II SA/Łd 1057/13

Dnia 5 listopada 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej Wójtowi Gminy K. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi, zaksięgowaną w dniu 19 września 2013 roku, pod pozycją [...]. a.bł. Wójt Gminy K. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...], którą uchylono w całości decyzję Wójta Gminy K. z dnia [...] nr [...] odmawiającą przyznania dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka – K. G. i przyznającą M. M.-G. dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka – K. G. w kwocie 170,00 zł miesięcznie na okres zasiłkowy 2012/2013 od dnia 1 lipca 2013 r. do dnia 31 października 2013 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W uzasadnieniu Kolegium podniosło, że Wójt Gminy K. nie może skutecznie wnieść skargi, bowiem był organem administracji uprawnionym do wydania decyzji administracyjnej w I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zaważył, co następuje: Skarga Wójta Gminy K. podlega odrzuceniu jako wniesiona przez podmiot do tego nieuprawniony. Postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone jedynie na podstawie skargi wniesionej przez podmiot do tego legitymowany. Brak legitymacji do wniesienia skargi stanowi podstawę do jej odrzucenia jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Przepis art. 58 § 3 p.p.s.a. uprawnia sąd do odrzucenia skargi postanowieniem na posiedzeniu niejawnym. Należy podkreślić, iż w zakresie, w jakim organ jednostki samorządu terytorialnego wykonuje funkcję organu administracji publicznej, nie jest on uprawniony do reprezentowania jej interesu prawnego, rozumianego jako interes osoby prawnej, a tym bardziej nie legitymuje go do tego wzgląd na interes społeczności lokalnej. Postępowanie przed sądem administracyjnym może być skutecznie wszczęte jedynie z inicjatywy podmiotu pozostającego poza systemem organów, których działalność ma podlegać kontroli tego sądu. Powyższe wnioski uzasadnione są treścią normy zawartej w art. 50 § 1 p.p.s.a, zgodnie z którym uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Przez interes prawny do wniesienia skargi rozumie się taką sytuację, w której stan ten wpływa na uprawnienia lub obowiązki określonego podmiotu prawa, wynikające z norm prawa materialnego. Zatem skarga może dotyczyć tylko własnej sprawy administracyjnej skarżącego pojmowanej jako możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjno-prawnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 24 września 2008 roku, sygn. akt III SA/Wa 628/08, LEX nr 486485, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 25 stycznia 2008 roku, sygn. akt VI SA/Wa 1958/07, LEX nr 463905, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 2 października 2008 roku, sygn. akt II SA/Gd 344/08, LEX nr 499833). Konkludując, powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego, czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia skutkuje po stronie organu wyłącznie powstaniem uprawnień i obowiązków. Nie powoduje to jednak, że stanie się on nosicielem interesu prawnego w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a. Bowiem, co istotne, organ taki, obowiązany działać w granicach i na podstawie przepisów prawa, powołany został jedynie do wykonywania przyznanych mu kompetencji w ramach administracji publicznej. Mając na względzie, iż Wójt Gminy K. nie posiada legitymacji do wniesienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia. a.bł.