I SA/Łd 824/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz po rozpoznaniu w dniu 4 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. F. o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi H. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia oraz do zwrotu za poszczególne miesiące 2008 roku postanawia: odmówić przywrócenia terminu. I SA/Łd 824/13 Uzasadnienie Pismem z dnia 4 czerwca 2013 r. H. F. reprezentowana przez pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego Z. T. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia oraz do zwrotu za poszczególne miesiące 2008 roku. Zarządzeniem z 9 lipca 2013 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do podania wartości przedmiotu zaskarżenia oraz do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej, zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej "p.p.s.a." W wezwaniu wyznaczono termin 7 dni dla uzupełnienia tego braku oraz wskazano, że jego niedochowanie spowoduje odrzucenie skargi. Przesyłka zawierająca powyższe zarządzenie została doręczona 16 lipca 2013 r. na adres pełnomocnika strony. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca pismem z dnia 29 lipca 2013 r. określiła wartość przedmiotu zaskarżenia oraz nadesłała pełnomocnictwo udzielone doradcy podatkowemu Z. T. W piśmie zawarty też został wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że z powodów rodzinnych w okresie od 15 lipca do 28 lipca 2013 r. pozostawała w stanie psychicznym uniemożliwiającym racjonalne działania, co spowodowało, że w zakreślonym terminie, tj. do 23 lipca 2013 r. nie uzupełniła braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270, dalej "p.p.s.a.") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Przywrócenie terminu uzależnione jest od kumulatywnego wystąpienia przesłanek określonych w art. 87 § 1- 4 p.p.s.a. Jedną z nich – kluczową w niniejszej sprawie – jest ciążący na wnioskodawcy obowiązek uprawdopodobnia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłanka braku winy w uchybieniu terminu jest w orzecznictwie i doktrynie konsekwentnie oceniana przy uwzględnieniu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu może mieć zatem miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. postanowienie NSA z 25 września 1998 r., SA/Łd 575/98, LEX nr 36221; wyrok NSA z dnia 13 października 1999 r., III SA 1436/99, LEX nr 40057; wyrok NSA z dnia 25 maja 1998 r., IV SA 2162/96, LEX nr 43285; wyrok NSA z dnia 20 maja 1998 r., I SA/Ka 1718/96, LEX nr 33415, a także J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2004, s. 149). Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminowi przykładowo zalicza się obalenie domniemania doręczenia adresatowi pisma (postanowienie NSA z 4 września 2001 r., II SA/Po 2646/00), nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (wyrok NSA z 3 sierpnia 2001 r., I SA/Wr 676/99) czy nieprawidłowe doręczenie pisma sądowego (postanowienie SN z 12 stycznia 1973 r., I CZ 157/72, OSNC 1973, nr 12, poz. 215). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że rozpatrywany wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem strona nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do usunięcia braków formalnych skargi Z treści wniosku strony wynika, że w dniach od 15 do 28 lipca 2013 r. skarżąca pozostawała w złym stanie psychicznym z powodów rodzinnych, niemniej jednak okoliczności tych w żaden sposób nie uprawdopodobniła. Nie bez znaczenia w niniejszej sprawie jest także fakt, że skarżąca jest reprezentowana przez pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego, którego upoważniła do reprezentowania jej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. Co istotne przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi została wysłana na adres kancelarii pełnomocnika, on też osobiście pokwitował jej odbiór. I choć oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie, aby to strona skarżąca osobiście zrealizowała nałożony na nią obowiązek, to w sytuacji, gdy dodatkowo jest w postępowaniu przed sądem reprezentowana przez doradcę podatkowego, którego działania należy wszak oceniać z uwzględnieniem miernika staranności przynależnego profesjonalistom, to tym bardziej uznać należy, że w niniejszej sprawie nie zostały uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do usunięcia braków formalnych skargi. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie przepisu art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. AK.