II SA/Łd 363/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.P. na decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. ar WSA/post.1 - sentencja postanowienia II SA/Łd 363/12 UZASADNIENIE W piśmie, opatrzonym datą 20 lutego 2012r., a złożonym i adresowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, R. P. sformułował skargę na działalność Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. i odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta B. nr [...] o odmowie przyznania zasiłku celowego na zakup gazu do butli w listopadzie 2011 roku. Przedmiotową skargę, stosownie do art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd przekazał Prezydentowi Miasta B. celem udzielenia odpowiedzi na skargę i przekazania jej wraz z aktami administracyjnymi. W dniu 16 kwietnia 2012r. do Sądu wpłynęła odpowiedź na skargę, w której Prezydent Miasta B. wskazał na bezzasadność skargi. Wyjaśnił, iż decyzją z dnia [...]r. odmówił stronie zasiłku celowego, jednakże po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...]. uchyliło w całości decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania temu organowi. Następnie, po ponownej analizie akt sprawy z uwzględnieniem wytycznych organu II instancji, w dniu [...]r. Prezydent Miasta wydał kolejną decyzję, którą odmówił skarżącemu wnioskowanej pomocy. Od rozstrzygnięcia tegoż strona skarżąca złożyła odwołanie, które do dnia sporządzenia niniejszej odpowiedzi na skargę nie zostało jeszcze rozpatrzone. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a., skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Jednocześnie jednak pamiętać należy, iż samo wniesienia środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a. O spełnieniu tego warunku można mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez właściwy organ administracji publicznej. Natomiast niewyczerpanie przez stronę, przed wniesieniem skargi sądowej, środka zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, skutkuje niedopuszczalnością skargi (postanowienie WSA z dnia 22 lutego 2005r., I SAB/Wa 176/04, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://cbois.nsa.gov.pl). Oznacza to, iż wniesienie skargi do sądu winno być poprzedzone nie tylko wniesieniem odwołania od decyzji organu I instancji, lecz również zakończeniem postępowania drugoinstancyjnego, poprzez wydanie rozstrzygnięcia, które mogłoby stanowić przedmiot skargi do sądu. Badając akta niniejszej sprawy nie sposób nie dostrzec, iż decyzja, która jest przedmiotem skargi jest rozstrzygnięciem organu pierwszej instancji – Prezydenta Miasta B. A skoro tak, to niewątpliwie jest aktem, od którego strona może się odwołać w trybie postępowania administracyjnego do organu drugiej instancji, co też uczyniła składając odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. Jak wskazał Prezydent Miasta w odpowiedzi na skargę, przedmiotowe odwołanie wraz z aktami sprawy zostało wysłane w dniu 27 lutego 2012r. do organu odwoławczego, jednakże w dacie wniesienia skargi do Sądu postępowanie odwoławcze przed organem II instancji tj. przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w P. nie zostało jeszcze zakończone. Z uwagi na powyższe stwierdzić należy, iż złożenie skargi do sądu administracyjnego było przedwczesne i nie może skutkować rozpatrzeniem sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Sąd administracyjny nie jest bowiem uprawniony do kontroli legalności decyzji organu administracji pierwszej instancji. Zaskarżenie decyzji organu I instancji jest niedopuszczalne z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia (postanowienie WSA z dnia 12 lipca 2004r., sygn.akt III SA/Gd 377/04, publ. http://cbois.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 §1 pkt 6 w związku z art. 52 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji ar