II SA/Łd 194/04

Dnia 3 marca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Anna Stępień Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku W. R. o wyjaśnienie wątpliwości co do treści uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 3 marca 2005 roku, sygn. akt II SA/Łd 194/04 w sprawie ze skargi W. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności postanawia: odmówić wyjaśnienia wątpliwości co do treści uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 3 marca 2005 roku, sygn. akt II SA/Łd 194/04. a.bł. Wyrokiem z dnia 3 marca 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę W. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Wnioskiem z dnia 18 lutego 2015r. W. R. zwrócił się o wyjaśnienie wątpliwości co do treści uzasadnienia ww. wyroku w zakresie wykładni, na czym polega związanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oceną prawną wyrażoną w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi Wydział II z dnia 2 października 2003r., sygn. akt II SA/Łd 449/03, oddalającego skargę W. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie uchylenia decyzji o ustaleniu opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. W ocenie skarżącego w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 3 marca 2005r., sygn. akt II SA/Łd 194/04, nie sprecyzowano na czym polega ocena prawna wyrażona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi Wydział II z dnia 2 października 2003r., mimo że ocena ta stanowiła jedyną podstawę do oddalenia skargi W. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) – powoływana dalej jako: "P.p.s.a." – sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. W orzecznictwie sądów administracyjnych, jak również doktrynie prawa ugruntowane jest stanowisko, że konieczność dokonania wykładni konkretnego rozstrzygnięcia sądu zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wykładnia orzeczenia powinna zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących treści rozstrzygnięcia (jak i jego uzasadnienia), ale także skutków jakie orzeczenie to ma wywołać. Podkreślić należy, że wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. Nie może także zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy. Wniosek o wykładnię nie może również zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawniczych i znaczenia słów, ani też do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie i wskazaniami co do dalszego postępowania (por. B.Dauter (w:) B.Dauter, B.Gruszczyński, A.Kabat, M.Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. V LEX 2013, a także postanowienia NSA: z dnia 5 grudnia 2012r., sygn. akt I GSK 148/10; z dnia 21 maja 2010r., sygn. akt II FZ 191/10; z dnia 23 czerwca 2008r., sygn. akt I OZ 406/08 – orzeczenia dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W świetle zakreślonych wyżej granic stosowania instytucji wykładni orzeczenia i jego uzasadnienia stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie nie zachodzi potrzeba wyjaśnienia wątpliwości co do treści uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 3 marca 2005 roku, sygn. akt II SA/Łd 194/04, co czyni wniosek niezasadnym. Z treści uzasadnienia wyroku z dnia 3 marca 2005r. jednoznacznie i czytelnie wynika bowiem, że zarówno orzekające w sprawie organy administracji, jak i sąd wiązała ocena prawna wyrażona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi Wydział II z dnia 2 października 2003r., na podstawie art. 99 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.). Zgodnie z powołanym przepisem ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego, wydanym przed dniem 1 stycznia 2004r. wiąże w sprawie wojewódzki sąd administracyjny oraz organ, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem zaskarżenia. Przez ocenę prawną, o której stanowi przepis art. 99 ustawy wprowadzającej należy rozumieć osąd o prawnej wartości sprawy, a ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego, jak też kwestii zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania takiej, a nie innej decyzji. Obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku sądu administracyjnego ciążący na organie i sądzie może być wyłączony tylko w wypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego, a także po wzruszeniu wyroku pierwotnego środkami przewidzianymi prawem. Nawet w przypadku odmiennej interpretacji prawa lub też możliwości niezgodności oceny sądu z prawem obowiązującym, zapatrywania prawne wyrażone przez sąd mają moc wiążącą." (tak WSA w Warszawie w wyroku z dnia 14 maja 2004r., sygn. akt II SA 1221/03, orzeczenie dostępne jw.). W uzasadnieniu wyroku z dnia 3 marca 2005r., sygn. akt 194/04, sąd wyjaśnił w sposób niebudzący wątpliwości, że ocena prawna zawarta w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2003r., sygn. akt II SA/Łd 449/02, wyrażona została na tle tego samego stanu faktycznego i prawnego. Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Naczelny Sąd Administracyjny jednoznacznie opowiedział się za stosowaniem w niniejszej sprawie przepisów ustawy z dnia 4 września 1997r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności w brzmieniu obowiązującym w dacie wydawania decyzji, a więc z uwzględnieniem ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o zmianie ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności (Dz.U. Nr 72, poz. 749). Taki też był zakres związania sądu w niniejszej sprawie – konieczność uwzględnienia stanu prawnego z uwzględnieniem wskazanych przepisów. Jednocześnie sąd uznał, że organy administracji wypełniły wskazania wynikające z powoływanego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego. Uznać zatem należy, wbrew twierdzeniom W. R., że sąd w motywach wyroku zarówno wyjaśnił istotę związania oceną prawną, jak i precyzyjnie wskazał jej granice w tej konkretnej sprawie. Nie sposób nie zauważyć, że w prawomocnym postanowieniu z dnia 14 maja 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi stwierdził, że: "wyrok, z dnia 3 marca 2005 roku, sygn. akt II SA/Łd 194/04, nie może budzić wątpliwości określonych w art. 158 P.p.s.a. Jest kompletny, tj. zawiera rozstrzygnięcie oraz uzasadnienie. Zarówno treść orzeczenia jak i powołane motywy uzasadnienia oraz podstawa prawna wyroku są jednoznaczne i czytelne. W uzasadnieniu wyroku sąd w sposób jasny wskazał podstawę prawą rozstrzygnięcia organów administracji, dlatego wyjaśnianie tej kwestii po raz kolejny nie mieści się w ramach wykładni wyroku, o której mowa w art. 158 P.p.s.a." (orzeczenie dostępne jw.). Z uwagi na powyższe sąd, na podstawie art. 158 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. a.bł.