II SA/Łd 361/09

Dnia 11 stycznia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Joanna Sekunda - Lenczewska Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek Protokolant Asystent sędziego Beata Czyżewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2010 r. przy udziale - sprawy ze skargi A Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...], znak: [...] w przedmiocie pozwolenia na rozbiórkę, zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Prezydent Miasta Ł. na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34, art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. nr 156, poz. 1118 ze zm.), art. 104 k.p.a. udzielił A. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. pozwolenia na rozbiórkę parterowego budynku gospodarczego oraz zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę obejmującego budynek mieszkalny wielorodzinny z usługami w parterze i garażem podziemnym, wewnętrzne instalacje na terenie działki (wody, kanalizacji, elektryczną, oświetlenia, centralnego ogrzewania), utwardzenie nawierzchni komunikacyjnych na terenie działki, przyłącza wody i kanalizacji, zjazd z ulicy A., na nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A. 10A, na działkach nr ewid. 114/23 i 160/4. W odwołaniu od tej decyzji B. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. zarzuciła naruszenie art. 10 § 1, art. 105 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a., wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zdaniem strony, przesłanką uzasadniającą uwzględnienie zgłoszonego wniosku winien być fakt, że Spółka nie brała udziału w postępowaniu dotyczącym wydania decyzji o warunkach zabudowy, a nadto rzeczona decyzja nie została jej doręczona. Wobec powyższego, stronie nie zapewniono udziału w całym postępowaniu mającym na celu wybudowanie inwestycji. Według Spółki, w sprawie zachodzi podstawa do wznowienia postępowania, wobec czego decyzja o pozwoleniu na budowę nie może się ostać w obrocie prawnym. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy rozstrzygniecie organu I instancji, podnosząc, że postępowanie dotyczące wydania decyzji o warunkach zabudowy nie jest przedmiotem niniejszego postępowania. W sprawie wznowienia postępowania dotyczącego ustalenia warunków zabudowy właściwy jest Prezydent Miasta Ł., który wydał decyzję w tym przedmiocie. Dalej Wojewoda wskazał, że integralną częścią decyzji o pozwoleniu na budowę jest projekt budowlany zatwierdzony tą decyzją, przedstawiający projektowane obiekty w rzutach i przekrojach. W ocenie organu, inwestor złożył wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę, załączając do niego kompletny projekt budowlany, wykonany przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Rzeczony projekt zawiera oświadczenie osób go wykonujących o zgodności z obowiązującymi przepisami prawa, normami i zasadami wiedzy technicznej obowiązującymi na terenie Polski. Powyższe okoliczności świadczą więc o wywiązaniu się przez inwestora z obowiązków wynikających z art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego, co w myśl art. 35 ust. 4 ustawy uzasadniało wydanie pozwolenia na budowę i zatwierdzenie projektu budowlanego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. B. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. zarzuciła naruszenie: 1. art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane, poprzez brak poszanowania uzasadnionych interesów osób trzecich, 2. art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy oraz art. 10 § 1 k.p.a., poprzez oparcie decyzji o pozwoleniu na budowę na decyzji o warunkach zabudowy, obciążonej wadą z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., wydanej w postępowaniu, w którym Spółka nie brała udziału, 3. art. 10 § 1 w zw. z art. 45 i 61 § 4 k.p.a., poprzez brak zawiadomienia o wszczęciu postępowania oraz brak zapewnienia udziału w postępowaniach uzgodnieniowych poprzedzających wydanie zaskarżonej decyzji, 4. art. 10 § 1 k.p.a., poprzez błędną wykładnię i uznanie, że istotne jest tylko takie naruszenie zasady czynnego udziału stron w postępowaniu, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, 5., art. 7, art. 77 § 1, art. 81 k.p.a., poprzez niewyjaśnienie, jakich czynności strona mogłaby dokonać, gdyby zapewniono jej czynny udział w postępowaniu, 6. art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., poprzez niezawieszenie postępowania w sytuacji, gdy toczy się postępowanie wznowieniowe dotyczące decyzji o warunkach zabudowy, 7. art. 107 § 1 i 3 w zw. z art. 9, art. 10 § 1, art. 11 k.p.a., poprzez brak wskazania właściwej podstawy prawnej decyzji i niedostateczne jej uzasadnienie, 8. art. 15 k.p.a., poprzez wydanie decyzji, sprowadzającej się w istocie do polemiki z zarzutami odwołania, 9, art. 6, art. 7 i 8 k.p.a. W oparciu o powyższe zarzuty strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b lub c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji kierując się art. 135 w/w ustawy oraz o zasądzenie kosztów postępowania, a nadto o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez Wojewodę [...], bądź też przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w wydanym rozstrzygnięciu. Postanowieniem z dnia 19 czerwca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. oddalił wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na powyższe orzeczenie B. