I SA/Łd 789/11
PostanowienieWSA w Łodzi2011-11-03
Skład orzekający: Paweł Janicki, Wiktor Jarzębowski, Bożena Kasprzak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie określenia prawidłowej kwoty podatku VAT z tytułu importu towarów może zostać umorzone z powodu uwzględnienia skargi przez organ i uchylenia zaskarżonych decyzji przed rozpoczęciem rozprawy?Ratio decidendi
Postępowanie sądowoadministracyjne podlega umorzeniu, gdy organ uwzględnia skargę w całości i uchyla zaskarżone decyzje przed rozpoczęciem rozprawy, co powoduje brak przedmiotu zaskarżenia. W takim przypadku sąd umarza postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.Stan faktyczny
Spółka A Sp. z o.o. w Łodzi zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Celnej w Łodzi dotyczącą określenia prawidłowej kwoty podatku VAT z tytułu importu towarów, zarzucając naruszenie prawa procesowego i materialnego. Sprawa była związana z ustaleniem wartości celnej towarów, która była przedmiotem sporu sądowego i nie została ostatecznie rozstrzygnięta. Po kilku wyrokach WSA i NSA oraz ponownych rozpoznaniach, Dyrektor Izby Celnej uwzględnił skargę i uchylił zaskarżone decyzje, a następnie umorzył postępowanie podatkowe.Rozstrzygnięcie
Umorzyć postępowanie; zasądzić od Dyrektora Izby Celnej w Łodzi na rzecz A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Łodzi kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 3 listopada 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Paweł Janicki Sędziowie sędzia NSA Wiktor Jarzębowski (spr.) sędzia WSA Bożena Kasprzak Protokolant asystent sędziego Jarosław Szkudlarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2011 roku sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia prawidłowej kwoty podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów. p o s t a n a w i a : 1. umorzyć postępowanie; 2. zasądzić od Dyrektora Izby Celnej w Ł. na rzecz A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Celnej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...]w Ł. z dnia [...] r.
w sprawie określenia spółce A Sp. z o.o. w Ł. prawidłowej kwoty podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów.
Na decyzję ostateczną Spółka A Sp. z o.o. w Ł. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, wnosząc o uchylenie decyzji organu II instancji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Zaskarżonej decyzji Spółka zarzuciła:
1. naruszenie norm prawa procesowego, tj. art. 121 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia
1997 r. – Ordynacja podatkowa poprzez:
a) złamanie zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, w sytuacji kiedy ustalenie wartości celnej stanowiącej podstawę obliczenia podatku od towarów i usług nie zostało ostatecznie rozstrzygnięte przez Sąd, a także wbrew wcześniejszym rozstrzygnięciom na korzyść Spółki spraw o podobnym charakterze przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi,
b) prowadzenie postępowania przez okres ponad 5 lat od daty zgłoszenia celnego i nierozstrzygnięcie przez organ ostatecznie kwestii związanej z ustaleniem długu głównego, będącego podstawą poprawnego obliczenia podatku od towarów i usług w sprawie niniejszej;
2. naruszenie norm prawa materialnego, tj. art. 15 ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia
1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 z późn. zm.) poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu celnego I instancji, która została wydana z naruszeniem konstrukcji wskazanego przepisu, tj. w sytuacji kiedy nie została ustalona ostatecznie wartość celna stanowiąca podstawę obliczenia i określenia podatku VAT.
W uzasadnieniu skargi Spółka podniosła, że zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Celnej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w Ł. z dnia [...] r., którą określono Spółce kwotę podatku od towarów i usług w wysokości 3.255,00 zł. Decyzja wymiarowa została wydana przez organ celny w sprawie, która z uwagi na skargę Spółki co do klasyfikacji taryfowej, a w konsekwencji wymiaru długu celnego (wartości celnej), zawisła przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi, a obecnie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wyrokiem z dnia 9 lipca 2009 r. (sygn. akt III SA/Łd 50/09) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę Spółki na decyzję Dyrektora Izby Celnej w sprawie określenia wysokości długu celnego. Z uwagi na fakt, że stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wyrażone w powyższym wyroku okazało się niekorzystne dla Spółki, w dniu 3 września 2009 r. Spółka wniosła skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi jest zatem nieprawomocny i nadal brak jest podstawy do wydania decyzji określającej podatek od towarów i usług w poprawnej wysokości.
