II SA/Łd 166/16

Dnia 28 czerwca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Zbrojewski Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rymaszewska Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska (spr.) Protokolant Starszy sekretarz sądowy Anna Kośka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 czerwca 2016 roku sprawy ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i odmowy przyznania prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego 1) oddala skargę; 2) przyznaje i nakazuje wypłacić z funduszu Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokat A. Ś. prowadzącej Kancelarię Adwokacką w Ł. przy ulicy [...] kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych powiększoną o podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu. LS Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., po rozpatrzeniu odwołania M. M., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 – w dalszej części uzasadnienia przywoływana jako: k.p.a.), art. 9 ust. 1-3 w związku z art. 2 pkt 4, 5 i 12 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (t.j. Dz.U. z 2009 r., nr 1, poz. 7 ze zm. – dalej jako: ustawa) oraz w związku z art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz.U.Nr 139 poz. 992 ze zm.), utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] o uchyleniu decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] oraz o odmowie przyznania prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego od dnia 1 października 2010 r. Jak wynika z akt sprawy, decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta Ł. przyznał M. M. prawo do świadczeń z funduszu alimentacyjnego na okres od dnia 1 października 2010 r. do dnia 30 września 2011 r. w kwocie 200,00 zł miesięcznie. Następnie, w dniu 28 stycznia 2013 r. organ uzyskał informację ze zbioru meldunkowego, że matka strony jest osobą zamężną. W odpowiedzi na wezwanie organu do złożenia wyjaśnień strona wskazała, iż obecny mąż matki nie jest członkiem rodziny strony, nie łoży na jej utrzymanie, nie udostępnia danych dotyczących dochodu. Organ uzyskał nadto pismo urzędu skarbowego o wysokości osiągniętego w 2009 roku dochodu T. P. i odpis skrócony aktu małżeństwa z dnia 2 czerwca 2013 r. Z uwagi na powyższe, postanowieniem z dnia [...] organ z urzędu wznowił postępowanie w trybie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Decyzją z dnia [...] organ I instancji uchylił decyzję własną z dnia [...] i orzekł o odmowie przyznania prawa do świadczeń. W toku kontroli instancyjnej, organ odwoławczy stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji. Przedmiotowe postanowienie strona zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, sygn.akt II SA/Łd 1346/13, który uchylił rozstrzygnięcie organu II instancji. Po przywróceniu terminu do złożenia odwołania i po jego rozpatrzeniu, decyzją z dnia [...] organ odwoławczy uchylił decyzję organu I instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Ponownie analizując materiał sprawy z uwzględnieniem wytycznych organu odwoławczego, Prezydent Miasta Ł. wezwał stronę do złożenia dodatkowych wyjaśnień. W odpowiedzi strona złożyła wydruk bankowy z dnia 30 kwietnia 2011 r. wskazujący w tytule "czynsz za wynajem za miesiąc kwiecień 2011" oraz pismo urzędu skarbowego informujące, iż w związku ze zmianą miejsca zamieszkania od dnia 24 stycznia 2010 r. US w P. nie jest organem właściwym. Strona oświadczyła nadto, iż nie posiada umowy najmu obejmującej okres od października 2010 r. do kwietnia 2011 r., gdyż umowa ta nie została sformalizowana, zaś w październiku 2010 r. strona była zameldowana w P.., jednak mieszkała w wynajmowanym mieszkaniu w Ł.. Decyzją z dnia [...] organ I instancji orzekł o odmowie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego na okres od 1 października 2010 r. Organ I instancji przytoczył sformułowaną w art. 2 pkt 12 ustawy definicję rodziny, podkreślając, iż małżonek rodzica osoby uprawnionej winien być