I SO/Łd 6/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Tomasz Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 28 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi I. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za okres od sierpnia do grudnia 2013 r. postanawia: odrzucić wniosek. Postanowieniem z 30 marca 2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. stwierdził, że odwołanie I. W. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. T. z [...] r. w sprawie podatku od towarów i usług za okres od sierpnia do grudnia 2013 r., zostało wniesione z uchybieniem terminu. Powyższe rozstrzygniecie zostało doręczone podatnikowi, przebywającemu w zakładzie karnym, w dniu 21 kwietnia 2015 r. W odpowiedzi na postanowienie organu odwoławczego podatnik złożył 27 lipca 2015 r. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na to postanowienie. Wniosek ten skierował do Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. T.. Pismo podatnika wpłynęło do organu 31 lipca 2015 r., a 6 sierpnia 2015 r. organ pierwszej instancji przekazał je zgodnie z właściwością Dyrektorowi Izby Skarbowej w Ł.. W swoim wniosku podatnik powołał się na zły stan zdrowia psychicznego i wynikającą stąd konieczność zażywania leków psychotropowych. W związku z tym w okresie od marca do czerwca 2015 r. nie był w stanie zrozumieć treści kierowanych do niego pism. Podatnik wyjaśnił dalej, że o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu dowiedział się dopiero 24 lipca 2015 r., z treści jednego z pism otrzymanych od organu pierwszej instancji. Skarżący podniósł, że gdyby jego stan zdrowia na to pozwalał, skargę złożyłby we właściwym terminie. Jednocześnie wniósł o zwrócenie się do Dyrektora Zakładu Karnego w S. o wydanie kserokopii karty zdrowia oraz karty zagrożenia samobójstwem, na potwierdzenie jego stanu zdrowia. W odpowiedzi na wniosek strony organ odwoławczy wniósł o jego nieuwzględnienie. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę organ podatkowy podniósł, że pismo doręczone stronie 24 lipca 2015 r., zawierało między innymi informację o skutkach uchybienia terminu do dokonania czynności procesowych oraz o możliwości ubiegania się o przywrócenie takiego terminu. Pismo to zostało wysłane podatnikowi w związku z toczącym się z jego udziałem postępowaniem w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. Ponadto organ podatkowy wskazał na szereg pism, które podatnik sporządził i wysłał do organu prowadzącego postępowanie w zakresie podatku dochodowego, w okresie pomiędzy kwietniem a lipcem 2015 r., a także na to, że 7 czerwca 2015 r. podatnik został zapoznany z całością akt tej sprawy (czynność ta odbyła się w Zakładzie Karnym w S.). W ocenie organu okoliczności te świadczyły o tym, że podatnik mógł złożyć skargę we właściwym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek podatnika jest spóźniony i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkiem przywrócenia terminu jest między innymi złożenie stosownego wniosku we właściwym czasie. Strona powinna złożyć ów wniosek w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.), przy czym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 p.p.s.a.). Co istotne, dla zachowania terminu do złożenia rozpatrywanego wniosku nie wystarczy nadanie pisma pod adresem jakiegokolwiek organu administracji czy sądu, ale jedynie organu wskazanego w cytowanym art. 87 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżący, chcąc zachować siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., powinien nadać w tym terminie za pośrednictwem administracji zakładu karnego pismo skierowane do Dyrektora Izby Skarbowej w Ł.. Tak się jednak nie stało. Skarżący skierował ów wniosek do organu niewłaściwego, to jest do Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. T.. W takim przypadku, dla zachowania terminu, o którym mowa w art. 87 § 3 p.p.s.a., decydujące znaczenie miał moment, w którym Naczelnik Urzędu Skarbowego przekazał pismo podatnika do organu właściwego (por. wyrok NSA z 26 września 2008 r., II OSK 1101/07, a także postanowienia NSA z 22 lutego 2006 r., I FZ 38/06 oraz z 18 czerwca 2008 r., I OSK 651/08 i powołane tam orzecznictwo; wszystkie orzeczenia dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/ – dalej: CBOSA). Przyjmując za skarżącym, że o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do zaskarżenia postanowienia z 30 marca 2015 r., dowiedział się dopiero 24 lipca 2015 r., z treści jednego z pism Naczelnika Urzędu Skarbowego, wspomniany wniosek o przywrócenie terminu powinien zostać złożony najpóźniej 31 lipca 2015 r. Tego też dnia do Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. T. wpłynęło pismo zawierające wspomniany wniosek podatnika. Naczelnik Urzędu Skarbowego kierując się dyrektywą wynikającą z art. 170 § 1 Ordynacji podatkowej przekazał pismo właściwemu adresatowi, to jest Dyrektorowi Izby Skarbowej w Ł.. Moment, w którym nadano pismo zawierające wniosek podatnika na adres właściwego organu podatkowego, zgodnie z tym co wskazano wyżej, należy traktować jako miarodajny dla oceny zachowania siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 3 p.p.s.a. Przekazanie to nastąpiło dopiero 6 sierpnia 2015 r., a zatem po upływie wymaganego prawem terminu. Reasumując, rozpatrywany wniosek I. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r., stwierdzające uchybienie terminu do złożenia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P.T. z [...] r., został wniesiony z uchybieniem terminu. Konsekwencje złożenia wniosku o przywrócenie terminu po terminie określa art. 88 p.p.s.a. W myśl tego uregulowania spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Ze wskazanych wyżej względów Sąd, na podstawie wspomnianego art. 88 p.p.s.a., odrzucił rozpatrywany wniosek. Ake.