II SA/Łd 118/09

Dnia 30 czerwca 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Zbrojewski, Sędziowie Sędzia NSA Anna Stępień (spr.), Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska, Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Kośka, po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2009 roku na rozprawie sprawy ze skargi B. L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. LS Decyzją z dnia [...] nr [...] Prezydent Miasta Ł. zatwierdził projekt budowlany i udzielił Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Ł. pozwolenia na budowę obejmującego remont kapitalny, nadbudowę i dobudowę budynku frontowego wraz z kanalizacją deszczową na nieruchomości nr ewid. 449/1 położonej w Ł. przy ul. A 17. Od powyższej decyzji odwołały się U. K.-L. i B. L.. Decyzją z dnia [...] nr [...] Wojewoda [...] uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Według organu odwoławczego w przedmiotowej sprawie nie został wydany nakaz rozbiórki ciepłociągu znajdującego się w Ł. przy ul. A15 i wobec tego brak jest podstaw do odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego jedynie ze względu na toczące się postępowanie przed organami nadzoru. Wojewoda wskazał ponadto, iż w toku postępowania przed organem I instancji naruszono art. 101 § 1 k.p.a., art. 10 § 1 k.p.a., § 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 11 listopada 2001 r. w sprawie rodzaju obiektów budowlanych, przy których realizacji wymagane jest ustanowienie inspektora nadzoru inwestorskiego (Dz.U. nr 138, poz. 1554), § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. nr 120, poz. 1133). Dodatkowo organ podniósł, że na projekcie widnieje budynek gospodarczy oznaczony nr 3, usytuowany w granicy nieruchomości, który jak wynika z opisu jest przeznaczony do rozbiórki. Roboty budowlane związane z wymienionym budynkiem wymagają uzyskania pozwolenia na rozbiórkę i wobec tego inwestor powinien określić swoje zamierzenia w stosunku do tego budynku, wskazując, czy postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia na rozbiórkę ma zostać objęte toczącym się postępowaniem w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę niniejszej inwestycji, czy też zostanie złożony odrębny wniosek o uzyskanie pozwolenia na rozbiórkę. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Prezydent nie odniósł się również do zgodności projektu budowlanego przedstawionego do zatwierdzenia z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Postanowieniem z dnia 9 września 2008 r. Prezydent Miasta Ł. na podstawie art. 101 § 1 i 3 k.p.a. odmówił B. L. zawieszenia postępowania. Decyzją z dnia [...] nr [...] Prezydent Miasta Ł. na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006 r. nr 156, poz. 1118), art. 104 k.p.a. zatwierdził projekt budowlany i udzielił Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Ł. pozwolenia na budowę obejmującego remont kapitalny, nadbudowę i dobudowę budynku frontowego wraz z kanalizacją deszczową na nieruchomości nr ewid. 449/1, położonej w Ł. przy ul. A 17. Od wskazanego rozstrzygnięcia odwołały się B. L. i U. K. –L.. B. L. zarzuciła naruszenie art. 10 § 1 k.p.a., poprzez brak zawiadomienia strony przed wydaniem decyzji o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak rozważenia możliwości zawieszenia niniejszego postępowania do czasu rozstrzygnięcia kwestii legalności ciepłociągu. Podkreśliła, iż decyzją z dnia [...] nr [...] WINB w Ł. uchylił decyzję nakazującą Zakładowi Sieci Cieplnej w Ł. wykonanie robót budowlanych koniecznych do doprowadzenia do zgodności z prawem ciepłociągu podziemnego, biegnącego przez teren nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A 15. We wskazanej decyzji podniesiono, iż uchylona decyzja była niewykonalna z powodu nieokreślenia robót budowlanych, które miały zostać zrealizowane, ponadto nie zostały wykazane przesłanki do zastosowania trybu z art. 40 Prawa budowlanego. Dodatkowo strona zarzuciła, iż roboty budowlane polegające na nadbudowie i dobudowie budynku frontowego przy ul. A 17 spowodują istotne zmniejszenie bramy wjazdowej na przedmiotową nieruchomość, przez co utrudniony zostanie dostęp do drogi publicznej. Powyższe odwołanie B. L. uzupełniła następnie pismami z dnia 20 listopada 2008 r. i 27 listopada 2008 r., w których oprócz dotychczas podnoszonych zarzutów wskazała, iż zaprojektowana w granicy z jej nieruchomością instalacja klimatyzacji narusza przepisy o ochronie środowiska i wpłynie negatywnie na wartość jej nieruchomości. Jej zdaniem inwestor nie załączył do projektu wymaganych przepisami prawa opinii, uzgodnień oraz pozwoleń, nie ustalił z nią również możliwości korzystania z jej nieruchomości przy remoncie budynku. Z kolei U. K. – L. w swoim odwołaniu wniosła o zawieszenie postępowania do czasu rozpatrzenia sprawy przez WSA w Łodzi w kwestii legalności decyzji Wojewody z dnia [...] Zarzuciła naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. Jej zdaniem, organ nie rozważył w projekcie rozbudowy możliwości przebiegu ciepłociągu zgodnie ze wskazówkami z decyzji WINB w Ł. z dnia [...] nr [...]. Ponadto pominął kwestię realizacji w granicy nieruchomości przy ul. A 15 i 17 instalacji deszczowej i klimatyzacji. Jej zdaniem zarówno organ jak i inwestor powinni rozważyć inną możliwość ogrzewania budynku, aniżeli z sieci ciepłowniczej, która znajduje się w złym stanie technicznym i jest wadliwie zaprojektowana. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Wojewoda [...] po rozpatrzeniu wniosku U. K. – L. odmówił zawieszenia postępowania. Decyzją z dnia [...] nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Zdaniem Wojewody kwestia ciepłociągu biegnącego przez teren nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A 15 nie ma znaczenia dla niniejszej sprawy. Przedstawiony do zatwierdzenia projekt budowlany nie obejmuje bowiem modernizacji ciepłociągu, jego przedmiotem jest natomiast wyłącznie węzeł cieplny znajdujący się w budynku inwestora. Z przedstawionego projektu wynika bowiem, że budynek zasilany będzie z istniejącego już przyłącza, w które inwestor nie będzie ingerował. Poza tym Wojewoda podniósł, że nie ma podstaw do odmowy zatwierdzenia projektu budowanego, skoro brak jest nakazu rozbiórki spornego ciepłociągu. Odnosząc się do zarzutu odwołania, iż nadbudowa i dobudowa budynku frontowego przy ul. A 17 spowoduje zmniejszenie bramy wjazdowej, Wojewoda wskazał, że szerokość bramy wjazdowej, co wynika niespornie z projektu budowlanego, nie ulegnie zmianie i w tej sytuacji brak jest podstaw do stwierdzenia, że obsługa komunikacyjna nieruchomości przy ul. A 17 zostanie utrudniona. Jeśli natomiast chodzi o klimatyzację, to Wojewoda wyjaśnił, iż nie kwalifikuje się ona do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Konstatując, Wojewoda podniósł, że inwestor złożył wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę załączając kompletny projekt budowlany, wykonany przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, normami i zasadami wiedzy technicznej oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Powyższe okoliczności świadczą zatem niewątpliwie o spełnieniu przesłanek z art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego i zasadności wydania przez organ I instancji decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi B. L. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zarzuciła naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy toczy się postępowanie w sprawie samowolnie wybudowanego ciepłociągu, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a., art. 107 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego rozpatrzenia zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i pobieżne uzasadnienie decyzji, w szczególności w zakresie przesłanek z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., art. 35 ust. 3 Prawo budowlane w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 3 poprzez brak wymaganych prawem uzgodnień. Skarżąca podniosła ponadto zarzut naruszenia § 4 ust. 1 pkt 2 w zw. z § 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej (Dz. U. z 2003 r. nr 121, poz. 1137) poprzez brak w aktach sprawy uzgodnienia z Państwową Strażą Pożarną pod względem ochrony przeciwpożarowej, co winno skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji. Wskazała również na naruszenie art. 231 k.p. poprzez brak w aktach sprawy opinii uprawnionych rzeczoznawców, co do przebudowy obiektu, w którym przewiduje się pomieszczenia pracy. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, argumentując jak w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało oddalić. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Powyższe oznacza, że do kompetencji sądu administracyjnego należy ocena, czy zaskarżony akt administracyjny jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz z przepisami formalnymi, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. W rozpoznawanej sprawie istotą sporu jest odpowiedź na pytanie, czy Wojewoda [...] zasadnie utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. o udzieleniu Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Ł. pozwolenia na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego w zakresie remontu kapitalnego, nadbudowy i dobudowy budynku frontowego wraz z kanalizacją deszczową na nieruchomości położnej w Ł. przy ul. A 17. Aby odpowiedzieć na tak sformułowane pytanie w pierwszej kolejności godzi się wyjaśnić, iż problematyka udzielenia pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego została unormowana w przepisach ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006 r. nr 156, poz. 1118 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 tej ustawy pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ora złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 1-3 do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć: cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu; nie dotyczy to uzgodnienia i opiniowania przeprowadzanego w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000; oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 1 i 4 ustawy). Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że warunkiem uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę jest złożenie kompletnej dokumentacji projektowej wraz z oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, stosownymi opiniami, uzgodnieniami i pozwoleniami, która następnie podlega ocenie właściwego organu architektoniczno-budowlanego pod kątem zgodności projektowanego zamierzenia inwestycyjnego z planem zagospodarowania przestrzennego lub w przypadku jego braku z wymogami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz z przepisami techniczno-budowlanymi. Pozytywne ustalenia w tym zakresie obligują organ do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Oceniając w tym kontekście zgromadzoną w sprawie dokumentację godzi się przede wszystkim zauważyć, iż inwestor - Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Ł. złożył w siedzibie organu I instancji kompletny projekt budowlany, składający się z czternastu tomów, obejmujących projekt zagospodarowania, budowlano-wykonawczy dotyczący remontu kapitalnego, dobudowy, odtworzenia i nadbudowy, projekt konstrukcyjny, architektoniczny wnętrza holu i sieni wejściowej, projekt architektoniczny detali zewnętrznych, sieci wewnętrznej komputerowej, instalacji elektrycznej siły światła wraz z rozdzielniami, instalacji klimatyzacji, kanalizacji deszczowej, instalacji wodociągowo-kanalizacyjnej, instalacji centralnego ogrzewania, projekt funkcjonalno-użytkowy wnętrz obiektu, projekt osuszania, odgrzybiania i zabezpieczenia obiektu przed owadami oraz projekt węzła cieplnego. Rzeczony projekt został sporządzony przez osoby posiadające do tego stosowne uprawnienia budowlane, legitymujące się ważnymi zaświadczeniami o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego. Dołączono do niego oświadczenie o posiadanym przez inwestora prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] o lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na dobudowie i nadbudowie budynku biurowego, przewidzianej do realizacji w Ł. przy ul. A 17 na działce nr 449/1, warunki przyłączenia urządzeń elektrycznych i instalacji z [...] Zakładu Energetycznego Dystrybucja Sp. z o.o. z dnia 29 sierpnia 2007 r. oraz uzgodnienie projektu w tym zakresie z dnia 27 maja 2008 r., wymagania techniczne Zakładu Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. w Ł. z dnia 11 września 2007 r. oraz uzgodnienie projektu w tym zakresie z dnia 25 kwietnia 2008 r., pismo A Ł. Zakładu Sieci Cieplnej z dnia 30 sierpnia 2007 r. w sprawie dostaw ciepła oraz warunki techniczne dla projektu modernizacji węzła cieplnego z dnia 10 kwietnia 2008 r., pisma Miejskiego Konserwatora Zabytków z dnia 14 września 2006 r. i 19 lutego 2007 r. oraz protokół uzgodnienia dokumentacji projektowej z dnia 26 maja 2008 r. Według składu orzekającego rozważany projekt odpowiada warunkom określonym w decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz normom techniczno-budowlanym. Jest on zatem zgodny z regulacjami art. 35 ust. 1 ustawy – Prawo budowlane i z tego też względu organ I instancji nie mógł odmówić Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Ł. udzielenia pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego na realizację inwestycji polegającej na remoncie kapitalnym, nadbudowie i dobudowie budynku frontowego wraz z kanalizacją deszczową na nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A 17, oznaczonej nr ewid. 449/1. Sąd, przechodząc następnie do oceny zarzutów skargi, stwierdził, iż nie zasługują one na uwzględnienie. Przede wszystkim chybiony jest zarzut o naruszeniu § 4 ust. 1 pkt 2 w zw. z § 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie uzgodnienia projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej (Dz. U. nr 121, poz. 1137), ponieważ z załączonej do akt dokumentacji wynika, że rzeczony projekt w dniu 15 kwietnia 2008 r. został uzgodniony z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. Podobnie rzecz się przedstawia, jeśli chodzi o zarzut dotyczący naruszenia art. 231 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz. U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 