obligatoryjnie wykazany w strukturze rodziny, a co za tym idzie, przy ustalaniu wysokości dochodu winien być brany również dochód uzyskany przez małżonka rodzica. Żaden przepis ustawy nie wskazuje bowiem, że warunkiem ustalenia prawa do świadczeń jest fakt wspólnego zamieszkania członków rodziny. Bez wpływu na ocenę stanu sprawy pozostaje zatem podnoszona przez stronę okoliczność wynajmowania odrębnego lokalu mieszkalnego. Ustawa nie definiuje również "wspólnego gospodarowania", bez wpływu pozostają zatem wyjaśnienia strony w tej kwestii. Prezydent Miasta Ł. wskazał dalej na treść art. 9 ust. 2 ustawy, zgodnie z którym świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują osobie uprawnionej, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 725 zł. Wysokość dochodu ustala się zarazem w oparciu o dochody rodziny uzyskane w roku poprzedzającym rok świadczeniowy (a zatem w niniejszym przypadku z 2009 r.), z ewentualną korektą o dochód uzyskany bądź utracony. Przy wyliczeniu dochodu rodziny uwzględnia się przy tym dochody wszystkich jej członków - w rozumieniu przepisów ustawy. Decyzja organu I instancji z dnia [...] uzupełniona została postanowieniem z dnia [...] poprzez dodanie zapisu o uchyleniu decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]. W odwołaniu od powyższej decyzji M. M. nie zgodziła się ze sposobem wyliczenia dochodu podnosząc, że dochody rodziny wyliczone zostały z uwzględnieniem dochodów jej matki oraz jej obecnego męża, podczas gdy skarżąca zamieszkuje samodzielnie i nie prowadzi z nimi wspólnego gospodarstwa domowego. Przywołaną na wstępie decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wyjaśniło na wstępie, iż decyzja organu I instancji dotyczy prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego przyznanych w okresie świadczeniowym 2010/2011, stąd zastosowanie przy jej rozpoznaniu znajdują przepisy ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, jak również ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu obowiązującym na dzień nabycia przez stronę prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego, tj. na dzień 30 listopada 2010 r. Dalej organ odwoławczy przytoczył brzmienie m.in. art. 2 pkt 4 i 5, 17, art. 9 ust 1 ustawy. Podkreślając, iż zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy, przez dochód rodziny rozumie się sumę dochodów członków rodziny. Definicja rodziny określona zaś została w art. 2 pkt 12 ustawy. Kolegium wskazało dalej, iż nie budzi wątpliwości ziszczenie się przesłanek z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a, gdyż nową okolicznością jest fakt pozostawania G. P. w związku małżeńskim, a co za tym idzie konieczność uwzględnienia w składzie rodziny również męża matki M. M.. Po wznowieniu postępowania organ dokonał ponownego przeliczenia dochodu rodziny, opierając się na nowych ustaleniach faktycznych. W wyniku przeprowadzonego postępowania ustalono, iż w 2009 r. rodzina osiągnęła następujące dochody: dochód M. M. w kwocie 3758,45 zł. - zgodnie z zaświadczeniem Urzędu Skarbowego Ł. P. z dnia 2 lipca 2010 r. oraz oświadczeniem G. P. z dnia 28 października 2010 r. dochód G. P. w kwocie 933,04 zł. - zgodnie z zaświadczeniem Urzędu Skarbowego Ł. P. z dnia 16 września 2010 r. dochód T. P. w kwocie 33608,79 zł. - zgodnie z zaświadczeniem Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia 25 marca 2013 r. Łączny dochód członków rodziny wyniósł zatem w 2009 r. - 40500,28 zł. Dalej, iż rodzina składa się z trzech osób, a zatem miesięczny dochód przypadający na jednego członka rodziny wynosił 1125,01 zł. Kwota ta przekracza ustawowe kryterium uprawnione do uzyskania pomocy w formie świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Odnosząc się do argumentacji skarżącej co do tego, że zamieszkuje samodzielnie oraz że nie prowadzi wspólnego gospodarstwa z matką oraz jej mężem organ wskazał, iż okoliczności te pozostają bez znaczenia w rozpoznawanej sprawie. Obowiązujące przepisy jednoznacznie