. W skardze został zamieszczony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż obowiązek wpłaty kwoty podatku akcyzowego określonego w zaskarżonej decyzji jest dla skarżącego nie tylko niewykonalny w praktyce, ale również doprowadzi do nieodwracalnego ubóstwa najbliższej rodziny. Skarżący posiada na utrzymaniu małoletnie dziecko, dochody skarżącego oscylują w granicach 1000 zł netto miesięcznie, zaś dochody współmałżonka wynoszą niecałe 2000 zł miesięcznie. Wskazano, iż wnioskodawca nie posiada majątku trwałego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zasadą jest zatem, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie pociąga za sobą automatycznego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd może jednak, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu jej wykonania w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, przy czym nie nakłada na stronę obowiązku ich udowodnienia, a jedynie obowiązek uprawdopodobnienia ich istnienia. Uprawdopodobnienie nie może jednak opierać się na samych twierdzeniach strony. Sąd rozstrzygając wniosek powinien bowiem dysponować materiałem pozwalającym zająć stanowisko w przedmiocie wniosku. Postępowaniem w przedmiocie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji rządzi wprawdzie zasada oficjalności, nakładająca na sąd obowiązek brania pod rozwagę również tych okoliczności, które nie zostały powołane przez skarżącego (por. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 155/05, opubl. OSS 2005/3/72), niemniej jednak zasada ta nie prowadzi do całkowitego zwolnienia strony z podania okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i w konsekwencji do przerzucania w całości ciężaru wskazania tych przesłanek na sąd. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa zatem na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń. Na stronie składającej wniosek ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W konsekwencji uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu powinno odnosić się do konkretnych okoliczności, przemawiających za uwzględnieniem tego wniosku. Rzeczą sądu jest zaś zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają za uwzględnieniem wniosku strony. W tym miejscu należy zauważyć, iż konieczność zapłaty podatku jest zwykłym następstwem decyzji w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego. Nie ulega wątpliwości, że obowiązek zapłaty podatku będzie miał dla adresata niekorzystne konsekwencje. Ocena czy w sprawie zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie może abstrahować od okoliczności konkretnej sprawy. Skutkiem zapłaty podatku jest uszczuplenie majątku adresata decyzji. Obowiązkiem wnioskodawcy jest zatem wykazanie, iż na skutek zapłaty podatku grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty podatku, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Wskazać ponadto należy, że z samej istoty instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności wynika, że miedzy okolicznościami przytoczonymi przez stronę na uzasadnienie wniosku, a ewentualnymi skutkami wykonania zaskarżonego aktu, powinien istnieć przynajmniej potencjalny związek. Zaistnienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., musi być skutkiem wykonania zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie skarżący nie przytacza żadnych okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić istnienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. tj. wskazujących na to, iż wykonanie zaskarżonej decyzji pociągnie za sobą dla skarżącego niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody znacznych rozmiarów, albo trudnych do odwrócenia skutków. W zasadzie jedyną okolicznością, którą skarżący powołuje we wniosku, jest hipotetyczne dozgonne ubóstwo najbliższej rodziny. Tak ogólnikowe sformowanie, bez sprecyzowania i udokumentowania na czym to zagrożenie miałoby polegać nie może skutkować uwzględnieniem wniosku. Reasumując, ponieważ w niniejszej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił zaistnienia żadnej z wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. okoliczności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wniosek jego nie zasługuje na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze sąd, na podstawie powołanego wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. TF