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. wniosła zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który następnie postanowieniem z dnia 21 października 2009 r. sygn. akt II OZ 893/09 orzekł o jego oddaleniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało oddalić. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Powyższe oznacza, że do kompetencji sądu administracyjnego należy ocena, czy zaskarżony akt administracyjny jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz z przepisami formalnymi, normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej. W rozpoznawanej sprawie istotą sporu jest odpowiedź na pytanie, czy Wojewoda [...] zasadnie utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. o udzieleniu A. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. pozwolenia na rozbiórkę parterowego budynku gospodarczego oraz zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę obejmującego budynek mieszkalny wielorodzinny z usługami w parterze i garażem podziemnym, wewnętrzne instalacje na terenie działki (wody, kanalizacji, elektryczną, oświetlenia, centralnego ogrzewania), utwardzenie nawierzchni komunikacyjnych na terenie działki, przyłącza wody i kanalizacji, zjazd z ulicy A., na nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A. 10A, na działkach nr ewid. 114/23 i 160/4. Aby odpowiedzieć na tak sformułowane pytanie w pierwszej kolejności godzi się wyjaśnić, iż problematyka udzielenia pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego została unormowana w przepisach ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006 r. nr 156, poz. 1118 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 tej ustawy pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 1-3 do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć: cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu; nie dotyczy to uzgodnienia i opiniowania przeprowadzanego w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000; oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 1 i 4 ustawy). Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że warunkiem uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę jest złożenie kompletnej dokumentacji projektowej wraz z oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, stosownymi opiniami, uzgodnieniami i pozwoleniami, która następnie podlega ocenie właściwego organu architektoniczno-budowlanego pod kątem zgodności projektowanego zamierzenia inwestycyjnego z planem zagospodarowania przestrzennego lub w przypadku jego braku z wymogami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz z przepisami techniczno-budowlanymi. Pozytywne ustalenia w tym zakresie obligują organ do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Oceniając w tym kontekście zgromadzoną w sprawie dokumentację godzi się przede wszystkim zauważyć, iż inwestor – A. Sp. z o.o. złożył w siedzibie organu I instancji kompletny projekt budowlany, składający się z trzech tomów, obejmujących projekt zagospodarowania terenu, projekt budowlany dotyczący architektury, dokumentację geologiczno-inżynierską, zabezpieczenie wykopu części podziemnej ścianami szczelinowymi oraz projekt płyty fundamentowej, projekt konstrukcyjny, przyłącza wody i kanalizacji, wewnętrznej instalacji wody, kanalizacji sanitarnej i deszczowej, wewnętrznej instalacji centralnego ogrzewania, instalacji wentylacji mechanicznej, wewnętrznych instalacji elektrycznych oraz opinię o stanie technicznym budynków sąsiednich. Rzeczony projekt został sporządzony przez osoby posiadające do tego stosowne uprawnienia budowlane, legitymujące się ważnymi zaświadczeniami o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego. Dołączono do niego oświadczenie o posiadanym przez inwestora prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, umowę użyczenia gruntu na budowę wjazdu dotyczącą działki nr 160/4, decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] r. o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych z usługami i garażami przy ul. A. 10A w Ł. działka nr ewid. 114/23 według załączonego planu, postanowienie Prezydenta Miasta Ł. z dnia 11 lipca 2008 r. o udzieleniu zgody na odstępstwo od przepisów § 13 ust. 4 i § 60 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 7 kwietnia 2004 r. dotyczącego warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Ł. z dnia [...] o wyrażeniu zgody na spełnienie wymagań w zakresie bezpieczeństwa pożarowego w inny sposób niż określono w przepisach, pozytywną opinię Dyrektora Wydziału