ze zm.), z uwagi na brak w aktach sprawy opinii uprawnionego rzeczoznawcy, co do przebudowy obiektu, w którym przewiduje się pomieszczenia pracy. Ustosunkowując się do tegoż zarzutu w pierwszej kolejności trzeba wskazać, iż przepis art. 231 k.p. nie reguluje kwestii uzgodnień projektu budowlanego. Problematykę tę normuje natomiast przepis art. 213 § 1 k.p., który stanowi, że pracodawca jest obowiązany zapewniać, aby budowa lub przebudowa obiektu budowlanego, w którym przewiduje się pomieszczenia pracy, była wykonywana na podstawie projektów uwzględniających wymagania bezpieczeństwa i higieny pracy, pozytywnie zaopiniowanych przez uprawnionych rzeczoznawców, zgodnie z odrębnymi przepisami. Warunek, o którym mowa w cytowanym przepisie został spełniony. W dniu 15 kwietnia 2008 r. projekt uzgodniono bowiem z rzeczoznawcą pod kątem wymagań bezpieczeństwa i higieny pracy. W tym stanie rzeczy, skoro projekt posiadał wszystkie wymagane przepisami prawa uzgodnienia, to zarzut dotyczący naruszenia art. 35 ust. 3 w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego należało uznać za błędny. W ocenie Sądu nieprawidłowy jest również zarzut dotyczący naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy toczy się postępowanie odnośnie samowolnie wybudowanego ciepłociągu. Zgodnie z treścią w/w przepisu organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przez pojęcie "zagadnienie wstępne" rozumie się sytuacje, w których wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie, która jest przedmiotem postępowania przed właściwym organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego. Jego treścią może być wypowiedź co do uprawnienia lub obowiązku, stosunku lub zdarzenia prawnego albo inne jeszcze okoliczności mające znaczenie prawne. Zawieszenie postępowania na tej podstawie uzależnione jest od wystąpienia łącznie trzech przesłanek, takich jak: postępowanie administracyjne musi być w toku, rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej będącej przedmiotem postępowania zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, zagadnienie wstępne nie zostało jeszcze rozstrzygnięte (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 października 2006 r. sygn. akt VI SA/Wa 442/06 - LEX nr 265649). Innymi słowy, aby organ administracyjny mógł zastosować przepis art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., musi istnieć związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. W przypadku braku takiego związku zawieszenie postępowania na tej podstawie jest niedopuszczalne. W przekonaniu Sądu kwestia ewentualnej legalności ciepłociągu przebiegającego pod nieruchomością skarżącej znajdującą się w Ł. przy ul. A 15 nie jest zagadnieniem prawnym, którego uprzednie rozstrzygnięcie mogłoby mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy dotyczącej przedmiotowego pozwolenia na budowę. Wyjaśnić trzeba, iż w świetle załączonego do akt projektu (tom XIV), w części dotyczącej modernizacji węzła cieplnego wynika, że istniejący węzeł cieplny jest zlokalizowany w wydzielonym pomieszczeniu znajdującym się w piwnicy istniejącego budynku, węzeł ten jest obecnie wyłączony. Stan projektowany to z kolei: nowy, modernizowany węzeł cieplny, który projektuje się jako węzeł kompaktowy w pomieszczeniu istniejącego węzła. Na marginesie dodać jeszcze trzeba, że Wojewoda rzeczowo i trafnie ustosunkował się do podniesionego w odwołaniu zarzutu naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., argumentując iż w przedmiotowej sprawie nie występuje zagadnienie prejudycjalne, a ponadto brak jest nakazu rozbiórki ciepłociągu i z tego też powodu nie ma podstaw do odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego jedynie ze względu na toczące się postępowanie przed organami nadzoru. Poczynione wyżej uwagi świadczą zatem bezspornie o bezzasadności zarzutu dotyczącego naruszenia art. 77 § 1, art. 80, art. 107 i 140 k.p.a. Jeśli chodzi o zarzut bezprawnego korzystania przez inwestora z nieruchomości B. L., to wyjaśnić trzeba, że skarżąca może dochodzić swoich roszczeń na drodze postępowania cywilnego przed właściwym sądem powszechnym. Podniesiona okoliczność nie miała natomiast żadnego znaczenia dla oceny legalności zaskarżonej decyzji. Podsumowując, w ocenie Sądu, postępowanie administracyjne poprzedzające wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego zostało przeprowadzone zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa materialnego i procedury administracyjnej. Dodatkowo skład orzekający w niniejszym postępowaniu ocenił zarzuty skargi jako zupełnie niezasadne i uznał, że nie zachodzą przesłanki do stwierdzenia nieważności kwestionowanej decyzji. Z tych powodów Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. A. T.-P.