I SA/Łd 94/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz Sędziowie: Sędzia WSA Paweł Kowalski Sędzia WSA Bartosz Wojciechowski (spr.) Protokolant: Szymon Chrostek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2012 r. sprawy ze skargi R. G. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku R. G. z dnia [...] r. dotyczącego udzielenia pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w części dotyczącej pytania o potwierdzenie konkretnie wskazanej we wniosku kwoty, jako kwoty przychodu, którą należy wydatkować na własne cele mieszkaniowe, aby skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych . W toku postępowania ustalono, że w dniu [...] r. do Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w P. został złożony wniosek skarżącego – R. G. o udzielenie pisemnej interpretacji prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu ze sprzedaży nieruchomości. W związku ze stwierdzeniem braków formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, pismem z dnia [...] r., Nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: W dniu 18 maja 2010 r. skarżący dokonał wpłaty rękojmi w kwocie 14.870 zł, w celu przystąpienia do licytacji sądowej lokalu mieszkalnego w Ł. przy ul. A. Dnia 25 maja 2010 r., skarżący wygrał sądową licytację, na której zakupił lokal mieszkalny za kwotę 99.134 zł. Lokal ten sprzedał za kwotę 170.000 zł w dniu 25 października 2010 r. W dniu 26 kwietnia 2011 r. skarżący złożył do Urzędu Skarbowego deklarację PIT-39 wykazując w nim: przychód ze sprzedaży 170.000 zł, koszty uzyskania przychodu 100.226,10 zł, dochód 69.773,90 zł, kwotę dochodu zwolnionego od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt. 131 ustawy - 69.700 zł, - dochód do opodatkowania 74 zł, podatek należny 14 zł, który uiścił. Następnie w dniu [...]r., skarżący dokonał wpłaty rękojmi w kwocie 11.900 zł w celu przystąpienia do licytacji sądowej lokalu mieszkalnego w Ł. przy ul. B. Dnia [...] r., skarżący wygrał sądową licytację, na której zakupił lokal mieszkalny za kwotę 89,600 zł. Kwotę 77.700 zł stanowiącą różnicę, pomiędzy wylicytowaną ceną (89.600 zł) pomniejszoną o kwotę rękojmi (11.900 zł) wpłaconą dnia 30 sierpnia 2010 r., uiścił w dniu 29 października 2010 r. ze środków finansowych uzyskanych z wcześniejszej sprzedaży lokalu przy ul. A. Skarżący lokal ten (przy ul. B) sprzedał za kwotę 143.000 zł w dniu 20 maja 2011 r., a rozliczenie do wykazania w deklaracji PIT-39 za 2011 r. przedstawił następująco: przychód ze sprzedaży 143.000 zł, koszty uzyskania przychodu 105.303,62 zł, dochód 37.696,38 zł, kwota dochodu zwolnionego od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt. 131 ustawy tj. 37.696,38 zł, dochód do opodatkowania 0 zł, podatek należny 0 zł. W dniu [...] r. skarżący, dokonał wpłaty rękojmi w kwocie 10.300 zł w celu przystąpienia do licytacji sądowej lokalu mieszkalnego w Ł. przy ul. C. W dniu [...] r., wygrał sądową licytację na której zakupił lokal mieszkalny za kwotę 97,000 zł., kwotę 86.700 zł, stanowiącą różnicę pomiędzy wylicytowaną ceną (97.000 zł), pomniejszona o kwotę rękojmi (10.300,00 zł) wpłaconą dnia 15 listopada 2010 r., Skarżący uiścił dnia 31 stycznia 2011 r. Ponadto skarżący w uzupełnieniu wniosku pismem z dnia 26 września 2011 r. stwierdził, że dokonana w dniu 25 października 2010 r. sprzedaż lokalu mieszkalnego przy ul. A i dokonana w dniu 20 maja 2011 r. sprzedaż lokalu mieszkalnego przy ul. B, nie nastąpiły cyt. "w wykonywaniu prowadzonej przeze mnie działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26.07.1991 r. opdof. Stwierdził, iż postanowienie Sądu Rejonowego o przysądzeniu na jego rzecz własności prawa do lokalu mieszkalnego położonego przy ul. A jest prawomocne od dnia 26 lipca 2010 r. lokalu mieszkalnego przy ul. B jest prawomocne od dnia 17 grudnia 2010 r. i lokalu mieszkalnego przy ul. C jest prawomocne od dnia 24 marca 2011 r. Skarżący wskazał również, że cyt. "mieszkanie w Ł. przy ul. B nabył na potrzeby własne, ale po jego nabyciu i wyremontowaniu podjął decyzję o jego sprzedaży z zyskiem, zaś mieszkanie w Ł. przy ul. C nabył, także na potrzeby własne, jakimi są uzyskiwane przychody z jego wynajmowania. Przychód uzyskany ze sprzedaży mieszkania w Ł. przy ul. A przeznaczył na zakup mieszkania w Ł. przy ul. B, zaś przychodu w kwocie 143.000 zł uzyskanego ze sprzedaży mieszkania w Ł. przy ul. B, dotychczas w żaden sposób nie wydatkował. Ponadto, w piśmie z dnia 26 września 2011 r. skarżący podał, iż cyt. "przez własne cele mieszkaniowe rozumie zakup mieszkania w celu późniejszej jego sprzedaży z zyskiem, bądź jego wynajmowania i uzyskiwania z tego tytułu przychodu z najmu". W związku z powyższym skarżący we wniosku zadał następujące pytania: 1. Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego można przyjąć, że uzyskując przychód ze sprzedaży pierwszego mieszkania w dniu 25 października 2010 r. w kwocie 170.000 zł, prawidłowo skorzystał ze zwolnienia z opodatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży mieszkania, o którym mowa wart. 21 ust l pkt. 131 ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych, ponieważ przed upływem dwuletniego okresu od daty sprzedaży tego mieszkania całą uzyskaną kwotę przychodu 170.000 zł wydatkował na własne cele mieszkaniowe gdyż: kwotę 77.700 zł wydatkował na zakup drugiego mieszkania przy ulicy B, którego licytację wygrał dnia 3 września 2010 r., ale za które zapłacił wylicytowaną cenę w dniu 29 października 2010 r. ze środków pochodzących ze sprzedaży pierwszego mieszkania przy ul. A; kwotę 97.000 zł wydatkował na zakup trzeciego mieszkania przy ulicy C, którego licytację wygrał dnia 24 listopada 2010 r., ale za którezapłacił wylicytowaną cenę w dniu 31 stycznia 2011 r. 2. Czy dla skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży mieszkania, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt. 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do wydatkowania pozostaje jeszcze kwota 143.000 zł przychodu uzyskanego ze sprzedaży drugiego mieszkania przy ul. B, którą powinien wydatkować do dnia 31 grudnia 2013 r. na własne cele mieszkaniowe - pod rygorem zapłacenia podatku dochodowego w stawce 19% z odsetkami od dnia 1 maja 2012 r. do dnia zapłaty? W zakresie pytania nr 1, Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. działając w imieniu Ministra Finansów, wydał w dniu [...] r. indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego Nr [...] dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu ze sprzedaży nieruchomości, uznającą stanowisko przedstawione we wniosku za nieprawidłowe (interpretacja indywidualna jest przedmiotem wniesionej do WSA skargi z dnia 5 grudnia 2011 r.). Natomiast, postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] , Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. działając w imieniu Ministra Finansów, odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w części dotyczącej pytania nr 2, tj. pytania o potwierdzenie konkretnie wskazanej we wniosku kwoty, jako kwoty przychodu, którą należy wydatkować na własne cele mieszkaniowe, aby skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa wart. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Na ww. postanowienie, pismem z dnia [...] r., wniesiono zażalenie. Postanowieniem z dnia [...] r., Nr [...] , Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. działając w imieniu Ministra Finansów, jako organ drugiej instancji utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Postanowienie skutecznie doręczono Stronie w dniu [...] r. Na postanowienie z dnia [...] r. Nr [...] , utrzymujące w mocy postanowienie organu pierwszej instancji z dnia [...] r., Nr [...] , o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wniosku Skarżącego o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego z dnia [...]r., uzupełnionego pismem z dnia [...]r., w części dotyczącej pytania nr 2, tj. pytania o potwierdzenie konkretnie wskazanej we wniosku kwoty, jako kwoty przychodu, którą należy wydatkować na własne cele mieszkaniowe, aby skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, skarżący złożył za pośrednictwem poczty skargę z dnia [...] r. W dniu [...] r. do Izby Skarbowej w Ł. Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w P. wpłynęła skarga na postanowienie ostateczne odmawiające wszczęcia postępowania o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia [...] r., Nr [...] , z wnioskiem o: uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia z dnia [...] r., nr [...] , obciążenie organu podatkowego kosztami postępowania sądowego, rozważenie celowości połączenia niniejszej sprawy (skargi) ze skargą Skarżącego z dnia [...] r. na pisemną interpretacje przepisów prawa podatkowego wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w P. dnia [...] r. nr [...] dot. podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości celem łącznego ich rozpoznania. Skarżący stwierdził, iż nie podziela stanowiska organu podatkowego, który odmawia potwierdzenia w drodze indywidualnej interpretacji podatkowej kwoty, jaką jako podatnik powinien wydatkować w okresie dwuletnim na własne cele podatkowe. Skarżący uważa, że jego stanowisko zawarte we wniosku o udzielenie interpretacji jest zasadne, bowiem dotyczy określonego i zaistniałego stanu faktycznego (art. 14b § 2 Ordynacji podatkowej) i przedstawia opis tego stanu faktycznego. Z tych też względów, składa skargę na odmowę wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego przez Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w P., celem jej wyeliminowania z obrotu prawnego. Ponieważ, skarga z dnia [...] r. na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w [...] Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w P. dnia [...] r., Nr [...] , dot. podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości jest nierozerwalnie związana z przedmiotem niniejszej skargi, skarżący wnosi o rozważenie celowości połączenia tych spraw do łącznego ich rozpoznania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. działając z upoważnienia Ministra Finansów wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje : Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na podstawie art. 14a § 1 Ordynacji podatkowej, minister właściwy do spraw finansów publicznych jest zobligowany do wydania, na wniosek zainteresowanego, w jego indywidualnej sprawie, pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Interpretacja ta zawierać ma ocenę stanowiska wnioskodawcy, wyrażoną we wniosku i uzasadnienie prawne. Wydana interpretacja ma dotyczyć tylko i wyłącznie stanu faktycznego przedstawionego w sposób wyczerpujący we wniosku (art. 14c § 1 w art. w związku z art. 14b § 2 i 3 Ordynacji podatkowej). Organ nie prowadzi bowiem żadnego postępowania dowodowego, nie ocenia też wiarygodności danych przedstawionych we wniosku (por. wyrok NSA z dnia 13 października 2009, II FSK 755/08, Lex nr 533817). Trafnie w tym kontekście podnosi Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Postępowanie o udzielenie interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego w odniesieniu do określonego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). W konsekwencji w postępowaniu o wydanie interpretacji organ ogranicza się do dokonania subsumpcji przedstawionego przez stronę stanu faktycznego pod stosowany przepis prawa podatkowego i uzasadnienia, dlaczego dany przepis ma zastosowanie w odniesieniu do danego przypadku. Tak właśnie organ postąpił, udzielając odpowiedzi na pierwsze z postawionych przez Skarżącego pytań, które to zagadnienie nie jest jednak objęte niniejszym postępowaniem sądowym Skarżący w swoim wniosku z dnia [...]r. wskazał stan faktyczny sprawy w taki sposób, że określił w pytaniu 2, którego dotyczy powyższe postępowanie sądowe, dokładną kwotę, która pozostała mu do wydatkowania na cele mieszkaniowe do dnia 31 grudnia 2013 roku. Z uwagi na fakt, że organ interpretujący nie jest uprawniony do określania kwoty dochodu podlegającego opodatkowaniu lub podlegającemu zwolnieniu z opodatkowania nie można, jak słusznie zauważył Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., domagać się potwierdzenia w trybie wydania interpretacji indywidualnej, czy konkretnie podana przez stronę we wniosku kwota 143000 złotych będąca elementem wyliczenia zobowiązania podatkowego jest prawidłowa. W tym zakresie wniosek nie zmierzał więc do dokonania wykładni, ale do uzyskania potwierdzenia, że wskazana kwota stanowi w istocie dochód podlegający opodatkowaniu, uzyskany ze sprzedaży mieszkania, który to dochód należy wydatkować w okresie dwóch lat od nabycia pod rygorem zapłacenia 19% podatku dochodowego od osób fizycznych. Kwestia ta pozostaje jednak w kompetencji organu, który będzie prowadził odpowiednie postępowanie podatkowe bądź kontrolne, albowiem wyłącznie w ramach takiego postępowania można ocenić, czy kwota przychodu uzyskanego ze sprzedaży mieszkania oraz różnica pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw a kosztami stanowi dochód Skarżącego w rozumieniu art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi rozstrzygnął jak w sentencji. P.Z-C.