Ochrony Środowiska i Rolnictwa Urzędu Miasta Ł. z dnia [...] dotyczącą projektu budowlanego w zakresie wymagań dotyczących ochrony zieleni miejskiej, warunki przyłączenia urządzeń elektrycznych i instalacji z [...] Zakładu Energetycznego Dystrybucja Sp. z o.o. z dnia [...] r., informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, opis projektu zagospodarowania terenu, protokół uzgodnienia dokumentacji projektowej z dnia [...] r., projekt zjazdu wraz z decyzją Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] r. zezwalającą inwestorowi na lokalizację indywidualnego zjazdu z jezdni ul. A. dz. nr 160/4 na teren nieruchomości przy ul. A. 10a na czas nieokreślony, decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] r. zezwalającą A. na lokalizacje w pasie drogowym ulicy A. projektowanych przyłączy kanalizacyjnego i wodociągowego do nieruchomości przy ul. A. 10a oraz ławy fundamentowej oraz projekt rozbiórki budynku gospodarczego. Według składu orzekającego rozważany projekt odpowiada warunkom określonym w decyzji o warunkach zabudowy oraz normom techniczno-budowlanym. Jest on zatem zgodny z regulacjami art. 35 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane i z tego też względu organ I instancji nie mógł odmówić wydania pozwolenia na rozbiórkę parterowego budynku gospodarczego oraz zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę obejmującego budynek mieszkalny wielorodzinny z usługami w parterze i garażem podziemnym, wewnętrzne instalacje na terenie działki (wody, kanalizacji, elektryczną, oświetlenia, centralnego ogrzewania), utwardzenie nawierzchni komunikacyjnych na terenie działki, przyłącza wody i kanalizacji, zjazd z ulicy A., na nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A. 10A, na działkach nr ewid. 114/23 i 160/4. Sąd, przechodząc następnie do oceny zarzutów skargi, stwierdził, iż nie zasługują one na uwzględnienie. Przede wszystkim, chybiony jest zarzut o naruszeniu art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy Prawo budowlane oraz art. 10 § 1 k.p.a., poprzez oparcie decyzji o pozwoleniu na budowę na decyzji o warunkach zabudowy obciążonej wadą z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., a nadto o naruszeniu art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 45 i 61 § 4 k.p.a., poprzez brak zawiadomienia B. Sp. z o.o. o wszczęciu postępowania dotyczącego warunków zabudowy oraz niezapewnienie stronie czynnego udziału w postępowaniach uzgodnieniowych, poprzedzających wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Zdaniem Sądu, strona skarżąca błędnie sądzi, że jej zarzuty przeciwko decyzji i postępowaniu administracyjnemu dotyczącemu ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, a w szczególności fakt, iż skarżąca Spółka nie brała udziału w rzeczonym postępowaniu oraz postępowaniach uzgodnieniowych poprzedzających wydanie decyzji o warunkach zabudowy winny rzutować na legalność decyzji o pozwoleniu na budowę. Postępowanie dotyczące ustalenia warunków zabudowy oraz postępowanie dotyczące zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę to dwa odrębne postępowania administracyjne. Okoliczność, że strona skarżąca nie miała zapewnionej możliwości czynnego udziału w postępowaniu dotyczącym warunków zabudowy nie może zatem oznaczać, że postępowanie dotyczące pozwolenia na budowę jest wadliwe. Brak udziału strony w postępowaniu mającym na celu ustalenie warunków zabudowy może stanowić ewentualną podstawę do wznowienia rzeczonego postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Niemniej jednak dopóki rzeczone postępowanie nie zostanie wznowione, a decyzja o warunkach zabudowy nie zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego, brak jest jakichkolwiek podstaw do tego, aby organ architektoniczno-budowlany wstrzymywał się z wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę bądź też odmawiał z tego powodu udzielenia spornego pozwolenia na budowę. W orzecznictwie sądowym podnosi się, że ostateczna decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, nawet zaskarżona do sądu administracyjnego, nie pozwala organowi administracji publicznej na odmowę lub na "wstrzymanie" się od wydania decyzji w sprawie pozwolenia na budowę. Organ administracyjny ma zatem obowiązek wydać, w terminie jaki określa art. 35 k.p.a., ze skutkami, jakie wynikają z prawa budowlanego, decyzję w przedmiocie pozwolenia na budowę, chyba że zaskarżona decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 kwietnia 2002 r. sygn. akt II SA/Gd 126/00, Lex nr 76112). Zdaniem Sądu, strona skarżąca błędnie uważa, że toczące się postępowanie wznowieniowe w zakresie warunków zabudowy powinno stanowić podstawę do zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie pozwolenia na budowę w trybie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Zgodnie z treścią w/w przepisu organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przez pojęcie "zagadnienie