wskazują sposób wyliczania dochodu rodziny. Dochodem tym jest dochód jej członków. Pod pojęciem rodziny zaś rozumie się m.in. rodzica osoby uprawnionej oraz małżonka rodzica osoby uprawnionej. Nie ma przy tym znaczenia czy osoby zamieszkują wspólnie czy też oddzielnie, jak również czy prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Na gruncie obowiązujących przepisów M. M. tworzy rodzinę ze swoją matką – G. P. oraz jej mężem – T. P.. Ustalenie dochodu rodziny następuje zaś z uwzględnieniem dochodów uzyskanych przez wszystkich jej członków, w tym również przez T. P., który z niejasnych względów został przez stronę pominięty przy sporządzaniu wniosku o ustalenie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Fakt, że wnioskująca zamieszkuje oddzielnie oraz prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe nie ma na gruncie obowiązujących przepisów znaczenia przy ustalaniu dochodu rodziny. Przepisy te są jednoznaczne, precyzyjne i ani Prezydent Miasta Ł., ani też orzekające w niniejszej sprawie Kolegium nie są władne do wyliczenia dochodu rodziny zgodnie z żądaniem strony, pozostawałoby to w oczywistej sprzeczności z obowiązującymi przepisami prawa. Odnosząc się do złożonego przez stronę wniosku o odliczenie od dochodów rodziny kwoty świadczeń alimentacyjnych świadczonych przez jej ojczyma organ stwierdził, iż w istocie - dochód rodziny ustala się w oparciu o dochody jej członków, po odliczeniu kwot alimentów świadczonych na rzecz innych osób. Z przedstawionego przez stronę wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 6 listopada 2008 r. sygn. akt XII C 858/08 wynika, że T. P. jest zobowiązany do świadczeń alimentacyjnych na rzecz swojego syna - w kwocie 500 zł. miesięcznie. Zauważyć jednakże należy, iż strona nie przedstawiła żadnego dokumentu potwierdzającego faktyczne wywiązywanie się T. P. z nałożonych nań zobowiązań alimentacyjnych (a na konieczność taką wynikającą z obowiązujących przepisów wskazał Prezydent Miasta Ł.). Nawet jednak gdyby odjąć od miesięcznych dochodów rodziny kwotę zasądzonych świadczeń alimentacyjnych, miesięczny dochód rodziny w przeliczeniu na jednego jej członka w dalszym ciągu przekraczać będzie ustawowe kryterium wskazane w art. 9 ust 2 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów. Miesięczne dochody rodziny z 2009 r wyniosły bowiem 3375,02 zł., gdyby więc hipotetycznie od kwoty tej odjąć 500 zł. świadczone tytułem alimentów, pozostaje kwota 2875,02 zł., co w przeliczeniu na osobę daje kwotę 958,34 zł., a zatem powyżej ustawowego kryterium które w 2010 r. wynosiło 725 zł. Reasumując, decyzja organu I instancji jest zgodna z obowiązującymi przepisami, obszernie i wyczerpująco uzasadniona oraz prawidłowa. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi M. M. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, zasądzenie kosztów postępowania. Skarżąca zarzuciła wadliwe ustalenie stanu faktycznego poprzez zaliczenie jako członka rodziny męża matki, co za tym doliczenie jego dochodu, co spowodowało przekroczenie kryterium uprawniającego do świadczeń. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o oddalenie skargi, odwołując się do argumentacji prezentowanej w kwestionowanym rozstrzygnięciu i odniosło się do formułowanych przez stronę zarzutów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 – w dalszej części uzasadnienia przywoływana jako: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zatem zmienić zaskarżonej decyzji, a jedynie uwzględniając skargę może ją uchylić, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 p.p.s.a. skarga podlega oddaleniu stosownie do art. 151 p.p.s.a. W ocenie sądu rozważania merytoryczne poprzedzić należy wyjaśnieniem, iż zaskarżona decyzja wydana została po wznowieniu z urzędu, postanowieniem z dnia [...], postępowania w sprawie ustalenia prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego na rzecz M. M.. Postanowienie to zapadło wobec ustalenia, iż po wydaniu