II SA/Łd 202/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S. na uchwałę Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania postanawia - odrzucić skargę. W dniu 26 lipca 2010r. H. S. złożyła wniosek o utworzenie przy ul. A w Ł. obszaru lub obszarów ograniczonego użytkowania zgodnie z Programem ochrony środowiska przed hałasem dla miasta Ł. i Analizą oddziaływania na środowisko inwestycji polegającej na modernizacji ul. A w Ł. Uchwałą z dnia [...]., nr [...] Sejmik Województwa [...] stwierdził brak podstaw prawnych umożliwiających pozytywne rozpatrzenie powyższego wniosku. W dniu 15 października 2010r. H. S. wezwała Sejmik Województwa [...] do podjęcia uchwały zmieniającej wskazaną uchwałę z dnia [...]. Postanowieniem z dnia [...] Marszałek Województwa [...] zawiadomił stronę, iż ze względu na szczególnie skomplikowany charakter sprawy jej wezwanie nie zostanie załatwione w terminie określonym w art. 35 K.p.a. oraz wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy do dnia 31 stycznia 2011r. Uchwałą z dnia [...], nr [...] Sejmik Województwa [...] odmówił zmiany uchwały z dnia [...]. W dniu [...] H. S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W skardze tej wskazała, iż jej przedmiotem jest uchwała Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] oraz poprzedzająca ją uchwała z dnia [...]. W odpowiedzi na skargę Sejmik Województwa [...] wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie województwa (tekst jedn. – Dz.U. z 2001r., nr 142, poz. 1590 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przepisem aktu prawa miejscowego, wydanym w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu organu samorządu województwa, który wydał przepis, do usunięcia naruszenia – zaskarżyć przepis do sądu administracyjnego. W sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym. W myśl art. 91 ust. 1 wskazanej ustawy przepis art. 90 stosuje się odpowiednio, gdy organ samorządu województwa nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne, narusza prawa osób trzecich. Stosownie do art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a. (inne niż określone w art. 3 § 2 pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach), można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. Z art. 52 § 4 p.p.s.a. wynika z kolei, że w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania. Przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. wskazuje natomiast, że w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Zagadnienie zachowania terminu do złożenia skargi do sądu administracyjnego w trybie art. 53 § 2 p.p.s.a. było przedmiotem uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007r. sygn. akt II OPS 2/07 (publ. ONSAiWSA 2007, nr 3, poz. 60). W uchwale tej zaprezentowano pogląd, że przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi; pierwszy termin dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 30 dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie) oraz drugi termin, który dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 60 dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia). Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia rozpoczyna bieg drugi z tych terminów, jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem 60 dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie (60 dni od dnia wniesienia wezwania) powinna być wniesiona skarga. W świetle powyższego, mając na względzie to, że w niniejszej sprawie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało wniesione do organu w dniu 15 października 2010r. i przed upływem 60 dni od jego wniesienia organ nie udzielił na nie odpowiedzi, uznać należy, iż termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 14 grudnia 2010r. Tymczasem skarga została złożona w dniu 28 stycznia 2011r., a więc po upływie terminu wynikającego z cytowanego art. 53 § 2 p.p.s.a. W tej sytuacji fakt, że postanowieniem z dnia [...] Marszałek Województwa [...] zawiadomił skarżącą o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy nie mógł wywołać skutku w postaci przesunięcia początku i końca biegu terminu do wniesienia skargi. Skutku takiego nie mogła wywołać również okoliczność podjęcia przez Sejmik Województwa [...] stosownej uchwały dopiero w dniu [...], a więc po upływie 60 – dniowego terminu od wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wyjaśnić nadto w tym miejscu należy, iż uchwała z dnia [...] stanowiła w istocie jedynie odpowiedź organu na wezwanie skarżącej do usunięcia naruszenia prawa. Skargę wnosi się natomiast na uchwałę (zarządzenie) organu, a nie na odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie ma celu jedynie umożliwienie organowi załatwienie sprawy we własnym zakresie. Analogiczny pogląd prawny został natomiast wyrażony w postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 listopada 2009r., sygn. akt II OSK 1787/09 i z dnia 4 listopada 2010r., I OSK 1808/10 (opublikowanych w Centralnej Bazie Orzeczeń Administracyjnych na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia sąd, stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., odrzuca. Mając powyższe na uwadze, sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w związku z art. 53 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. A.D.