I SA/Łd 646/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kowalski (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Teresa Porczyńska Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda Protokolant Asystent sędziego Tomasz Naraziński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2009 r. sprawy ze skargi DI na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2001 r. 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. – W. z dnia [...] r. Nr [...]; 2. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. –W. z dnia [...] r. Nr [...] orzekającą o solidarnej odpowiedzialności D. I. za zaległość Spółki z o.o. "A" w Ł., z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za rok 2001 r., w kwocie 922.333 zł, odsetki za zwłokę od ww. zaległości w kwocie 633.743 zł, obliczone od dnia następnego po ustawowym terminie płatności, do dnia wydania decyzji, tj. do dnia [...] r., z uwzględnieniem okresu wyłączenia w naliczaniu odsetek, tj. od dnia 13 marca 2006 r. do dnia 30 listopada 2006r., oraz koszty egzekucyjne w kwocie 88.917 zł (na dzień wydania decyzji tj. na dzień [...] r.). Jako podstawę prawną decyzji organ wskazał art. 107, art. 108, art. 109, art. 116 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) – powoływanej dalej w skrócie o.p., w związku z art. 21 ustawy z dnia 12 września 2002 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 169, poz. 1387). W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał m.in., że w dniu 29 grudnia 2005 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. wydał decyzję określającą Spółce "A" zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001r. w kwocie 912.908 zł. Dyrektor Izby Skarbowej, do którego wpłynęło odwołanie Spółki, działając na podstawie art. 216 i art. 230 § 1 o.p. postanowieniem z dnia [...] r. przekazał sprawę organowi I instancji, w celu dokonania wymiaru uzupełniającego oraz zmiany w tym zakresie decyzji z dnia [...] r. W następstwie powyższego Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. decyzją z dnia [...]r., zmienił wcześniej wydaną decyzję z dnia [...] r. w ten sposób, iż określił zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001 r., w kwocie 944.454 zł (tj. w wysokości wyższej od wynikającej ze zmienionej decyzji o kwotę 31.546,00 zł). W dniu [...] r. organ odwoławczy wydał decyzję Nr [...], którą utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji z dnia [...] r. Nr [...] zmienioną decyzją organu I instancji z dnia [...] r. Nr [...], którą określono zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2001, w wysokości 944.454 zł. Decyzję doręczono stronie w dniu 30 listopada 2006 r. Pismem z dnia 18 grudnia 2006 r. Strona złożyła do WSA w Łodzi skargę na powyższą decyzję (sprawa o sygn. akt I SA./Łd 111/07). Postanowieniem z dnia 12 lutego 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności skarżącego za zaległość podatkową Spółki z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2001, wskazując iż rozstrzygnięcie sprawy w niniejszym postępowaniu jest uzależnione od wyniku postępowania sądowego w sprawie ze skargi na opisaną powyżej decyzję określającą wysokość zobowiązania podatkowego. Wyjaśnił, że sądowa kontrola decyzji o odpowiedzialności podatkowej członka zarządu spółki za zobowiązania tejże spółki, jest możliwa w sytuacji, gdy kwota zobowiązania podatkowego, za które ów członek ma odpowiadać, zostanie ostatecznie określona. W dniu 9 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi rozpoznał skargę Spółki "A" na decyzję w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2001, uchylając zaskarżoną decyzję (sprawa o sygn. akt I SA/Łd 111/07). Natomiast w dniu 9 czerwca 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. od wskazanego wyroku i skargę tę oddalił (sygn. akt II FSK 285/08). Decyzja z dnia [...] roku numer [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. uchylił decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] roku i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art.134 par.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zwanej dalej p.p.s.a ( Dz.U 153 poz.1270 z późniejszymi zmianami ) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Taka sytuacja występuje w niniejszej sprawie, zaskarżona decyzja podlega uchyleniu niezależnie od zarzutów podniesionych w skardze. Narusza ona bowiem przepisy postępowania w stopniu, w którym owo naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy ( art.145 par.1 pkt.1 lit.c p.p.s.a ). W szczególności, na obecnym etapie postępowania zaskarżona decyzja narusza treść art.108 par.2 pkt.2 lit.a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku – Ordynacja Podatkowa ( tekst jednolity Dz.U z 2005 roku, Nr.8 poz.60 z późniejszymi zmianami ) Zgodnie z art.108. § 1. O.P o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej organ podatkowy orzeka w decyzji. § 2. Decyzja, o której mowa w § 1, nie może zostać wydana: 1) przed upływem 14 dni od dnia doręczenia podatnikowi decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego, 2) przed dniem doręczenia: a) decyzji określającej wysokość zaległości podatkowej, b) decyzji o odpowiedzialności podatkowej płatnika lub inkasenta, c) decyzji w sprawie zwrotu zaliczki naliczonego podatku od towarów i usług. Sens tego uregulowania jest oczywisty, nie można przenieść odpowiedzialności za zaległości podatkowe, jeśli w ogóle nie wiadomo, czy taka zaległość istnieje, a jeśli istnieje, to w jakim wymiarze. Przenosząc te rozważania na grunt niniejszej sprawy, w obrocie prawnym nie funkcjonują ani decyzja organu pierwszej instancji, ani ostateczna decyzja Dyrektora Izby Skarbowej określające Spółce "A" zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001 rok. Tym samym nie można przenieść na osobę trzecią – D. I. odpowiedzialność za zaległości podatkowe w tym podatku, bowiem nie wiadomo, czy w ogóle takie zaległości istnieją. Również przedwczesne byłoby obecnie odniesienie się do zarzutów zawartych w skardze. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art.145 par.1 pkt 1 lit.c p.p.s.a w związku z art. 135 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Natomiast na podstawie art. 152 p.p.s.a. Sąd określił, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. t.n.