II SA/Łd 303/14
PostanowienieWSA w Łodzi2014-04-08
Skład orzekający: Renata Kubot - Szustowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji o uznaniu dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych, oparty wyłącznie na twierdzeniu o utrudnieniu funkcjonowania w życiu codziennym i pozbawieniu możliwości zarobkowania, spełnia przesłanki znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ skarżący nie wykazał, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 PPSA. Samo twierdzenie o utrudnieniu funkcjonowania i pozbawieniu możliwości zarobkowania, bez konkretnych dowodów na to, jak brak prawa jazdy uniemożliwi uzyskiwanie dochodów (np. brak informacji o zawodzie kierowcy lub prowadzeniu działalności gospodarczej), nie jest wystarczające do wstrzymania wykonania decyzji.Stan faktyczny
Skarżący T. J. zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. o uznaniu go za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od zobowiązań. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, argumentując, że utrata prawa jazdy utrudni mu życie codzienne i uniemożliwi zarobkowanie, co wpłynie na jego zdolność do płacenia alimentów. Organ wniósł o oddalenie skargi.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 8 kwietnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kubot - Szustowska po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. a.bł.
T. J. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...], nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] o uznaniu skarżącego za dłużnika alimentacyjnego, uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych.
W treści skargi zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ze względu na to, że zatrzymanie skarżącemu prawa jazdy znacznie utrudni mu funkcjonowanie w życiu codziennym, a przede wszystkim pozbawi go możliwości zarobkowania, przez co nie wypełni ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, zważył co następuje:
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Po pierwsze należy podkreślić, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., nie jest wystarczające samo twierdzenie strony (zob. postanowienie NSA z dnia 9 maja 2012 roku, w sprawie o sygn. akt II OZ 358/12, Lex nr 1166174). Po wtóre użyte w art. 61 § 3 p.p.s.a. nieostre pojęcia, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji strony skarżącej, względnie - gdy okaże się to konieczne - zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów (zob. postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2012 roku, w sprawie o sygn. akt II FSK 921/12, Lex nr 1137672).
Odnosząc się do treści wniosku, wyjaśnić należy, iż powoływanie się strony skarżącej wyłącznie na okoliczność, że odebranie mu dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdu utrudni mu funkcjonowanie w życiu codziennym oraz pozbawi go możliwości zarobkowania, samo w sobie nie jest wystarczające do uznania, iż skarżący wykazał, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, uzasadniające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Skarżący nie wykazał, by w sprawie zaszła którakolwiek z przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.. Nie wyjaśnił bowiem jak w jego konkretnym przypadku brak prawa jazdy uniemożliwi mu uzyskiwanie dochodów, a z akt sprawy nie wynika, by był np. kierowcą zawodowym, a prawo jazdy było niezbędnym narzędziem do uzyskiwania dochodów i w konsekwencji przeznaczania ich na zobowiązania alimentacyjne. Wskazać przy tym należy, iż zatrzymanie prawa jazdy nie jest równoznaczne z całkowitą utratą możliwości uzyskania zatrudnienia. Oczywiście trzeba się zgodzić ze stanowiskiem, że posiadanie prawa jazdy ułatwia poszukiwanie pracy, jednak jego pozbawienie nie łączy się automatycznie z "niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody" lub "niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków", a takie tylko przesłanki pozwalają na wstrzymanie wykonania aktu.
Dlatego przyjmując nawet, że w wyniku utraty uprawnienia do prowadzenia pojazdów możliwości zarobkowania skarżącego zostaną ograniczone, to okoliczności tej nie można uznać za dostateczną przesłankę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (zob. postanowienie z dnia 19 maja 2010 roku, w sprawie o sygn. akt I OZ 360/10, orzeczenia.nsa.gov.pl). Utrata prawa jazdy może tylko w szczególnych okolicznościach wiązać się z niebezpieczeństwem wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków. Mogłoby to ewentualnie mieć miejsce np. w przypadku, gdyby odebranie prawa jazdy w konkretnych okolicznościach miało spowodować bezpośrednio utratę posiadanego stanowiska pracy albo uniemożliwiało całkowicie prowadzenia działalności gospodarczej.
W świetle powyższego, mając na względzie całokształt okoliczności faktycznych i prawnych sprawy, stwierdzić należy, iż skarżący nie uprawdopodobnił w dostateczny sposób możliwości wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Tym samym, w ocenie Sądu, brak jest podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
a.bł.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło