II SA/Łd 1350/11

Dnia 25 stycznia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi –Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E.N. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E.N. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...], w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z części nieruchomości postanawia: oddalić wniosek. B.C. W dniu 15 listopada 2011 r. E. N. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z części nieruchomości, wnosząc o uchylenie rozstrzygnięć organów obu instancji oraz wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody strona odwołała się do argumentacji zawartej w motywach skargi i podniesionych w niej zarzutów, wyjaśniając, że skarga zmierza do uniemożliwienia realizacji planowanej inwestycji w proponowanym kształcie, a wykonanie kwestionowanej decyzji rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej i innym uczestnikom postępowania szkody oraz spowodowania niemożliwych do odwrócenia skutków. Nadto podkreśliła, że z uwagi na istnienie innych dogodnych sposobów realizacji celu publicznego oraz zmieniające się okoliczności wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest pilny i uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie Sądu dotyczące wstrzymania wykonania decyzji w razie zmiany okoliczności może być stosownie do treści art. 61 § 4 tej ustawy w każdym czasie zmienione lub uchylone przez sąd rozpoznający sprawę. Analiza powyższego unormowania prowadzi do wniosku, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym art. 61. W orzecznictwie sądów administracyjnych, które zresztą Sąd w pełni aprobuje podkreśla się, iż w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (por. postanowienie NSA z dnia 28 września 2011 r. sygn. akt I FZ 219/11 Lex nr 948885). Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione (por. postanowienie NSA z dnia 3 października 2011 r. sygn. akt I FSK 1427/11 – Lex nr 948820). W rozpoznawanej sprawie, strona skarżąca poza powtórzeniem ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w rozumieniu art. 61 § 3 ustawy, nie podała żadnych konkretnych okoliczności, czy też zdarzeń świadczących o tym, że wykonanie spornej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody czy też spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Dodać przy tym trzeba, że wnioskodawczyni na uzasadnienie swojego wniosku odwołała się także do argumentów i zarzutów podniesionych w skardze, których zasadność Sąd będzie kontrolował dopiero na rozprawie. Podnoszone przez stronę zarzuty dotyczące naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego, które będą przedmiotem kontroli Sądu administracyjnego w trakcie rozprawy, nie mogą stanowić podstaw do wstrzymania wykonania decyzji. Wyjaśnić trzeba, iż niezgodność decyzji z prawem, która będzie przedmiotem oceny Sądu I instancji w toku rozprawy, i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) to dwie różne kwestie. O ile pierwsza z nich (kontrola legalności aktu) jest celem postępowania sądowoadministracyjnego, to druga znacznie może poprzedzać merytoryczną decyzję sądu, i jak stwierdzono, ma odmienną osnowę. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcia Sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 28 kwietnia 2005 r. sygn. akt II OZ 184/05- Lex nr 302251). Z tych wszystkich powodów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. B.C.