przez organ I instancji decyzji z dnia [...] o przyznaniu stronie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego na okres od 1 października 2010 r. do 30 września 2011 r. wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Podstawą prawną wznowienia postępowania z urzędu zasadnie był zatem przepis art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., gdyż w dniu 25 stycznia 2013 r. ujawniona została okoliczność dotycząca zmiany składu rodziny skarżącej, okoliczność nie była znana organowi w dniu wydania decyzji z dnia [...] a istniała w tej dacie, gdyż matka skarżącej zawarła związek małżeński w dniu 2 czerwca 2010 r. Bezsprzecznie jest to okoliczność mająca istotny wpływ na rozstrzygnięcie, gdyż przyznanie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego uzależnione jest od dochodu rodziny i jej składu. Wskazane świadczenie przysługuje, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty 725zł. Nie budzi zatem wątpliwości, iż dla ustalenia, czy w konkretnej sprawie wnioskodawcy przysługuje przedmiotowe prawo niezbędne jest ustalenie ilości członków rodziny oraz ich dochód. Wobec powyższego prawidłowo organ wznowił postępowanie z urzędu, tym samym uruchamiając tryb nadzwyczajny, na skutek którego stosownie do art. 151 1 pkt 2 k.p.a. uchylił decyzję z dnia 30 listopada 2010 r. wobec stwierdzenia podstaw do jej uchylenia i wydał decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. Przechodząc dalej do oceny skarżonej decyzji, stwierdzić należy, że jest ona następstwem niewadliwych ustaleń organu a jej prawidłowość nie budzi zastrzeżeń. Organ I, jak i II instancji zasadnie wskazał, iż prawo do świadczeń z funduszu alimentacyjnego przysługuje podmiotowi wymienionemu w przepisie art. 9 ust. 1 ustawy i po ustaleniu, że dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty 725zł. Co za tym niezbędne było wyjaśnienie, co rzeczowo uczynił organ, iż dochód rodziny stanowi sumę dochodów członków rodziny (art. 2 pkt 4 i 5 ustawy w związku z art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych). Z kolei, jak zapisał ustawodawca w art. 2 pkt 12 ustawy, pod pojęciem rodziny rozumie się odpowiednio następujących członków rodziny: rodziców osoby uprawnionej, małżonka rodzica osoby uprawnionej, osobę, z którą rodzic osoby uprawnionej wychowuje wspólne dziecko, pozostające na ich utrzymaniu dzieci w wieku do ukończenia 25 roku życia oraz dziecko, które ukończyło 25 rok życia otrzymujące świadczenia z funduszu alimentacyjnego lub legitymujące się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, jeżeli w związku z tą niepełnosprawnością przysługuje świadczenie pielęgnacyjne lub specjalny zasiłek opiekuńczy, o których mowa w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych albo zasiłek dla opiekuna, o którym mowa w ustawie z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów, a także osobę uprawnioną. Mając na uwadze jasno sformułowaną definicję "rodziny"- art. 2 pkt 12 ustawy, organ rozpoznając sprawę z wniosku skarżącej o ustalenie prawa do świadczenia z funduszu alimentacyjnego zasadnie przyjął, iż rodzinę strony tworzą trzy osoby – skarżąca, jej matka i małżonek matki. Stanowiska organu w tym zakresie nie podziela skarżąca wskazując, iż mąż matki jest dla niej obcą osobą, od której nie otrzymuje żadnej pomocy, podobnie jak od matki, nie mieszkają również wspólnie. Co za tym, w ocenie skarżącej, nie ma żadnych przesłanek, aby uzależnić przyznanie jej prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego do dochodu męża matki. Zdaniem sądu, z uwagi na brzmienie przywołanych wyżej przepisów, z takim stanowiskiem skarżącej nie można się zgodzić. Stosowna argumentacja sądu w tej materii jest skarżącej znana z uzasadnienia wyroku z dnia 4 czerwca 2014 r. w sprawie II SA/Łd 306/14. Niemniej, ponieważ stanowisko to ma wpływ na istotę sprawy powtórzyć należy, iż jednoznaczne zdefiniowanie w słowniczku ustawowym pojęcia "rodzina" uwzględnia jej status prawny, a