wstępne" rozumie się sytuacje, w których wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie, która jest przedmiotem postępowania przed właściwym organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego. Jego treścią może być wypowiedź co do uprawnienia lub obowiązku, stosunku lub zdarzenia prawnego albo inne jeszcze okoliczności mające znaczenie prawne. Zawieszenie postępowania na tej podstawie uzależnione jest od wystąpienia łącznie trzech przesłanek, takich jak: postępowanie administracyjne musi być w toku, rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej będącej przedmiotem postępowania zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, zagadnienie wstępne nie zostało jeszcze rozstrzygnięte (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 października 2006 r. sygn. akt VI SA/Wa 442/06 - LEX nr 265649). Innymi słowy, aby organ administracyjny mógł zastosować przepis art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., musi istnieć związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. W przypadku braku takiego związku zawieszenie postępowania na tej podstawie jest niedopuszczalne. W przekonaniu Sądu kwestia wznowienia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji nie jest zagadnieniem prawnym, którego uprzednie rozstrzygnięcie mogłoby mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy dotyczącej przedmiotowego pozwolenia na budowę. Wyjaśnić wreszcie trzeba, że w świetle obowiązujących przepisów prawa nic nie stoi na przeszkodzie, aby o ustalenie warunków zabudowy dla tej samej nieruchomości występowało kilku potencjalnie zainteresowanych inwestorów. W rozumieniu art. 63 ust. 1 i ust. 2 zdanie 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 80, poz. 717 ze zm.) w odniesieniu do tego samego terenu decyzję o warunkach zabudowy można wydać więcej niż jednemu wnioskodawcy, doręczając odpis decyzji do wiadomości pozostałym wnioskodawcom i właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu nieruchomości. Decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. W kontekście przytoczonych wyżej uwag wadliwe są - w ocenie składu orzekającego - zarzuty dotyczące naruszenia art. 10 § 1 k.p.a., art. 7, art. 77 § 1 i art. 81 k.p.a., bowiem w istocie odnoszą się one do postępowania w sprawie warunków zabudowy, które wyłączone jest spod kontroli Sądu administracyjnego, badającego obecnie legalność decyzji o pozwoleniu na budowę. Błędny jest także zarzut o naruszeniu art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego, który co wynika z treści skargi, strona skarżąca wiąże z wadliwościami postępowania o warunkach zabudowy. Tymczasem, w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę ocenie podlega, czy dochodzi lub czy może dojść do naruszenia interesu osób trzecich, a więc interesu właścicieli sąsiednich nieruchomości, wyłącznie w aspekcie dopuszczalności tej zabudowy i ewentualnego naruszenia norm i warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki. Tego rodzaju zarzuty nie zostały jednak przez B. Sp. z o.o. podniesione zarówno w skardze jaki i w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Zdaniem składu orzekającego, chybiony jest dodatkowo pogląd strony skarżącej, że w oparciu o kwestionowaną decyzję nie sposób ustalić, jakiego rodzaju inwestycję zamierza wybudować inwestor. Z decyzji tej w sposób jasny i zrozumiały wynika, jaka inwestycja jest jej przedmiotem. Wyjaśnić w tym miejscu trzeba, że żaden przepis prawa nie nakłada na organ obowiązku doręczenia stronom projektu budowlanego, ani też szczegółowej charakterystyki poszczególnych obiektów objętych zamierzeniem inwestycyjnym. Te informacje wynikają bezspornie z projektu, który stanowi załącznik do decyzji o pozwoleniu na budowę, a z którym strony postępowania administracyjnego, w tym także i strona skarżąca mogły zapoznać się przed podjęciem przez Prezydenta Miasta Ł. decyzji z dnia [...] r. Dodać przy tym trzeba, że okoliczność, iż uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie do końca odpowiada wymogom z art. 107 § 3 k.p.a., bowiem Wojewoda skoncentrował się w dużej mierze na ustosunkowaniu się do zarzutów odwołania, świadczy niewątpliwie o wadliwości rozważanego rozstrzygnięcia, niemniej jednak stwierdzone uchybienie - w ocenie składu orzekającego – nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy, a co za tym idzie nie mogło rzutować na legalność wydanych w sprawie decyzji. Reasumując, w ocenie Sądu, postępowanie administracyjne poprzedzające wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego zostało przeprowadzone zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa materialnego i procedury administracyjnej. Dodatkowo skład orzekający w niniejszym postępowaniu ocenił zarzuty skargi jako zupełnie niezasadne i uznał, że nie zachodzą przesłanki do stwierdzenia nieważności kwestionowanej decyzji. Z tych wszystkich powodów Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. B.C.