II SA/Łd 1239/11

Dnia 2 lutego 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda – Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. A. – H. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi M. A. – H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku, Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za nieterminowe przekazanie zbiorczego zestawienia danych o rodzajach i ilości odpadów p o s t a n a w i a : - oddalić wniosek M. A. – H. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. k.o. Postanowieniem z dnia 29 grudnia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę M. A. – H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za nieterminowe przekazanie zbiorczego zestawienia danych o rodzajach i ilości odpadów. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącej dnia 10 stycznia 2012 roku. W dniu 16 stycznia 2012 roku M. A. – H. wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi podnosząc, że prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej wspólnie z E. W. Organ administracji obu instancji wydały w ich sprawie jedną decyzję, gdyż odnosiła się ona do wspólnego obowiązku. Skarga była jedna, mimo że została wniesiona w dwóch egzemplarzach podpisanych oddzielnie przez każdą ze wspólniczek. Z tego powodu skarżąca myślała, że zgodnie z art. 214 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, opłata będzie tylko jedna. Skarżąca i jej wspólniczka otrzymując pismo wzywające do uiszczenia opłaty uznały, że zgodnie z treścią art. 214 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, mają obowiązek uiścić tylko jeden wpis od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 86 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu uprawdopodabniając jednocześnie okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności może nastąpić tylko z ważnych powodów, co do których zainteresowany uprawdopodobni, że wystąpiły bez jego winy. Te ważne powody wskazywać powinny na obiektywne, niezależne od strony przyczyny uchybienia terminu. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu i stanowiących ważny powód zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Wnioskodawca powinien uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające wniosek, a więc w szczególności brak winy w niedochowaniu terminu (por. postanowienie NSA z dnia 5 lipca 2001 roku, I SA 1735/00, Lex Nr 54157, postanowienie NSA z dnia 15 marca 2001 roku, I SA 2637/00, Lex Nr 54513, postanowienie NSA z dnia 12 grudnia 2000 roku, I SA 743/00, Lex Nr 54515). O braku winy można zatem mówić jedynie, gdy strona uchybiła terminowi na skutek okoliczności od niej niezależnych, którym nie mogła zapobiec mimo dołożenia najwyższej staranności. Staranność strony należy oceniać przy użyciu miernika staranności, jakiej można oczekiwać od przeciętego człowieka należycie dbającego o swoje sprawy. Brak uprawdopodobnienia przez stronę przyczyny uniemożliwiającej dokonanie czynności w terminie powoduje brak podstaw do przywrócenia terminu do dokonania tej czynności (por. postanowienie NSA z dnia 3 marca 2005 roku, II OZ 42/05, nie publ.). Ustosunkowując się do argumentów wniosku o przywrócenie terminu należy wyjaśnić, że z dokumentów załączonych do akt sądowych wynika, że w dniu 28 listopada 2011 roku skarżąca odebrała wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi wraz z pouczeniem o tym, że nieuiszczenie wpisu od skargi skutkować będzie jej odrzuceniem. Owszem, kwestionowana w skardze decyzja odnosiła się do dwóch wspólniczek spółki cywilnej, ale każda ze skarg została zarejestrowana jako oddzielna sprawa, czego wyrazem było nadanie im różnych sygnatur. Wezwania do uiszczenia wpisu w obu sprawach były przesłane w odrębnych przesyłkach skierowanych do każdej ze wspólniczek z osobna i zawierały oznaczenie dwiema różnymi sygnaturami akt sprawy. Wobec tego, w ocenie Sądu, brak było podstaw do twierdzenia, że opłata w obu sprawach jest wspólna i że do opisanej sytuacji zastosowanie ma przepis art. 214 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z treścią § 2 powołanego przepisu, pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. Wynikająca z cytowanego przepisu zasada, że wnoszone przez kilka osób pismo podlega jednej opłacie, ma zastosowanie wyłącznie w przypadku współuczestnictwa materialnego, tj. wówczas, gdy dla kilku osób uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne. Opłata ta obciąża wówczas te osoby solidarnie, co oznacza, że jej uiszczenie przez jedną z tych osób zwalnia pozostałe od obowiązku uiszczenia opłaty. Natomiast w przypadku współuczestnictwa formalnego każda z osób wnoszących pismo uiszcza opłatę oddzielnie, stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. Zaprezentowany pogląd znajduje swoje potwierdzenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. np. postanowienie z dnia 26 maja 2009 roku, II OSK 767/09, Lex Nr 574229 i inne). W tym miejscu sięgając do istoty spółki cywilnej należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 860 § 1 kodeksu cywilnego, przez umowę spółki wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie wkładów. W doktrynie i orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że spółka cywilna nie jest podmiotem prawnym odrębnym od wspólników, lecz jest wielostronnym stosunkiem zobowiązaniowym łączącym wspólników. Spółka cywilna nie ma osobowości prawnej, zdolności sądowej, wekslowej, upadłościowej, ani układowej. Tym samy, zdaniem Sądu, nie było żadnych podstaw do uznania, że w sprawie zachodzi współuczestnictwo materialne uprawniające do uiszczenia jednego wpisu od skargi. Przede wszystkim jednak, po raz kolejny podkreślić należy, iż każda ze wspólniczek otrzymała odrębne wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, które opatrzone była inną sygnaturą akt sprawy. Konkludując w przedmiotowej sprawie, w ocenie Sądu, skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Okoliczności przedstawione przez stronę nie świadczą bowiem o zachowaniu przez nią należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Wnioskodawczyni nie powołała się na fakt, iż w terminie do uiszczenia wpisu od skargi, znajdowała się w wyjątkowej, niezależnej od siebie sytuacji uniemożliwiającej zachowanie terminu do dokonania czynności. W tej sytuacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu. k.o.