nie stan faktyczny. W myśl art. 2 pkt 12 ustawy, małżonek rodzica osoby uprawnionej jest zatem członkiem rodziny osoby uprawnionej, którego dochód uwzględnia się przy ustalaniu prawa do świadczenia alimentacyjnego, niezależnie od tego, jak faktycznie układają stosunki między poszczególnymi członkami rodziny. Ustawodawca nie uzależnił przyznania prawa do świadczenia z funduszu alimentacyjnego od ustalenia, iż wnioskodawca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, wyraźnie określił okoliczności, które obligatoryjnie organ musi wyjaśnić, a wśród nich m.in. dochód poszczególnych członków rodziny w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy. Ustawowej definicji pojęcia "rodziny" nie należy rozumieć tak, iż posłużenie się w tej definicji zwrotem "odpowiednio" uprawnia do analizy faktycznego składu rodziny w kontekście osób prowadzących wspólne gospodarstwo domowe – jak wywodzi skarżąca. Należy po wtóre podkreślić, iż ustawodawca definiując pojęcie "rodziny" uwzględnia status prawny, nie zaś stan faktyczny lub przesłankę wspólnego gospodarowania. Przedstawione stanowisko nie budzi zastrzeżeń i znajduje potwierdzenie w wypracowanej linii orzeczniczej – vide: wyrok WSA w Szczecinie z dnia 18 kwietnia 2013 r., sygn.akt II SA/Sz 66/13; wyrok NSA z dnia 5 marca 2014 r., sygn.akt I OSK 407/13 (http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ustalonych okolicznościach faktycznych i prawnych niniejszej sprawy na aprobatę zasługuje stanowisko Kolegium wyczerpująco wyjaśnione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ, z poszanowaniem zasad postępowania administracyjnego podjął wszelkie niezbędne kroki celem ustalenia stanu faktycznego sprawy, który znajduje potwierdzenie w materiale dowodowym. Jak podkreślił organ fakt, iż skarżąca zamieszkuje oddzielnie i prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe nie ma znaczenia na gruncie przytaczanych przepisów ustawy, w szczególności jeżeli chodzi o ustalenie dochodu rodziny. Ustawodawca nie pozostawił w tym zakresie organom administracji żadnej możliwości działania w granicach uznania administracyjnego, a skoro tak, ustalając, iż małżonek matki skarżącej jest w świetle ustawy członkiem rodziny, obowiązany był doliczyć dochód tego małżonka do dochodu rodziny skarżącej. W konsekwencji ustalono, iż dochód na członka rodziny wynosił 1125,01zł, co niewątpliwie przekracza kryterium określone na kwotę 725zł, co za tym zasadnie organ odmówił stronie przyznania prawa do świadczenia z funduszu alimentacyjnego na wnioskowany okres. Nadto, jak wyjaśnił organ odwoławczy, nawet gdyby przychylić się do wniosku strony o odliczenie od dochodu kwoty świadczeń alimentacyjnych świadczonych przez męża matki (zakładając, iż udokumentowałaby faktyczne wywiązywanie się męża matki z nałożonych nań zobowiązań alimentacyjnych) to i tak dochód na członka rodziny przekroczyłby kryterium, gdyż wyniósłby 958,34zł. Reasumując, zgodzić należy się ze stanowiskiem Kolegium, które wyjaśniło, że przepisy prawa ściśle określają sposób wyliczenia dochodu rodziny. Organy orzekające w sprawach świadczeń z funduszu alimentacyjnego nie mają swobody w wyborze metody czy sposobu wyliczenia wysokości dochodu rodziny, ale mają obowiązek stosować obowiązujące przepisy prawa. W zaskarżonej decyzji został szczegółowo przedstawiony sposób wyliczenia dochodu rodziny przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego przedmiotowej sprawy. Należy podkreślić, że dokonane przez organy orzekające w sprawie wyliczenia są jasne i klarowne i nie wymagają dodatkowych objaśnień. W tym stanie rzeczy, ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, których rozważenie z urzędu dyskwalifikowałyby kwestionowane rozstrzygniecie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu sąd orzekł, na podstawie art. 200 w związku z art. 250 p.p.s.a. oraz z § 3, § 4 ust. 3, § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801), jak w pkt 2 sentencji wyroku. B.A.