I SA/Łd 75/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: sędzia WSA Tomasz Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg A. M., B. Ś., M. H., B. P. na uchwałę Rady Miasta Z. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie uchylenia uchwał w sprawie zmiany budżetu i zmian w budżecie miasta Z. na rok 2013 postanawia: odrzucić skargi. A. M., B. Ś., M. H. i B. P. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargi na uchwałę Rady Miasta Z. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia uchwał w sprawie zmiany budżetu i zmian w budżecie miasta Z. na rok 2013. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału I z dnia 23 stycznia 2014 r. wezwano A. M. i B.Ś. do uiszczenia wpisów od skarg w kwotach po 300 zł, zaś M. H. i B. P. do wykazania, iż wyczerpali tryb określony w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, tj. że wezwali organ do usunięcia naruszenia prawa w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań pod rygorem odrzucenia skarg. Stosowne wezwania doręczono A. M. i B. Ś. w dniu 31 stycznia 2014 r., zaś B. P. w dniu 10 lutego 2014 r. Z adnotacji doręczyciela umieszczonej na przesyłce zawierającej wezwanie skierowane do M. H. wynika z kolei, że wobec niemożności jej doręczenia skarżącemu w dniu 30 stycznia 2014 r., przesyłkę tę złożono w placówce pocztowej [...], o czym umieszczono zawiadomienie w skrzynce oddawczej. Wobec niepodjęcia przesyłki w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, w dniu 7 lutego 2014r. pozostawiono powtórne zawiadomienie o możliwości jej odbioru. W dniu 17 lutego 2014r. dokonano zwrotu przesyłki do sądu. A. M. i B. Ś. nie uiścili wpisów od skarg, zaś M. H. i B. P. nie wykazali, iż przed wniesieniem skarg do Sądu wezwali organ do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tekst jedn.: Dz.U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.), zwanej dalej u.s.g. każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę organu gminy jest bezskuteczność wezwania tego organu do usunięcia naruszenia (por. uchwała składu 7 sędziów NSA z 2 kwietnia 2007 r., II OPS 2/07, opubl. ONSAiWSA 2007/3/60). Wezwanie do usunięcia naruszeń, które podmiot musi skierować do organu gminy w celu otwarcia sobie drogi do sądu administracyjnego, powinno niewątpliwie poprzedzać wniesienie skargi do tego sądu. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego na uchwałę organu gminy bez wyczerpania trybu uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia skutkuje odrzuceniem skargi przez ten sąd (por. postanowienia NSA z dnia 22 czerwca 2007 r., II OSK 1738/06 i z 8 stycznia 2013 r., II GSK 2020/12). W sytuacji gdy przedmiotem zaskarżenia jest uchwała rady gminy, to ten właśnie organ powinien być wezwany do usunięcia naruszenia prawa, czyli w niniejszej sprawie Rada Miasta Z.. Z analizy akt niniejszej sprawy jednak wynika, iż M.H. i B. P. nie wezwali Rady Miasta Z. do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą. Nie odpowiedzieli też na skierowane do nich przez Sąd wezwania do wykazania, iż wyczerpali tryb określony w art. 101 ust. 1 u.s.g. przed wniesieniem skarg. Stosowne wezwania doręczono B. P. w dniu 10 lutego 2014 r., zaś M. H. w dniu 13 lutego 2014 r. (w czwartek) w trybie zastępczym stosownie do art. 73 § 4 p.p.s.a. Wobec braku w sprawie tego rodzaju wezwań, skargi M. H. i B. P. jako przedwczesne i niedopuszczalne podlegają odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Odrzuceniu skargi z powodu niedopełnienia warunku polegającego na wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa nie stoi przy tym na przeszkodzie ponownemu zaskarżeniu uchwały przez tę samą osobę, jeśli w późniejszym czasie warunek skutecznego wezwania do usunięcia naruszenia prawa zostałby spełniony (por. postanowienie NSA z dnia 1 grudnia 1993 r., I SA 892/93, ONSA 1994, nr 4, poz. 159). Natomiast stosownie do art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od skargi pobiera się wpis. Według art. 220 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Przesyłki zawierające odpisy zarządzeń o wezwaniu do uiszczenia wpisów sądowych od skarg doręczono A. M. i B. Ś. w dniu 31 stycznia 2014 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisów od skarg rozpoczął zatem swój bieg w dniu 3 lutego 2014 r., a zakończył w dniu 7 lutego 2014r. (w piątek). Pomimo upływu zakreślonego w zarządzeniach o wezwaniu do uiszczenia wpisów od skarg terminu, skarżący nie uiścili wpisów od skarg w ogóle. Okoliczność ta stosownie do treści przytoczonego wyżej art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., obliguje Sąd do odrzucenia skarg A. M. i B. Ś.. Odrzucenie skargi przez sąd jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 oraz art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu. AKE.