W konkluzji skarżąca wskazała, że w jej ocenie na obecnym etapie postępowania przedwczesne jest rozstrzygnięcie w kwestii nieprawidłowego wykazania podatku w zgłoszeniu celnym. W sprawie tej nie został bowiem ostatecznie ustalony dług celny wskutek skomplikowanego sporu o prawidłowość zastosowania zawieszonej stawki celnej, a to uniemożliwia określenie podatku VAT w prawidłowej wysokości.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Ł., wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi z uwagi na fakt, że rozstrzygnięcie sprawy uzależnione było od wyniku postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie ze skargi kasacyjnej skarżącej Spółki od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 lipca 2009 r. wydanego po rozpoznaniu skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe - zawiesił postępowanie sądowe w niniejszej sprawie, które podjął w dniu 13 czerwca 2011 r. z uwagi na ustanie przyczyny zawieszenia.
Następnie w dniu [...] r. Dyrektor Izby Celnej w Ł. nadesłał do Sądu decyzję z dnia [...] r., mocą której, działając na podstawie
art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] r. w całości oraz uchylił także poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w Ł.z dnia [...] r. nr[...] , a ponadto umorzył postępowanie podatkowe wszczęte postanowieniem z dnia 23 [...] r., nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
W myśl art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej – "p.p.s.a.", organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.
Uwzględnienie skargi w całości i uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, na podstawie wymienionego powyżej przepisu oznacza wyeliminowanie zaskarżonej decyzji będącej przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego z obrotu prawnego.
W rozpoznawanej sprawie Dyrektor Izby Celnej w Ł. w oparciu
o cytowany przepis uwzględnił skargę i uchylił zaskarżoną decyzję z dnia 9 października 2009 r. w całości oraz uchylił także poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w Ł. z dnia [...] r. nr [...] , a ponadto umorzył postępowanie podatkowe wszczęte postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] .
W uzasadnieniu Dyrektor Izby Celnej w Ł., przedstawiając przebieg postępowania w niniejszej sprawie, wyjaśnił, że w sprawie dotyczącej określenia należności wynikających z długu celnego decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w Ł. z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 9 lipca 2009 r., sygn. akt III SA/Łd 50/09, oddalił skargę Spółki na tę decyzję. Spółka zaskarżyła powyższy wyrok skargą kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który po rozpoznaniu sprawy, wyrokiem z dnia 15 grudnia 2010 r., sygn. akt I GSK 701/09, uchylił wyrok z dnia 9 lipca 2009 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 6 kwietnia 2011 r. uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] r. oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w Ł. z dnia [...] r., nr[...] . Następnie Naczelnik Urzędu Celnego [...] w Ł. decyzją z dnia [...] r. umorzył postępowanie celne w sprawie zgłoszenia celnego [...] z dnia 11 marca 2004 r.
Jednocześnie Dyrektor Izby Celnej w Ł. podkreślił, że zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie wykazu towarów do celów poboru podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego w imporcie
(Dz. U. Nr 241, poz. 2082 z późn. zm.) dla towarów przypisanych do kodu 2106 90 92 0 i 2106 90 98 0 Taryfy celnej stosuje się 7% stawkę podatku. Podstawa podatku od towarów i usług dla importowanych towarów wynosi 34.740 zł. Przy zastosowaniu 7% stawki kwota podatku od towarów i usług wynosi 2.431,80 zł. Podstawa podatku od towarów i usług dla towarów zgłoszonych w pozycji 2 SAD wynosi 269,80 zł. Łączna kwota podatku od towarów i usług od towarów zgłoszonych w pozycji 1 i 2 wynosi 2.701,60 zł, tak jak zadeklarowano w zgłoszeniu celnym SAD
[...] z dnia [...] r. W związku z powyższym zaistniały przesłanki do umorzenia postępowania podatkowego wszczętego postanowieniem z dnia 23 marca 2005 r.
Mając na względzie powyższe ustalenia Dyrektor Izby Celnej w Ł. w konkluzji wskazał, że w związku z podjęciem przez Sąd postępowania w niniejszej sprawie, korzystając z możliwości prawnej wynikającej z przepisu art. 54 § 3 p.p.s.a. dokonał autokontroli zaskarżonej decyzji z dnia 9 października 2009 r. oraz rozstrzygnął sprawę zgodnie z prawem i interesem skarżącego.
Powyższe działanie Dyrektora Izby Celnej w Ł. oznacza, że postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe i w konsekwencji podlega ono umorzeniu ze względu na brak przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie.
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż cofnięcie skargi lub śmierć strony. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia.
O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. (pkt 2 sentencji postanowienia).
P.Z-C.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło