I SA/Łd 873/15

Dnia 10 listopada 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Porczyńska (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Paweł Janicki Sędzia WSA Cezary Koziński Protokolant: Asystent sędziego Marcin Olejniczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2015 roku sprawy ze skargi A S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., na podstawie art. 228 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 220 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 roku poz. 749 ze zm.) oraz na podstawie art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U. z 2001 roku Nr 79, poz. 856 ze zm.), stwierdziło niedopuszczalność odwołania wniesionego przez A (wcześniej B) z siedzibą w W. od decyzji Wójta Gminy G. z dnia [...] r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2010 rok w łącznej kwocie 7.430 zł. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy stwierdził, iż w dniu 8 sierpnia 2014 r. Wójt Gminy G. wszczął z urzędu postępowanie w przedmiocie określenia A (poprzednio B) wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2010 rok, a następnie decyzją z dnia [...] r. nr [...] określił Spółce wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2010 rok w łącznej kwocie 7.430 zł. Zgodnie z wnioskiem pełnomocnika strony o doręczanie wszelkiej korespondencji za pomocą środków komunikacji elektronicznej na adres: [@], Wójt Gminy G. przesłał emailem na wskazany adres elektroniczny w dniu 30 października 2014 roku pismo zawiadamiające Spółkę, że może odebrać w/w korespondencję adresowaną do niej w formie dokumentu elektronicznego po zalogowaniu się pod adresem [https], gdzie została utworzona dla Spółki skrzynka kontaktowa w systemie E BOI i pod którym Spółka powinna dokonać potwierdzenia doręczenia pisma, a poza tym pouczył Spółkę o sposobie odbioru pisma, w tym o sposobie identyfikacji pod wskazanym adresem elektronicznym w jego systemie teleinformatycznym (podając login i hasło) oraz zawarł w nim informację o wymogu podpisania urzędowego poświadczenia odbioru. Wobec nieodebrania przez Spółkę w/w pisma w formie dokumentu elektronicznego we wskazany sposób, Wójt Gminy G. ponownie przesłał emailem na wskazany mu adres elektroniczny w dniu 12 listopada 2014 roku drugie zawiadomienie w tym samym zakresie. Pomimo upływu kolejnych 7 dni (w dniu 19 listopada 2014 roku), Spółka nie odebrała w/w pisma w formie dokumentu elektronicznego we wskazany sposób. Dodatkowo w dniu 25 listopada 2014 r. Wójt Gminy G. wysłał egzemplarz w/w decyzji za pośrednictwem poczty na wcześniej podany adres pełnomocnika Spółki, tj. na ul. A 18, [...] W. i pod tym adresem pełnomocnik Spółki doradca podatkowy A. L. odebrał tą decyzję w dniu [...] roku. Z kolei w dniu 26 listopada 2014 r. wpłynęło do organu pierwszej instancji pismo pełnomocnika A informujące o cofnięciu wniosku o doręczanie wszelkiej korespondencji za pomocą środków komunikacji elektronicznej oraz podające nowy adres do doręczeń, tj. ul. B 1a/122, [...] W.. W odpowiedzi na to pismo, pismem z dnia 27 listopada 2014 r. Wójt Gminy G. poinformował pełnomocnika A, że w związku z wcześniejszym wnioskiem, na podstawie art. 152a § 1 Ordynacji podatkowej wysłał dwukrotnie na adres poczty elektronicznej [@] zawiadomienie wraz z informacją na temat doręczeń w formie dokumentu elektronicznego oraz dodatkowo do wiadomości przesłał egzemplarz w/w decyzji na nowy adres pełnomocnika Spółki, tj. na ul. B 1a/122, [...] W. i pod tym adresem pełnomocnik Spółki odebrał tą decyzję w dniu 18 grudnia 2014 roku. Pismem z dnia 12 grudnia 2014 r. za pośrednictwem poczty (które wpłynęło do organu podatkowego w dniu 15 grudnia 2014 roku) pełnomocnik A złożył pierwsze odwołanie od w/w decyzji Wójta Gminy G. z dnia [...] r. Organ pierwszej instancji przesłał to odwołanie wraz z aktami sprawy do SKO w Ł. (data wpływu 31 grudnia 2014 r.). Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] stwierdziło uchybienie terminowi do wniesienia tego odwołania. Następnie pismem z dnia 2 stycznia 2015 r. za pośrednictwem poczty (wpływ do organu podatkowego w dniu 5 stycznia 2015 r.) pełnomocnik A złożył drugie odwołanie od w/w decyzji Wójta Gminy G. z dnia [...]r. Organ pierwszej instancji przesłał drugie odwołanie wraz z aktami sprawy do SKO w Ł. w dniu 22 stycznia 2015 r. W zaskarżonym postanowieniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. uznało niedopuszczalność tego drugiego odwołania. Powołując art. 220 § 1 Ordynacji podatkowej organ odwoławczy wskazał, że stronie służy jedno odwołanie od decyzji i do jednej (w zasadzie wyższej) instancji. W przedmiotowej sprawie – jak wskazano - strona reprezentowana przez pełnomocnika złożyła dwa odwołania od tej samej w/w decyzji Wójta Gminy G. w przedmiocie określenia A wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2009 r. W związku z tym, iż strona złożyła już wcześniej odwołanie od w/w decyzji w piśmie z dnia 12 grudnia 2014 roku i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. postanowieniem z dnia [...] roku nr [...] rozpatrzyło to odwołanie, niedopuszczalne jest rozpatrzenie drugiego odwołania od tej samej decyzji. Organ odwoławczy odwołując się do orzecznictwa sądów administracyjnych stwierdził, iż wniesienie odwołania lub zażalenia w ustawowym terminie rodzi ten skutek, że zaskarżona odwołaniem decyzja lub zaskarżone zażaleniem postanowienie nie uzyskuje waloru ostateczności, zaś sprawa podlega ponownemu rozpoznaniu i rozstrzyganiu przez organ odwoławczy, chyba że organ podatkowy, który decyzję lub postanowienie wydał, uznał, iż wniesione przez stronę odwołanie lub zażalenie zasługuje na uwzględnienie w całości i w związku z tym wydał nową decyzje lub nowe postanowienie, którą uchylił lub zmienił zaskarżoną decyzję lub zaskarżone postanowienie (wyrok WSA w Szczecinie z dnia 7 grudnia 2011 r. sygn. akt I SA/Sz 788/11, Lex nr 1150592). Z racji złożenia dwóch odwołań lub zażaleń - w różnych datach - od tej samej decyzji lub od tego samego postanowienia, przez tą samą osobę, każde z nich podlega odrębnej ocenie przez organ (wyrok WSA w Warszawie z dnia 17 listopada 2010 r. sygn. akt VI SA/Wa 1554/10, Lex nr 759620). Wobec tego Kolegium było zobowiązane rozpatrzyć drugie odwołanie od tej samej decyzji. SKO w Ł. uznało, że na podstawie przepisu art. 228 § 1 pkt 1 w związku z art. 220 § 1 Ordynacji podatkowej należało stwierdzić w formie postanowienia niedopuszczalność odwołania od decyzji Wójta Gminy G. z dnia [...] r., ponieważ w tej sprawie zachodzi przedmiotowa niedopuszczalność odwołania z uwagi na to, iż wniesienie drugiego, jak i każdego następnego odwołania od tej samej decyzji przez tą samą stronę, jest niedopuszczalne. Pełnomocnik A nie zgodził się z tym rozstrzygnięciem i w skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniósł o uchylenie ww. postanowienia SKO w Ł. i zwrot kosztów postępowania, w tym zwrot kosztów zastępstwa procesowego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 228 § 1 pkt 1 w związku z art. 152a Ordynacji podatkowej (dalej powoływanej jako: "O.p."), przez stwierdzenie niedopuszczalności odwołania wskutek błędnego ustalenia, że wniesiono drugie odwołanie od tej samej decyzji, podczas gdy do doręczenia decyzji Wójta Gminy G. w formie elektronicznej nie doszło, co w konsekwencji oznacza, iż odwołanie zostało wniesiono od prawidłowo doręczonej decyzji. W uzasadnieniu skargi strona stwierdziła, iż zawiadomienie o możliwości podjęcia pisma, które zostało przekazane w dniu 30 października 2014 r. na adres podany przez skarżącą [@] nie spełniało wymagań, o którym mowa w art. 152a § 1 pkt 1 O.p. Zawiadomienie to zawierało jedynie ogólną informację o technicznych możliwościach i sposobie komunikacji elektronicznej w kontaktach z Wójtem Gminy G.. Nie zawierało natomiast zawiadomienia o możliwości odbioru pisma. Nie było w nim bowiem wyraźnego wskazania, że pod wskazanym w nim adresem elektronicznym zamieszczono pismo, które strona postępowania podatkowego powinna podjąć. Zawiadomienie przekazane w dniu 30 października 2014 r. nie może zatem zostać uznane za spełniające wymagania trybu uregulowanego w art. 152a O.p. Ponadto, w materiale dowodowym sprawy nie znajduje się dowód umieszczenia przez Wójta Gminy G. pisma pod wskazanym w zawiadomieniu adresem elektronicznym. Nawet zatem gdyby Wójt Gminy G. prawidłowo zawiadomił stronę postępowania podatkowego o możliwości odbioru pisma, to zawiadomienie to nie było związane z realną możliwością podjęcia pisma. Również z tego względu nie ma podstaw aby przyjąć, że Wójt Gminy G. skutecznie doręczył decyzję z dnia [...] r. w trybie określonym w art. 152a § 3 O.p. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 228 § 1 Ordynacji podatkowej, organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia: 1) niedopuszczalność odwołania; 2) uchybienie terminowi do wniesienia odwołania; 3) pozostawienie odwołania bez rozpatrzenia, jeżeli nie spełnia warunków wynikających z art. 222. Z dyspozycji powyższego przepisu jednoznacznie wynika zatem, że organ odwoławczy w postępowaniu wstępnym jest zobligowany do podjęcia czynności mających na celu ustalenie, czy odwołanie jest dopuszczalne, czy zostało wniesione z zachowaniem terminu oraz czy odwołanie spełnia wymagania co do treści. W niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wywiązało się z tych obowiązków. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wykazało, że pismem z dnia 22 stycznia 2015 r. wezwało pełnomocnika A do wyjaśnienia na piśmie, czy wskazana wyżej decyzja Wójta Gminy G. z dnia [...] r. nr [...] została doręczona w formie elektronicznej oraz do wyjaśnienia na piśmie kiedy i w jaki sposób zostało złożone odwołanie od wskazanej wyżej decyzji. W piśmie z dnia 23 lutego 2015 r. pełnomocnik A oświadczył, że w/w decyzja nie została jej doręczona w formie elektronicznej i wyjaśnił, że odwołanie od wskazanej wyżej decyzji zostało wniesione za pośrednictwem poczty w dniu 12 grudnia 2014 r., a drugie w dniu 2 stycznia 2015 r. Już z powyższych wyjaśnień pełnomocnika skarżącej wynika, że w sprawie złożono dwa odwołania od decyzji wymiarowej - pierwsze 12 grudnia 2014 r., a drugie 2 stycznia 2015 r. Należy podkreślić, iż organy podatkowe działają na podstawie przepisów prawa (art. 120 Ordynacji podatkowej), a żaden przepis tej ustawy nie nakłada obowiązku powtórnego wysłania decyzji stronie postępowania podatkowego, kiedy wcześniej taką decyzję organ uznał za doręczoną. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej uważa, iż doręczenie spornej decyzji wymiarowej z dnia [...] r. nastąpiło za pośrednictwem Poczty (w dniu 28 listopada 2014 r.) i odwołanie od tej decyzji złożono w terminie w dniu 12 grudnia 2014 r. Zatem otrzymanie od organu podatkowego każdej następnej przesyłki z tą samą decyzją wymiarową podatnik powinien traktować co najwyżej jako informację o określeniu podatku, bez skutków prawnych wiążących się z możliwością złożenia odwołania od tego aktu. Postępowanie administracyjne, w tym podatkowe, oparte jest na zasadzie dwuinstancyjności, co oznacza, że sprawa powinna zostać dwukrotnie rozpoznana i rozstrzygnięta. Organ odwoławczy badając dopuszczalność odwołania musi sprawdzić, czy wcześniej strona nie zainicjowała postępowania odwoławczego. Wyczerpanie tej możliwości powoduje niedopuszczalność odwołania i nie jest możliwe kilkukrotne składanie odwołań od jednej decyzji. W niniejszej sprawie odwołanie z dnia 2 stycznia 2015 r. od decyzji Wójta Gminy G. z dnia [...] r. było drugim odwołaniem, o identycznej treści, jak to złożone 12 grudnia 2014 r. Wobec tego w sprawie miał zastosowanie przepis art. 228 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. prawidłowo stwierdziło niedopuszczalność tego odwołania. Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), należało skargę oddalić. E.J.